บทที่ 417 ราคาของการคว่ำกระดาน

คำไม่กี่คำนี้หลุดออกจากปากจางหมิงหย่วน ราวกับเสียงฟ้าร้องอู้อี้ที่ระเบิดกึกก้องขึ้นตรงกลางห้องทำงาน

แววตาของโจวปิ่งรุ่นที่เพิ่งสว่างวาบ หดแคบลงในชั่วพริบตา เขาจ้องชายหนุ่มผู้ยืนหลังตรงอยู่เบื้องหน้าเขม็ง ราวกับกำลังมองคนเสียสติ

เดิมทีเขาคิดว่า จางหมิงหย่วนอุตส่าห์อ้อมค้อมวางแผนใหญ่โต ก่อเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินถึงเพียงนี้ อย่างมากที่สุดก็แค่อยากเขี่ยหวังเหว่ยออกจากตำแหน่ง แล้วขึ้นเป็นรองผู้อำนวยการบริหารแทน เพื่อยึดอำนาจที่แท้จริงของซ่างซ่างเซียนกลับคืนมา

แต่เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า ความอยากของเด็กคนนี้จะใหญ่โตถึงขั้นคิดกลืนฟ้าลงท้องในคำเดียว!

“จางหมิงหย่วน ฉันประเมินนายต่ำเกินไปจริง ๆ จิ้งจอกน้อยอย่างนายมันคนบ้า!”