บทที่ 270: โจมตีจิตใจ

รอบตัวพลันเงียบสงัด กลิ่นเหม็นอับของหนังสัตว์และหญ้าแห้งคละคลุ้งเข้ามา ทั้งยังปะปนกับกลิ่นคาวเลือดเล็กน้อย

ชาวป่าเถื่อนหญิงผู้นั้นผลักหวังหยางอย่างไม่เกรงใจ หลังของหวังหยางกระแทกเข้ากับเสาค้ำยันกระโจม ผ้าดำที่ปิดตาถูกกระชากออกอย่างแรง—

ดาบโค้งเล่มหนึ่งส่องประกายวับวับจ่ออยู่ที่ลำคอของหวังหยาง คมดาบอยู่ห่างจากลูกกระเดือกไม่ถึงครึ่งชุ่น

ชาวป่าเถื่อนหญิงรูปร่างเตี้ยผิวคล้ำกำลังมองหวังหยางด้วยจิตสังหาร กำไลเงินหลายวงบนคอและข้อมือของนางส่องแสงเย็นวาบ

"เจ้ามาเพื่อรับคุณชายหลิ่วรึ?" นัยน์ตาของชาวป่าเถื่อนหญิงเผยความดุร้าย คมดาบเลื่อนไปข้างหน้าเล็กน้อย ราวกับวินาทีต่อไปจะสังหารคน!