บทที่ 357 สะเทือนใจเพื่อนเก่าหวนคืน

ยามค่ำคืนเงาเทียนสั่นไหว สะเทือนใจเพื่อนเก่าหวนคืน เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊เต็มห้องต่างทัดทาน คิ้วของท่านอ๋องยังคงขมวด บรรยากาศหนักอึ้งดั่งหินผา

"...หวังหยางปกปิดร่องรอย หลอกท่านอ๋องด้วยการแกล้งตาย แผนการของเขาล้ำลึกยิ่งนัก นี่ก็สามารถเป็นหลักฐานที่ชัดเจนได้ว่าเขาสมรู้ร่วมคิดกับตำหนักบูรพา! ต่อให้ไม่ใช่คนของตำหนักบูรพา ก็เป็นคนที่มีเจตนาแอบแฝง! เก็บไว้ก็จะเป็นภัย! ในอดีตพวกเราวางแผนลอบสังหารไม่สำเร็จ ก็นึกเสียดาย บัดนี้เขามาติดกับด้วยตนเอง เป็นสวรรค์ที่ริบเอาขวัญของเขาไป ไฉนเลยจะปล่อยไปได้อีก? ขอท่านอ๋องโปรดตัดสินใจโดยเร็ว อย่าได้ถูกเขาหลอกลวง!"

หลี่จิ้งเซวียนพอได้ยินว่าหวังหยางไม่เพียงแต่ไม่ตาย กลับยังจะมาขอยอมจำนน ก็รีบกระโดดออกมาทันที ยืนกรานหนักแน่นว่าจะต้องฆ่าหวังหยางให้ได้

แม้ว่าเขาจะคิดว่าตนเองให้คำแนะนำที่ถูกต้องแล้ว แต่ก็ต้องยอมรับว่าตนเองมีความเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง หวังหยางเป็นคนตระกูลหวังแห่งหลางหยา ตระกูลขุนนางชั้นสูง เกิดมาก็มีพร้อมทุกอย่าง แค่พูดคุยเรื่องวิชาการ แต่งบทกวี ก็มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วจิงฉู่ ติดคุกก็ยังมีคนจากทั่วสารทิศมาช่วย แต่ตนเองเล่า?

ว่าด้วยเรื่องกลยุทธ์การทหาร การพลิกแพลงตามสถานการณ์ การรุกการรับ ตนเองเหนือกว่าหวังหยางไม่รู้กี่เท่า! แต่ทุกก้าวที่เดินหน้า ล้วนต้องก้มหัวประจบประแจง ใช้สมองอย่างหนัก!