บทที่ 228: ยากจะได้หญิงงามอีก

ทุกคนต่างตกใจ มีเพียงข่งฉางอวี๋ที่ประสานหมัด ก้าวออกมาหนึ่งก้าว เอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ “กล้าถามท่านอ๋อง จะทรงสังหารผู้ใด?”

อ๋องแห่งปาตงชี้นิ้วไปยังหลี่จิ้งเซวียน “ย่อมต้องสังหารเขา”

หลี่จิ้งเซวียนชะงักงัน ร่างแข็งทื่อราวกับท่อนไม้! ก่อนหน้านี้ที่เขาพูดว่า “หากสงสัยข้า ก็ขอให้ท่านอ๋องทรงสังหารเสีย” เดิมทีเป็นเพียงคำพูดเพื่อแสดงความจงรักภักดี หวังให้ถอยหนึ่งก้าวแล้วก้าวสองก้าว เขาไม่เคยคิดเลยว่าท่านอ๋องจะเอาจริง!

เขาคำนวณไว้แล้วว่าต่อให้ท่านอ๋องไม่เห็นด้วย ก็จะไม่ทรงลงมือ อาจยังให้กำลังใจเสียด้วยซ้ำ อย่างมากที่สุดก็แค่ลงโทษเล็กน้อย แต่ไม่ว่าจะเป็นรางวัลหรือโทษ ก็เพียงพอให้เขาได้อยู่ในใจของท่านอ๋องแล้ว

ทว่า...ไม่คิดเลยว่ากลยุทธ์ที่วางไว้อย่างรอบคอบ กลับกลายเป็นหายนะในพริบตา!