บทที่ 339 กฎของอาชิ่งเซ่า

"ไอ้หลิวแม่ย้อย แกมันลูกกะหรี่ แกมันไม่ใช่คน!"

"อุตส่าห์เชื่อใจแกขนาดนี้ สุดท้ายแกกลับหลอกฉันจนย่อยยับ!"

"ไอ้เดรัจฉาน! ฉันนี่มันตาบอดจริงๆ ที่ไปหลงเชื่อแก!"

อู๋เจี้ยนเซ่อยังไม่ทันได้หอบหายใจเอาความสิ้นหวังออกไปจนสุด ประตูไม้แดงที่แง้มอยู่ก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง

คนที่เข้ามาไม่ใช่หลิวฉางซุ่น และไม่ใช่จ้าวคังที่ไปหยิบบุหรี่ แต่เป็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำสองคนในชุดสูทสีดำ สวมหูฟังวิทยุสื่อสารที่หู