ตอนที่ 56 ฟอร์มทีมล่วงหน้า

พวกผีในหมู่บ้านสือหลิวนึกว่ายัยเด็กเมื่อวานซืนสองคนตรงหน้าจะเคี้ยวง่ายๆ ที่ไหนได้ กลับโดนโจวยวี่เหยียนกับหลัวเฟยซัดจนวิญญาณแตกซ่านไปตามๆ กัน

หลินเฟิงถือดาบค้างไว้ ยืนอ้าปากหวอมองภาพตรงหน้า ดาบใหญ่แบบใช้แล้วทิ้งเล่มนั้นเลยไม่ได้เอาออกมาใช้สักที

เขาหันไปมองซ่งอี้ด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

ซ่งอี้เป็นแค่ผู้เล่นเลเวล 9 จริงเหรอเนี่ย ไม่ใช่ว่ามีเทพจากไหนแอบเอาไอดีไก่มาย้อนเล่นด่านระดับต่ำหรอกนะ

คิดวนไปวนมา หลินเฟิงก็อดถามไม่ได้ "คุณ... เป็นเทพมาจากไหนเหรอครับ"

ซ่งอี้มือหนึ่งอุ้มเสี่ยวเป่า อีกมืออุ้มยาย่าที่ขยับเข้ามาหา เด็กน้อยทั้งสองเริ่มคุ้นเคยกันขึ้นมาบ้างแล้ว

ซ่งอี้ตอบหลินเฟิงด้วยความจริงใจสุดๆ "เปล่าครับ ผมก็แค่เด็กใหม่ธรรมดาๆ คนหนึ่ง นี่เพิ่งจะเป็นเกมที่สามของผมเอง"

ผู้เล่นคนอื่นๆ ก็พากันเงี่ยหูฟังบทสนทนาระหว่างซ่งอี้กับหลินเฟิง เพราะพวกเขาก็สงสัยแบบเดียวกัน

แต่คำตอบของซ่งอี้กลับทำให้พวกเขายอมรับได้ยากยิ่งกว่าบอกว่าเป็นเทพตัวท็อปเสียอีก

หวังเจียเล่อ "อะไรนะ นี่เป็นเกมที่สามของคุณเหรอ หมายความว่าคุณใช้แค่สองเกมแรกก็ไต่จาก Lv1 ไป Lv9 แล้วเนี่ยนะ"

ซ่งอี้ "ใช่ครับ มีปัญหาอะไรเหรอ"

หลินเฟิงขยี้หัวตัวเอง รู้สึกอยากจะเอาดาบใช้แล้วทิ้งเล่มนี้แทงตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด

ยังจะมีปัญหาอะไรอีกเรอะ ปัญหาใหญ่มหึมาเลยต่างหากโว้ย!

น้ำเสียงของหลินเฟิงกลายเป็นตัดพ้อระคนช้ำใจขึ้นมาทันที "พี่ รู้ไหมว่าผมไต่จาก Lv1 ไป Lv9 ต้องเล่นไปกี่เกม"

ซ่งอี้มองสีหน้าของหลินเฟิง ดูแล้วไม่น่าจะใช่ความภาคภูมิใจ ถ้าอย่างนั้นก็คงเล่นมาเยอะกว่าตัวเองแหง

"ห้าเกมเหรอครับ"

หลินเฟิงอิจฉาจนตาร้อนผ่าว "ไม่ใช่ สิบห้าเกมต่างหาก"

ซ่งอี้ "อ้าว งั้นคุณต้องพยายามหน่อยแล้วนะ คนอื่นคงไม่เป็นแบบนี้หรอก"

เฉินจิ้ง "ผม 17 เกม"

หวังเจียเล่อ "ฉัน 19 เกมค่ะ"

โจวเข่อ "ฉัน 21 เกมค่ะ"

ซูหง "ฉัน 25 เกมค่ะ"

ซ่งอี้ : ??? "อะไรกันครับ พวกคุณเล่นไปตั้งหลายเกมขนาดนี้แล้วทำไมยังกากกันอยู่อีกเนี่ย!"

