บทที่ 245: การเผชิญหน้า

ม่านหอมปกคลุมถนนหินสีเขียว เสียงล้อบดดังแผ่วเบา เสียงจักจั่นหยุดลง

เซี่ยซิงหานสวมเสื้อผ้าไหมสีน้ำเงินอมเขียว ปิ่นหยกน้ำเงินปักผม ประกายเย็นยะเยือกจับตัวเป็นเงาใส ผิวขาวผ่องดุจหิมะ มีสีหน้าที่สดใสแต่เจือด้วยสีแดงจางๆ มองหวังหยาง ดวงตาดุจทะเลสาบดาว สงบนิ่งแต่แฝงไปด้วยการพิจารณา

หวังหยางถูกจ้องมองจนใจเต้นรัว แต่สีหน้ายังคงเป็นปกติ กล่าวอย่างสบายอารมณ์ "สาวน้อยหนิงเล่า? สาวน้อยหนิงไปไหน?"

เซี่ยซิงหานเอียงศีรษะเล็กน้อย ในแววตาราวกับซ่อนคมดาบที่มองทะลุจิตใจผู้คนไว้ ถึงแม้จะนั่งพิงอย่างผ่อนคลาย แต่ก็ทำให้คอของหวังหยางรู้สึกคันยิบๆ:

"คุณชายหวังไม่มีอะไรจะพูดกับข้าหรือ?"