บทที่ 289 สถานการณ์กองทัพโดดเดี่ยว

"หนึ่ง เจ้าบอกว่าเลอหม่าอย่างมากก็เป็นได้เพียงภรรยารองผู้สูงศักดิ์ ไม่มีทางได้เลื่อนขึ้นเป็นภรรยาเอกหรือมีสถานะเทียบเท่าภรรยาเอก ข้าขอถามเจ้า สมัยเว่ยจิ้น หลี่เฟิงวางแผนก่อการกบฏ คิดจะสังหารตระกูลซือหม่าซือเพื่อชิงอำนาจ แต่แผนการรั่วไหล ถูกซือหม่าซือสังหาร ผู้ที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ทั้งหมด ถูกประหารเจ็ดชั่วโคตร เมื่อนั้นบุตรสาวของหลี่เฟิงได้แต่งงานกับเจี่ยชงแล้ว จึงรอดพ้นจากความตาย ถูกเนรเทศไปเล่อล่าง เจี่ยชงก็หย่าขาดจากนางด้วย ภายหลังแผ่นดินตระกูลเว่ยก็ตกเป็นของตระกูลซือหม่าในที่สุด เจี่ยชงก็ได้แต่งงานกับบุตรสาวตระกูลกัวแห่งไท่หยวน กลายเป็นขุนนางคนสำคัญของราชวงศ์ใหม่ ในยามนั้น หากมีคนมาบอกกับเจ้าว่า ในอนาคตเจี่ยชงจะกลับไปคืนดีกับบุตรสาวของอาชญากรที่คิดสังหารตระกูลซือหม่า ทั้งยังจะต้อนรับนางกลับมาเป็นภรรยาเอกอย่างถูกต้องตามธรรมเนียม เจ้าจะพูดว่าอย่างไร?"

ชาวป่าเถื่อนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนไม่รู้เรื่องราวในประวัติศาสตร์ตอนนี้ แต่ก็พอจะฟังเรื่องราวเข้าใจคร่าวๆ พอได้ยินหวังหยางตั้งคำถาม ก็พากันมองไปที่กัวเส้า

กัวเส้ารู้ว่านี่คือกับดัก จึงหลีกเลี่ยงที่จะไม่ตอบ: "ข้าเพียงแต่พูดถึงเรื่องที่บุตรสาวของโจวเยไม่สามารถเป็นภรรยาเอกได้ เจ้าอย่ามัวแต่ลากเรื่องอื่นมาปนเปเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เรื่องของเจี่ยชงกับเรื่องในวันนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง หลิ่วเฉิงไม่ใช่เจี่ยชง บุตรสาวของโจวเยก็ไม่ใช่บุตรสาวของหลี่เฟิง"

"ข้าเพียงแค่ถามเจ้าว่า หากในยามนั้นมีคนมาบอกกับเจ้าว่า ในอนาคตเจี่ยชงจะกลับไปคืนดีกับบุตรสาวของอาชญากรที่คิดสังหารตระกูลซือหม่า ทั้งยังจะต้อนรับนางกลับมาเป็นภรรยาเอกอย่างถูกต้องตามธรรมเนียม เจ้าจะพูดว่าอย่างไร?"

หวังหยางถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเนิบนาบไม่รีบร้อน