บทที่ 239: สามราชันพบกัน

ค่ำคืนมืดมิด ตึกสูงสว่างไสว แสงเทียนสว่างจ้า สะท้อนอยู่ข้างราวแกะสลัก

ห้องทางปีกซ้ายบนชั้นสามของเหลาเซียงเสวี่ย คืนนี้ทุกห้องแขวนป้ายสีแดง มีอักษรเขียนว่า "งดรับแขก" มีเพียงห้องในสุดที่เป็นประตูแกะสลักมีแสงไฟสว่างไสว แสงส่องลอดผ่านม่านลูกปัดหลายชั้น ทอดเงาสีส้มสว่างบนผนังระเบียง กลับทำให้ลวดลายทองคำบนประตูยิ่งดูสดใสขึ้น

ใต้ระเบียงมีคนทั้งหมดเจ็ดคน องครักษ์สี่คนของหวังไท่ยืนตัวตรง สีหน้าตื่นตัว เคร่งขรึม หวังอี้พาคนรับใช้มาเพียงสองคน รอบตัวไม่มีอาวุธปรากฏ แต่ท่วงท่าสงบนิ่ง สุขุมเยือกเย็น แฝงกลิ่นอายของยอดฝีมือ

สุดท้ายคือเฉินชิงซาน กอดกระบี่พิงอยู่ข้างประตู สีหน้าเย็นชา ข้างกายนางมีตู้เตี้ยสูงระดับเอว บนตู้มีโต๊ะเล็กวางของว่างอย่างประณีตและผลไม้เย็นวางเรียงอย่างสวยงาม

หลังจากเฉินชิงซานทำท่าทางสง่างามอยู่ครู่หนึ่ง ก็ใช้ไม้ไผ่เสียบเนื้อลิ้นจี่ที่แกะเปลือกแล้วขึ้นมากิน จากนั้นก็ทำท่าสง่างามอีกครั้ง แล้วหยิบขนมจินหรู่ซูมากินอีกชิ้น ทำเช่นนี้สลับไปมาอย่างเอร็ดอร่อย ทว่าดวงตากลับมององครักษ์ทั้งสี่และคนรับใช้สองคนด้วยความขุ่นเคืองลึก ๆ...