บทที่ 372 วางกลอุบาย

หวังหยางขอบคุณอ๋องแห่งปาตงอย่างแนบเนียน แล้วกล่าวต่อ: "ท่านอ๋อง นอกจากรางวัลแล้ว ท่านยังรับปากจะทำตามคำขอของข้าอีกข้อหนึ่ง——" อ๋องแห่งปาตงกล่าวอย่างใจป้ำ: "ว่ามาเลย!”

“ข้ากลับจิงโจวมาตัวคนเดียว ไม่ได้พกผู้คุ้มกันมาด้วย ข้าอยากจะขอองครักษ์ฝีมือดีจากจวนอ๋องสักสองสามคนมาคอยคุ้มครอง" อ๋องแห่งปาตงชะงัก "เจ้า... คำขอของเจ้าคือเรื่องนี้??”

“ใช่ ข้าไม่ใช่ท่านอ๋องนี่ที่มีดาบเล่มเดียวก็ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ตอนนี้เป็นเวลาที่ต้องใช้กำลัง หากข้างกายข้าไม่มีคนมีฝีมือ ข้าจะวางใจได้อย่างไร?" อ๋องแห่งปาตงดีใจจนเนื้อเต้นทันที! ความยินดีนี้ยิ่งกว่าตอนแรกเสียอีก! ได้ขงเบ้งก็ดีใจแล้ว ได้ขงเบ้งที่ไม่น่าระแวง แถมยังทำให้วางใจได้ ยิ่งดีใจเข้าไปใหญ่! ข่งฉางอวี๋ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งวางใจ อ๋องแห่งปาตงเท้าเอว ตะโกนอย่างลำพองใจ: "เด็กๆ! ไปบอกเจียวซื่อหรง! จัดทีมองครักษ์ให้หวังหยาง! เอาพวกฝีมือดีๆ!" พูดจบก็หยุดไปครู่หนึ่ง หันหลังให้หวังหยาง มองข่งฉางอวี๋ แววตามีนัยยะ: "เจ้าไปจัดการด้วยตัวเอง" ข่งฉางอวี๋เข้าใจความหมาย ลุกขึ้นรับคำ: "ข้าน้อยจะรีบไปจัดการ จะคัดเลือกคนที่มีความสามารถและไว้ใจได้มาให้คุณชายหวังใช้งานขอรับ" หวังหยางกล่าว: "ต้องรบกวนท่านข่งแล้ว แต่บ้านข้าหลังเล็ก ที่พัก...”

“คุณชายวางใจ ข้าจะจัดการให้เรียบร้อย" หลังจากข่งฉางอวี๋ออกไป อ๋องแห่งปาตงก็โอบไหล่หวังหยาง: "รังเกียจว่าบ้านเล็กหรือ? จะให้เปิ่นหวังยกบ้านหลังใหม่ให้สักหลังไหม?" ทุกคนในที่นั้นต่างอิจฉาตาร้อน! หวังหยางไม่ปฏิเสธ: "แน่นอนสิ ดีเลย!" อ๋องแห่งปาตงหัวเราะร่า: "เจ้าเด็กนี่ได้คืบจะเอาศอกนะ! แต่ก็สมควรแล้ว ด้วยความสามารถของเจ้า บ้านหลังเดียวจะนับเป็นอะไรได้? แต่ข้าเป็นอ๋อง การเป็นอ๋องต้องให้รางวัลและลงโทษชัดเจน เจ้าเพิ่งเข้ามาทำงาน ยังไม่มีผลงานอะไร ให้คนอื่นเห็นจะหาว่าเปิ่นหวังลำเอียงเกินไป——" หวังหยางพูดอย่างเป็นธรรมดา: "มีบารมีท่านอ๋องค้ำอยู่ ใครจะกล้าว่าลำเอียง? อีกอย่างแอบให้กันเงียบๆ ก็ได้นี่..." ทุกคนหน้าดำหน้าแดง มีเพียงอ๋องแห่งปาตงที่หัวเราะชอบใจ: "เจ้าอย่ามาหลอกล่อเปิ่นหวัง! ขืนหลงกลเจ้าบ่อยๆ สักวันจวนอ๋องคงโดนเจ้ายกเค้าไปหมดแน่!" หวังหยางทำหน้าจริงจัง: "ถ้ายกเค้าไปหมด ท่านอ๋องก็ไปอยู่บ้านข้าสิ!”

“ไสหัวไปเลย!" ทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนิทสนม ไม่สนใจสายตาใคร ทำเอาเหล่าที่ปรึกษาอ้าปากค้าง ทุกคนต่างทอดถอนใจหรืออิจฉาริษยา แต่ไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าหวังหยางเป็นคนพิเศษ ทั้งในแง่ความสามารถและความสัมพันธ์กับอ๋องแห่งปาตง