บทที่ 114 การตรวจสอบทะเบียนบ้าน

หวังหยางถามตัวเองว่าก็ถือได้ว่าเป็นคนมีไหวพริบอยู่บ้าง แต่ตอนนี้กลับไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะทำอย่างไรดี

หลิวเจาจัดการเรื่องทะเบียนบ้านโดยไปหาจงรุ่ย บุตรชายของจงเช่อ จงรุ่ยคือหนานจวิ้นเฉิง ฐานะไม่เพียงพอที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยงในวันนี้ได้ อำนาจหน้าที่ก็จำกัดอยู่เพียงระดับอำเภอ สำหรับเรื่องราวในระดับมณฑลนั้นก็แทรกแซงไม่ได้ ดังนั้นในตอนนั้นจึงไม่ได้รายงานไปยังจวนมณฑลตามกฎระเบียบ

การปกปิดไม่รายงานไปยังจวนมณฑลเดิมทีก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร อย่างมากก็เป็นเพียงความบกพร่องทางขั้นตอน แต่ถ้าหากนำไปเชื่อมโยงกับการปลอมแปลงตัวตนและปลอมแปลงทะเบียนบ้านแล้ว เรื่องก็จะใหญ่โตขึ้นมา

หวังหยาง ไม่มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่อี้ซิงเลยตั้งแต่ต้น

ดังนั้น ที่อี้ซิงจึง ไม่มีหนังสือราชการใดส่งมารับรองเขาได้ และเอกสารการลงทะเบียนชั่วคราวในระดับอำเภอที่ถืออยู่ตอนนี้ก็เป็นของปลอมทั้งหมด หากทางมณฑลส่งคนมาตรวจสอบจริง แล้วพบว่ามีการปกปิดข้อมูลและปลอมแปลงเอกสาร เพียงแค่สืบต่อไปอีกนิดเดียว เรื่องทั้งหมดก็จะระเบิดแน่นอน