บทที่ 131 มิใช่เพลงดาบ

กล่าวช้าแต่เหตุการณ์นั้นรวดเร็วนัก! ชายหน้าตายทั้งร่างเปลี่ยนจากนิ่งสงบเป็นการเคลื่อนไหว ประดุจดังอุทกภัยทะลักทลาย พริบตาเดียวก็พุ่งไปถึงหน้าประตู ในแขนเสื้อมีดาบสั้นลายทองเล่มหนึ่งเลื่อนออกมา แทงไปยังผู้มาเยือนรวดเร็วดุจสายฟ้า!

ตัวดาบขีดเส้นสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ ราวกับมังกรทองร่ายรำ!

ผู้มาเยือนอยู่ในชุดสีเขียวทะยานร่างขึ้นไปด้านข้าง ดาบยาวในมือส่งเสียง "แคร๊ง" ออกจากฝัก แทงสวนกลับไปในแนวเฉียง! ท่วงท่าดั่งวิหคโบยบินมังกรทะยาน แผ่วเบาราวไอหมอก ส่วนกระบวนดาบนั้นเฉียบคมดั่งไข่มุกแตกสายธารแยก ประชิดแน่นดั่งเมฆาถล่ม!

ชายหน้าตายเปลี่ยนกระบวนท่าได้รวดเร็วอย่างน่าพิศวง คล่องแคล่วดั่งใจนึก! ข้อมือสะบัดครั้งหนึ่ง ดาบสั้นมีพลังหนักหน่วง ปัดดาบยาวออกไปในทันที! เงาดาบสีทองกระจายออกเป็นข่ายดาบ เคลื่อนไหวเป็นสายลม ราวกับผืนน้ำทะเลที่เดือดพล่านขึ้นลงสลับซับซ้อน!

คมดาบเย็นเยียบดั่งน้ำค้างแข็ง สายลมในลานน้อยพัดวูบด้วยความหนาวเหน็บ!