ทุกคน : ......

ถึงมันจะจริงก็เถอะ แต่พี่ชาย ความจริงข้อนี้พี่เก็บไว้ในใจก็ได้นะ

ซ่งอี้ "ถึงพวกคุณจะอัปเลเวลช้า แต่ก็ยังมีแต้มอยู่นี่ครับ เอาไปซื้อพวกพลังหรือความเร็วมาเสริมแกร่งให้ตัวเองไม่ได้เหรอ"

หลินเฟิง "พวกผมก็อยากทำ แต่แต้มรางวัลตอนจบเกมมันให้น้อยจะตาย"

"นอกจากซื้อไอเทมแล้ว พวกเราก็เอาไปแลกเป็นเงินใช้หมด ยังไงก็ต้องใช้ชีวิตในโลกความเป็นจริงอยู่นี่ครับ"

ซ่งอี้ "แต้มตอนจบเกมให้น้อยก็จริง แต่ก็ยังมีโดเนตจากชาวเน็ตไม่ใช่เหรอครับ"

คราวนี้หลินเฟิงกับพวกผู้เล่นถอนหายใจเฮือกใหญ่ "เฮ้อ เศษเงินขี้ประติ๋วแค่นั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยพี่"

ซ่งอี้ : ??? เศษเงินขี้ประติ๋วเนี่ยนะ! บ้าไปแล้ว ถ้าเทียบกับแต้มโดเนตของคนดู แต้มของเกมนั่นแหละที่เรียกว่าเศษเงิน

ซ่งอี้ไม่ได้พูดอะไร เรื่องรวยเงียบๆ แบบนี้ หุบปากไว้จะดีที่สุด

ผีในหมู่บ้านสือหลิวพวกนี้ ตอนแรกกำเริบเสิบสานแค่ไหน ตอนนี้ก็หงอลงแค่นั้น โจวยวี่เหยียนกับหลัวเฟยลงมือไม่ออมแรงเลยสักนิด ไม่ถึงห้านาที ผีทุกตัวก็ยอมนั่งกุมหัวหมอบอยู่บนพื้นอย่างว่าง่าย

ตัวไหนที่ยังซ่าไม่ยอมเชื่อฟัง ก็โดนซัดจนแหลกเป็นละออง หรือที่เรียกกันทั่วไปว่าวิญญาณแตกซ่าน

ดวงจันทร์สีแดงชาดบนท้องฟ้าเริ่มซีดจางลง และค่อยๆ กลับคืนสู่สีขาวนวล

แม้จะยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าเกมจะจบลงตามปกติ แต่ที่นี่ไม่มีอันตรายหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เมื่อเกมสยองขวัญนึกถึงพฤติกรรมชอบเล่นจนเกมพังของซ่งอี้ขึ้นมาได้ จึงรีบสั่งจบเกมและให้ผู้เล่นที่เหลือทั้งหมดผ่านด่านทันที

แม้กระทั่งซ่งอี้เองก็ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็โดนเกมวาร์ปส่งออกมาเสียแล้ว เพราะเกมกลัวว่าถ้าซ่งอี้ไถประโยชน์จากพวกผีไม่ได้ เดี๋ยวจะหันไปรีดไถพวกสัตว์บนเขาต่อน่ะสิ

ซ่งอี้มองดูล็อบบี้เกมด้วยความไม่พอใจสุดขีด อะไรกันเนี่ย ฉันยังไม่ได้จับน้องแมวยักษ์เลยนะ

เกมสยองขวัญ :

"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่ผ่านด่านสำเร็จ"

ซ่งอี้ : ......

