บทที่ 281 เกลี้ยกล่อม

เมล็ดสนกองเป็นพูน น้ำผลไม้ป่ารินจนเต็ม เลอหลัวหลัวให้คนสนิทถอยออกไป เอ่ยปากว่า:

"เอาล่ะ หลิ่วเฉิงเจ้าก็ได้พบแล้ว ตอนนี้บอกได้หรือยังว่า ธุรกิจนี้ของพวกเราจะทำกับใคร"

เลอหลัวหลัวรู้ทั้งรู้แต่ก็ยังถาม

"จะทำกับใครได้อีก? ก็ต้องทำกับแคว้นฉีของพวกเราสิ"

หวังหยางหยิบเมล็ดสนขึ้นมา สีหน้าผ่อนคลาย น้ำเสียงสบายๆ ให้ความรู้สึกเหมือนสหายเก่ากำลังพูดคุยกันเล่น ไม่เหมือนกำลังเจรจาต่อรองเลยแม้แต่น้อย