บทที่ 174 บ้านพักต่างอากาศ

คฤหาสน์ชนบท หรือที่เรียกว่า "ซู่" และ "ซู่เซ่อ" เป็นทรัพย์สินที่นิยมจัดหาไว้ในหมู่ชนชั้นสูงในยุคนั้น

ความรุ่งเรืองของคฤหาสน์ชนบท เริ่มต้นขึ้นในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก จนถึงยุคห้าชนเผ่ารุกรานจงหยวนและชนชั้นสูงอพยพลงใต้ ก็เกิดกระแสการบุกเบิกสร้างสวน กั้นน้ำยึดครองภูเขาขึ้นมา คฤหาสน์ชนบทจึงยิ่งเป็นที่นิยมมากขึ้นไปอีก

ขนาดเล็กหน่อยก็มีการขุดคลองชักน้ำ มีคันนาทอดยาวในผืนนา ขนาดใหญ่หน่อยก็ครอบคลุมทั้งภูเขาและสายน้ำ กินพื้นที่นับพันฉิ่ง!

คฤหาสน์ชนบทของตระกูลเล่อสร้างขึ้นในภูเขาลวี่หลิน มีอาณาเขตโดยรอบยี่สิบห้าลี้ กินพื้นที่กว่าแปดสิบฉิ่ง เทียบไม่ได้กับคฤหาสน์ชนบทขนาดใหญ่พิเศษของตระกูลที่มั่งคั่งมหาศาลเหล่านั้น แต่ก็ไม่นับว่าเล็ก เพียงแต่อยู่ไม่ใกล้กับเมืองจิงโจวนัก หวังหยางออกเดินทางตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง กว่าจะเข้าสู่เขตภูเขาก็ใกล้จะถึงยามเที่ยงแล้ว

ภูเขาลวี่หลินมิใช่ยอดเขาที่โดดเดี่ยว แต่เป็นเทือกเขาขนาดใหญ่ที่ทอดยาวไปทางทิศตะวันออก มีป่าลึกกว้างใหญ่ไพศาล ภูมิประเทศหลากหลาย นับตั้งแต่ที่หวังหมั่งชิงบัลลังก์ราชวงศ์ฮั่น ก็มีโจรใหญ่ก่อการขึ้นที่นี่ ซ่อนกำลังพลไว้นับหมื่น หลังจากนั้นโจรผู้ร้ายก็ไม่เคยขาดสาย จนถึงสมัยตงอู๋ที่เริ่มพัฒนาเจียงหนาน จนถึงชนชั้นสูงทางเหนืออพยพลงใต้เป็นจำนวนมาก เกิดกระแสการบุกเบิกยึดครองภูเขาขึ้น โจรผู้ร้ายในภูเขาก็ถูกกวาดล้างไปนานแล้ว ที่นี่มีผู้สร้างคฤหาสน์ขนาดใหญ่สามตระกูล คฤหาสน์ขนาดเล็กสองตระกูล แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนี้ ก็ยังมีพื้นที่ส่วนใหญ่ที่เป็นป่าลึกภูเขาเก่าแก่ที่ผู้คนยากจะไปถึง