บทที่ 173 กลยุทธ์ปราบแดนใต้ (ตอนจบ)

หวังหยางตอบ "ใน 'บันทึกเซียงหยาง' บันทึกไว้ว่าอู่โหวเมื่อคราวปราบปรามชาวหนานหมาน หม่าซู่ได้เสนอแผนการว่า 'วิถีแห่งการใช้ทหาร การโจมตีจิตใจเป็นอันดับแรก การโจมตีเมืองเป็นอันดับรอง การรบทางจิตวิทยาเป็นอันดับแรก การรบทางทหารเป็นอันดับรอง ขอให้ท่านใต้เท้าโปรดสยบจิตใจของพวกเขาเท่านั้น' หม่าซู่ถึงแม้จะไม่ใช่ผู้มีพรสวรรค์ในการบัญชาการทหาร แต่วาจานี้ก็ดีงามยิ่งนัก ที่เรียกว่าอุบาย ก็คือการโจมตีจิตใจ การโจมตีจิตใจมีสองวิธี หนึ่งคือการโจมตีด้วยผลประโยชน์ สองคือการโจมตีด้วยวัฒนธรรม"

"อะไรคือ 'การโจมตีด้วยผลประโยชน์'"

"ตอนนี้กลยุทธ์ของเราต่อชาวหนานหมานส่วนใหญ่คือการปิดล้อม ยิ่งท่านปิดล้อม พวกเขาก็ยิ่งยากจน ยิ่งยากจนก็ยิ่งอยากจะมาปล้นชิง และเมื่อราษฎรไร้ทรัพย์สินก็จะดูแคลนความตาย เมื่อดูแคลนความตายก็จะไม่อยู่อย่างสงบสุข เมื่อไม่อยู่อย่างสงบสุขก็จะต่อสู้อย่างดุร้าย ด้วยเหตุนี้ความวุ่นวายของชาวหมานจึงมีมากและยากจะปราบปรามได้ กองทัพใหญ่มาถึง ชาวหมานไม่มีทรัพย์สินติดตัวก็หลบหนีไป กองทัพถอนกำลัง ชาวหมานก็ออกมาอีกครั้ง วนเวียนเช่นนี้ จะมีวันสิ้นสุดได้อย่างไร"

"ดังนั้นอย่าปิดล้อม แต่จงไปมาหาสู่! อย่าห้ามการค้า แต่จงเปิดการค้า! เรามั่งคั่งกว่าชาวหมาน ประชากรมากกว่าชาวหมาน มีความสุขสบายกว่าชาวหมาน สินค้าดีกว่าชาวหมาน วัฒนธรรมประณีตกว่าชาวหมาน การไปมาหาสู่จะกลัวอะไร ต้องส่งเสริมให้พ่อค้าเดินทางไปยังแดนหมาน และส่งเสริมให้ชาวหมานมาหาเงินที่นี่ของเรา! ให้พวกเขาได้เห็นโลกที่เจริญรุ่งเรืองที่นี่! มีภัยพิบัติ ก็บริจาคอาหารและของใช้บ้าง ไม่มีภัยพิบัติ ก็ขายของราคาถูก หรืออาจจะให้ของไปบ้าง! ต้นทุนก็ไม่ได้มากมายอะไร ที่สำคัญคือการสร้างความต้องการของพวกเขา เปิดหูเปิดตาของพวกเขา ห้าสีทำให้ตาบอด ห้าเสียงทำให้หูหนวก ห้ารสทำให้ปากเพลิดเพลิน สรรพสิ่งของแผ่นดินฮั่น ทำให้จิตใจคลุ้มคลั่ง!"

"ให้พวกเขาเลียนแบบ ชักนำให้พวกเขาบุกเบิกที่ดิน ให้ยืมเมล็ดพันธุ์ วัวไถนา และเครื่องมือการเกษตร ให้พวกเขาปลูกอะไรที่ทำเงินได้! อย่ากลัวว่าชาวหมานจะทำเงินได้ ทำเงินได้จึงจะใช้เงินได้! ให้พวกเขาทำ! ส่งเสริมให้พวกเขาทำ! ยิ่งพวกเขาทำเงินได้มากเท่าใด ก็ยิ่งไม่ดูแคลนความตาย! ยิ่งทำเงินได้มากเท่าใด ก็ยิ่งปักหลักปักฐาน! ขอเพียงสร้างความต้องการได้แล้ว เงินเหล่านี้ถึงตอนนั้นก็จะไหลกลับมาเอง ไหลกลับมาก็อย่าได้เสียดายที่จะใช้ อย่าทำตัวขี้เหนียวแบบนั้น