บทที่ 181: การจู่โจมของชาวป่าเถื่อน

เงาไม้ไหว, เสื้อสีครามร่วงหล่น

เฉินชิงซานซุ่มอยู่บนต้นไม้ เฝ้ามองไปยังศาลาเล็กๆ พลันรู้สึกถึงความผิดปกติ

นางเบนสายตากลับมา จับจ้องไปยังพงหญ้าลึกที่อยู่ห่างออกไปหลายจั้ง หรี่ตาลงเล็กน้อย...

ในพงหญ้ามีคน!

น่าจะราวเจ็ดแปดคน กำลังลอบเคลื่อนที่ไปยังศาลา