บทที่ 107 หลอกล่อ

“ใช่แล้ว ก็คือเขา! ยังมีอีกคนหนึ่งที่เคยติดตามเฉินเทียนฝู ดำรงตำแหน่งเซี่ยวเว่ย แซ่จาง”

ริมฝีปากของเจียวเจิ้งสั่นระริก: “จาง... จางซื่ออันรึ?”

หวังหยางกะพริบตา: “ใช่รึ? ข้าก็ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร เฒ่าเจียว ท่านช่างรู้กว้างขวางนัก บ้านของแซ่จางคนนี้รวบรวมเงินได้สองแสนเหรียญ ขอร้องให้ปล่อยเขาไปสักครั้ง ดังนั้นแพะรับบาปก็คงจะออกมาจากคนแรกและคนที่สาม”

เจียวเจิ้งรู้สึกเพียงแค่ว่าการหายใจพลันกลายเป็นเรื่องลำบากอย่างยิ่ง เขารอคอยให้หวังหยางพูดถึงคนที่สาม ราวกับกำลังรอคอยให้มีดประหารที่กำลังจะตกลงมา! อันที่จริงเขาเดาได้แล้วว่าคนที่สามจะเป็นใคร แต่เขาก็ยังคงมีความหวังสุดท้ายอยู่!

“คนที่สามอยู่ที่จิงโจว แซ่เจียว เฮ้อเฒ่าเจียว แซ่เดียวกับเจ้าเลย ไม่แน่อาจจะเป็นญาติพี่น้องของเจ้าก็ได้” หวังหยางกล่าวอย่างยิ้มแย้ม