บทที่ 101 นักปราชญ์แห่งพงศาวลี

ลานบ้านผุพัง เรือนหลังคาเก่า ในห้องสุมไปด้วยม้วนหนังสือและตำรานานาชนิด ทำให้ห้องที่เดิมทีก็ไม่กว้างขวางอยู่แล้วยิ่งดูคับแคบลงไปอีก

ในตอนนี้ บัณฑิตวัยกลางคนผู้หนึ่งกำลังก้มหน้าก้มตาอยู่ท่ามกลางกองหนังสือ พลิกหน้ากระดาษอย่างรวดเร็ว ปากก็พึมพำเป็นระยะๆ บางครั้งก็หยุดลง จับพู่กันบันทึกขีดเขียนลงบนกระดาษ บนหน้าผากของเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเพราะความเมื่อยล้า แต่ในแววตากลับฉายประกายแห่งความตื่นเต้น

คนผู้นี้แซ่ไต้ นามจื้อเกา เดิมทีเป็นชาวเมืองซานอิน เป็นนักปราชญ์ที่ศึกษาศาสตร์แห่งพงศาวลี ในเมืองจิงโจวก็มีชื่อเสียงอยู่บ้าง

สิ่งที่เรียกว่าพงศาวลี หมายถึงเอกสารที่บันทึกลำดับวงศ์ตระกูล รวมถึงพงศาวลีครอบครัว พงศาวลีตระกูล บันทึกต่างๆ และชีวประวัติ เป็นต้น

สมัยราชวงศ์เหนือใต้เป็นยุคสมัยของตระกูลขุนนาง ไม่ว่าจะเป็นการเข้ารับราชการ การแต่งงาน การสมาคม หรือการทำธุระต่างๆ ล้วนต้องถามถึงชาติตระกูลก่อนเป็นอันดับแรก ราชสำนักใช้เป็นเกณฑ์ในการคัดเลือกขุนนาง ทางการใช้เป็นเกณฑ์ในการแบ่งแยกการปกครอง ผู้อื่นพูดถึงอย่างชื่นชมด้วยความปรารถนา ตระกูลสูงศักดิ์เองก็ถือเป็นเกียรติภูมิ ดังนั้นศาสตร์แห่งพงศาวลีจึงค่อยๆ เฟื่องฟูขึ้น กลายเป็นแขนงวิชาการเฉพาะทางแขนงหนึ่ง