บทที่ 201: จะไปทางไหน

มุมตาของหลิวอิ๋นกระตุก เขามองไปทางประตูห้องอย่างไม่แสดงสีหน้า จากนั้นจึงดึงสายตากลับมาอย่างเป็นธรรมชาติ สีหน้าจริงจัง:

"ข้าจะบอกตัวเลขสุดท้าย, สองแสน นี่คือราคาสูงสุดที่ข้าสามารถให้ได้ และเป็นโอกาสสุดท้ายที่ข้าจะผูกมิตรกับคุณชาย หลังจากนี้ไปก็ไม่ต้องพูดกันอีก"

ให้ตายสิ! อาอู่มีค่าขนาดนี้เลยรึ!!! หากไปบอกนาง นางคงจะหยิ่งผยองจนตัวลอยเป็นแน่!

ส่วนเรื่องที่หลิวอิ๋นพูดว่าเป็นตัวเลขสุดท้ายอะไรนั่น หวังหยางไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย ผู้ที่ยอมจ่ายเงินสองแสนเพื่อซื้อเด็กคนหนึ่ง สองแสนย่อมไม่ใช่ขีดจำกัดสุดท้ายอย่างแน่นอน

เขาถอนหายใจอย่างเจ็บปวด "เช่นนั้นก็ไม่ต้องพูดกันแล้ว พลาดสหายรู้ใจไป ช่างน่าเสียดายจริงๆ!"