บทที่ 102 คดีใหญ่

“อะไรนะ? ท่านพูดอีกครั้งสิ?” หลิ่วถานเบิกตากว้าง สงสัยว่าหูของตนเองมีปัญหา

หลิ่วเฉิงกล่าวอย่างกระตือรือร้น: “พี่ใหญ่ คนอยู่ข้างนอกนี่เอง เขายังวาดแผนผังลำดับวงศ์ตระกูลมาหลายแผ่นด้วย ให้เขาเข้ามาเถิด พอพูดแล้วท่านก็จะเข้าใจเอง!”

หลิ่วถานมองไปยังน้องชาย ในแววตามีความสงสัย: “เจ้าไปรู้ได้อย่างไรว่าถิ่นกำเนิดเดิมที่เขาลงทะเบียนไว้คืออี้ซิง? เจ้าไปสืบเรื่องเขารึ?”

“ข้าก็คาดไม่ถึง! เดิมทีข้าเพียงแค่อยากจะสืบดูว่าชาติตระกูลของเขาเป็นอย่างไร แต่คาดไม่ถึงว่าเขาจะเป็นนักต้มตุ๋น! พี่ใหญ่ การแอบอ้างเป็นชนชั้นสูง นี่เป็นโทษหนักนะขอรับ!”

ดวงตาทั้งสองข้างของหลิ่วเฉิงเป็นประกาย ไม่สามารถกดมุมปากที่ยกขึ้นไว้ได้เลย “แล้วเขาไปลงทะเบียนได้อย่างไร? จงเช่อบอกว่าการสนทนาเชิงปรัชญาของหวังหยางยอดเยี่ยมเพียงใด จงเช่อก็เป็นสหายสนิทของหลิวเจา บุตรชายของจงเช่อ จงรุ่ย เป็นหนานจวิ้นเฉิง ต้องเป็นฝีมือของพวกเขาอย่างแน่นอน!”