บทที่ 453 บุญคุณมูลค่าหนึ่งพันล้านหยวน

“กระดานหมากงั้นหรือ”

เฉินอวี้ฮวนชะงักไปครู่หนึ่ง มองชายหนุ่มข้างกายที่มีอายุไล่เลี่ยกับตน ทว่าแววตากลับเผยให้เห็นความเก่าแก่ผ่านโลกมาหลายสิบปี

จู่ ๆ เขาก็พบว่า แม้ตนกับจางหมิงหย่วนจะเรียกขานกันฉันพี่น้อง แต่โดยเนื้อแท้แล้ว พวกเขาเป็นคนสองประเภทโดยสิ้นเชิง เฉินอวี้ฮวนต้องการความมั่งคั่งและความสุขสบาย ส่วนจางหมิงหย่วนต้องการคทาที่สามารถควบคุมกระดานทั้งหมดได้

ภายในห้องโดยสารตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่

เครื่องเสียงชั้นเลิศกำลังบรรเลงเพลงเก่าภาษากวางตุ้งอันแผ่วเบาและรื่นหู