บทที่ 108 ชนะคดีไม่ได้

หวังหยางไม่รู้ความหมายของ “กรมผลิตอาวุธ” แต่ก็ไม่อาจแสดงความไม่รู้ต่อหน้าเจียวเจิ้งได้ จึงได้แต่นิ่งเงียบฟังเขาพูดต่อไป

“ข้าน้อยคุ้มกันทรัพย์สินสิบคันรถ มุ่งหน้าไปยังเจี้ยนคัง ระหว่างทางได้พบกับทูตของกรมผลิตอาวุธ ให้ข้าน้อยเปลี่ยนเส้นทาง นำไปส่งที่คฤหาสน์แห่งหนึ่งโดยตรง บอกว่าเป็นทรัพย์สินในสังกัดของกรมผลิตอาวุธ ข้าน้อยแม้จะรู้สึกแปลกใจ แต่ทูตผู้นั้นมีป้ายเอว ทั้งยังนำหนังสือคำสั่งราชการของกรมผลิตอาวุธมาด้วย อีกอย่างเงินนี้เดิมทีก็จะส่งไปที่นั่นอยู่แล้ว ข้าน้อยก็ทำได้เพียงปฏิบัติตามคำสั่ง”

เจียวเจิ้งพูดถึงตรงนี้ก็หยุดลง ดูเหมือนกำลังรวบรวมกำลังเพื่อจะพูดต่อ

หวังหยางถามถึงประเด็นสำคัญ “ดังนั้นการปล้นทรัพย์สินของราษฎรจึงเป็นคำสั่งของกรมผลิตอาวุธรึ?”

“ข้าน้อยไม่รู้” เจียวเจิ้งดูเหมือนจะสติหลุดลอยไปบ้าง