บทที่ 365 เดิมพันด้วยคมดาบ

ใครกันที่ย้ายแผ่นดินลงมาบนโต๊ะสุรา บีบบังคับให้ผู้คนเดิมพันด้วยคมดาบ ดูตะเกียบวางเรียงรายดั่งกองทัพ ธงรบพลิ้วไสวไม่แน่นอน; หน้าผาสูงชันตั้งค่าย จอกสุราเรียงรายดั่งขุนเขา โยนสามด่านทิ้งไปเป็นค่ายลวง สั่งการขุนเขาให้รวมพลังสายฟ้า หย่อนเบ็ดลงน้ำ วางเหยื่อสองชั้น ทดสอบตกมังกรวาฬ! ลมราตรีพัด ขุนเขาสายน้ำเคลื่อนไหว; เงาเทียนเอียง ลำน้ำสว่างไสว ถามว่าใครกันที่ยืนกอดอกทำผู้คนตื่นตะลึงไปทั้งโถง? เพิ่งรู้ว่าจิวยี่มักจะเป็นหนุ่มน้อยเสมอ; ฟ้าดินกว้างไกล อยู่ในกำมือเบาหวิว ความสำเร็จพูดถึงกลยุทธ์ซุนวูอย่างเกียจคร้าน เมามายครึ่งหนึ่งกลับชื่นชมชื่อเสียงจู่ที่ ในความบ้าคลั่ง หัวเราะเยาะกลองรบหกกองทัพ ว่าเป็นเพียงเสียงดีดสาย

...

หลังจากเงียบงันไปครู่ใหญ่ ผู้คนก็เริ่มกระซิบกระซาบ "'หวยหนานจื่อ' กล่าวว่า: 'กลยุทธ์การทหาร คือการเข้าใจจำนวนของการรบชนะและยึดครอง สถานการณ์ของโอกาสและการเปลี่ยนแปลงที่หลอกลวง' วันนี้ได้รู้แจ้งแล้ว”

“คนผู้นี้มีความสามารถระดับแม่ทัพ ต่อให้ไม่ลงสนามรบ วางแผนในกระโจมบัญชาการ ก็เพียงพอจะเป็นผู้นำได้ ตระกูลหวังแห่งหลางหยา ช่างมีรากฐานที่ยากหยั่งถึงจริงๆ”

“ตระกูลหวังแห่งหลางหยาแม้จะเป็นตระกูลขุนนางมาหลายชั่วอายุคน แต่น้อยนักที่จะเชี่ยวชาญการทหาร คนผู้นี้เชี่ยวชาญคัมภีร์จนลึกซึ้ง ทั้งยังรู้กลยุทธ์การทหาร วางแผนตัดสินแพ้ชนะ ในรุ่นเดียวกัน เกรงว่าจะหาคู่เปรียบได้ยาก หากเขาช่วยหวังอี้ หวังอี้คงไม่พ่ายแพ้ง่ายๆ"