บทที่ 341 พี่น้องแท้ๆ กับนกคุ่มใกล้ตาย

ภายในรถเบนซ์สีดำคันหรูที่แล่นไปอย่างนุ่มนวล เครื่องปรับอากาศเปิดจนเย็นฉ่ำ

เฉินอวี้ฮวนเอนกายพิงเบาะหนังแท้ด้านหลัง เอื้อมมือไปดึงเนคไทให้หลวมเล็กน้อย ในมือถือโทรศัพท์โมโตโรล่าเครื่องเล็ก ฟังเสียงลมหายใจอันสม่ำเสมอของจางหมิงหย่วนจากปลายสาย

"หมิงหย่วน จัดการเรื่องเรียบร้อยแล้วนะ"

เฉินอวี้ฮวนขยับเปลี่ยนท่านั่งให้สบายขึ้น น้ำเสียงแฝงความเกียจคร้านราวกับเพิ่งดูละครลิงจบ

"น้าชายไม่ได้เรื่องของฉันพาไอ้โง่อู๋เจี้ยนเซ่อมาอ้อนวอนขอร้อง ฉันพูดตอกหน้าไล่ตะเพิดมันไปแล้ว ทิ้งคำพูดระคายหูไว้ตั้งหลายประโยค คาดว่าชาตินี้มันคงไม่มีหน้ามาเหยียบเมืองต้าชวนอีกแล้วล่ะ"