ตอนที่ 301
บทที่ 301 ผู้ซ่อนเร้นไม่ซ่อนเร้น
minibunny · 11,609 ตัวอักษร
"...ลายมือของหวังหยางนั้นดูง่ายมาก หากท่านอ๋องไม่เชื่อ ลองหาลายมือของเขามา เปรียบเทียบดูก็ย่อมรู้"
หวังไท่มอง "คำให้การ" สองสามแผ่นนั้นถูกอ๋องแห่งปาตงขยำจนค่อยๆ ผิดรูป ในใจก็ยิ้มเยาะ ไม่พูดอะไรอีก
"มีเพียงเท่านี้?"
อ๋องแห่งปาตงวางคำให้การลงตามสบาย ไอเย็นและความโกรธเกรี้ยวในแววตาส่วนใหญ่ถูกเก็บงำไว้แล้ว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูแคลน
คำให้การฉบับนี้เขียนถึงคำพูด "ที่ไม่เหมาะสม" ของอ๋องแห่งปาตงในงานเลี้ยงสุรา นอกจากคำพูดที่เขาพูดจริงๆ อย่างการด่าทอเตี่ยนเชียนและความเสียดายที่จิงโจวถูกแบ่งแยกแล้ว ยังมีการเติมแต่งคำพูดที่กุขึ้นมาอีกสองสามประโยค อย่างเช่น ในคำให้การเขียนไว้ว่าอ๋องแห่งปาตงให้หวังหยางมานั่งข้างๆ แล้วพูดกับหวังหยางเป็นการส่วนตัวว่าด้วยความกล้าหาญของเขา "หากเกิดในยุค loạnซื่อ ก็ไม่แพ้หลิวเป้ย ซุนกวน" อะไรทำนองนั้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น