บทที่ 243: ขึ้นหอคอย

หวังหยางตื่นสาย

เมื่อวานนอนดึกเกินไป วันนี้ลืมตาตื่นขึ้นมาพระอาทิตย์ก็ขึ้นสูงมากแล้ว พอถามอาอู่ก็รู้ว่าเลยยามซื่อไปครึ่งหนึ่งแล้ว ตกใจจนรีบลุกขึ้นแต่งตัวอย่างลนลาน "อาอู่ ทำไมไม่ปลุกข้า!"

อาอู่ก็ตกใจ รีบวางกระถางทองแดงลง เขย่งปลายเท้า ช่วยหวังหยางจัดเสื้อผ้าอย่างชำนาญ "คุณชายโปรดอภัย! ข้าเห็นคุณชายเมื่อวานนอนดึกเกินไป คิดว่าวันนี้คงจะไม่ต้องฝึกมวยแล้ว—"

"โธ่ ไม่ใช่ฝึกมวย ข้ามีนัดไปเที่ยว... เข็มขัด!"

"เส้นไหนก็ได้!"