บทที่ 120 ปาตงอ๋อง

ทุกคนเมื่อเห็นปาตงอ๋องตรัสวาจาต้องห้าม ปะทะกับเตี่ยนเชียนต่อหน้าธารกำนัล ก็พากันหน้าเปลี่ยนสี

ข่งฉางอวี๋รีบวิ่งออกมาไกล่เกลี่ย "ฝ่าบาททรงเมาแล้ว! ท่านอู๋อย่าได้ถือสาเลย! ที่มิได้ส่งเทียบเชิญให้ท่านล้วนเป็นความสะเพร่าของข้าน้อยเอง! เร็วเข้า รีบจัดที่นั่งให้ท่านอู๋!"

คิ้วของอู๋ซิวจือกระตุกเล็กน้อย เส้นสายบนใบหน้าขยับไหว แต่ก็กลับคืนสู่สภาพปกติในทันใด

ปาตงอ๋องทรงชี้นิ้วไปยังอู๋ซิวจือ "เจ้ากลับไปก็สามารถฟ้องร้องเปิ่นหวางต่อเสด็จพ่อได้เลย! เขียนความผิดของเปิ่นหวางไปให้เยอะๆ พอดีจะได้แก้แค้นที่เปิ่นหวางหยามเจ้าต่อหน้าธารกำนัล!"

แววตาของอู๋ซิวจือไม่ปรากฏอารมณ์ใดๆ เปลี่ยนแปลง เขาหยุดนิ่งไปหลายวินาที ก่อนจะประสานมือคารวะ "ข้าน้อยเพียงทำตามระเบียบของราชสำนัก มิได้มีความขุ่นเคืองส่วนตัวกับฝ่าบาทแม้แต่น้อย หากมีสิ่งใดล่วงเกินไป ก็หวังว่าฝ่าบาทจะทรงพระกรุณา!"