บทที่ 499 ลุงดีใจมากที่หลานวาดฝันก้อนใหญ่ให้ลุง

เสียงเครื่องดูดควันในห้องครัวถูกประตูกระจกฝ้ากั้นเอาไว้กว่าครึ่ง

หลิวเสวียผิงนั่งอยู่บนโซฟา มือถือถ้วยชาที่เย็นชืดสนิทแล้ว

เขามองชายหนุ่มตรงหน้าซึ่งทั่วร่างแผ่กลิ่นอายดุดันราวหมาป่าและความมั่นใจออกมา แล้วนิ่งเงียบอยู่นาน

ฝันก้อนนี้ถูกวาดไว้ใหญ่เกินไป หอมหวานเกินไป

หลิวเสวียผิงคลุกคลีอยู่ในระบบราชการมาเกือบสามสิบปี เขารู้ดีเหลือเกินว่าตำแหน่งผู้นำระดับหัวหน้าหน่วยที่มีอำนาจจริงนั้นมีน้ำหนักมากเพียงใด ผู้คนมากมายทุ่มเทแรงกายแรงใจจนหมดสิ้น ควักทรัพย์สมบัติที่สะสมมาทั้งชีวิตจนแทบไม่เหลือ เพียงเพื่อการก้าวข้ามระดับครึ่งขั้น สุดท้ายกลับทำได้เพียงพาความเสียดายไปนั่งดื่มชาอยู่ที่สภาที่ปรึกษาการเมือง