หลินเฟิงกับพวกดีใจแทบบ้าตอนออกมาจากเกม พวกเขาคิดว่าตัวเองคงตายแน่ๆ แต่สุดท้ายกลับรอดชีวิตออกมาได้

คนดูในห้องไลฟ์ยังสนุกค้างไม่หาย แม้การถ่ายทอดสดจะจบลงไปแล้ว แต่ก็ยังคงโดเนตให้ซ่งอี้ไม่หยุด

เกมเริ่มสรุปคะแนนประเมิน :

ซ่งอี้ :

คะแนน : 98

เลเวล : จาก Lv9 เลื่อนขึ้นเป็น Lv13

พลังกาย : +11 (211)

ความเร็ว : +8 (208)

แต้มที่แลกจากโดเนตในเกม :

ขอแสดงความยินดีกับซ่งอี้ที่ขึ้นสู่ Lv10 ได้เร็วที่สุดในบรรดาผู้เล่นหน้าใหม่ ได้รับสิทธิ์สร้างทีมคนเดียวเป็นรางวัล!

ใบรับรองสิทธิ์สร้างทีมอิสระปรากฏขึ้นตรงหน้าซ่งอี้ ก่อนหน้านี้ลู่เซียวเคยเตือนไว้ว่าเกมสยองขวัญจะมีด่านคู่ด้วย จึงแนะให้เขาผูกมิตรหาพวกพ้องเตรียมพร้อมเอาไว้

ในฐานะคนที่คลั่งไคล้การทำธุรกิจ เขาไม่เคยคิดจะไปเป็นลูกน้องใครอยู่แล้ว เรื่องจะให้ไปเข้าทีมคนอื่นจึงไม่มีทางเป็นไปได้ แต่ถ้าเป็นการตั้งทีมเอง แบบนั้นค่อยน่าสนใจขึ้นมาหน่อย

ซ่งอี้ : "เถาเถา อยู่ไหม"

สิ้นเสียงเรียก เถาเถาในร่างเสมือนก็โผล่พรวดออกมาทันที

นี่คือจุดที่เกมสยองขวัญเหนือกว่าระบบรายการหาคู่ของพวกมันอยู่หน่อย เพราะระบบไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในหัวของโฮสต์เท่านั้น แต่ยังจำลองร่างเสมือนออกมาสู่ภายนอกได้ด้วย

ตุ๊กตาเด็กอ้วนตัวเท่าฝ่ามือ สวมเสื้อยืดแขนสั้นกับกางเกงขาสั้นสีชมพู บนหัวทัดดอกท้อเล็ก ๆ ไว้ดอกหนึ่ง พอเห็นซ่งอี้ มันก็ซอยเท้าดุ๊กดิ๊กอย่างน่าเอ็นดู

หลังจากซ่งอี้เข้าเกม ถ้าเขาไม่เอ่ยปากเรียก เถาเถาก็แทบจะไม่ยอมโผล่หัวออกมาเลย ไม่ใช่เพราะอู้งาน แต่เป็นเพราะมันกลัว

ใช่แล้ว มันกลัวนั่นแหละ พอเห็นพวกผีในเกม เถาเถาก็กลัวจนสั่นเป็นเจ้าเข้า แต่มันไม่กล้าบอกซ่งอี้ เพราะกลัวจะโดนรังเกียจว่าเป็นตัวไร้ประโยชน์

แต่พอออกจากเกมมาได้ เถาเถาก็กลับมากระตือรือร้นร่าเริงขึ้นมาทันตาเห็น

"อยู่ครับ อยู่ครับ! ซ่งอี้ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลย"

เถาเถาเอาตัวเข้ามาคลอเคลียที่มือของซ่งอี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ซ่งอี้ได้เห็นเถาเถาในรูปร่างนี้ เขาจึงยื่นมือไปลูบดอกท้อบนหัวมันด้วยความนึกสนใจ

เถาเถา : "ซ่งอี้ คุณรู้ไหมครับว่าวันนี้มีลมอะไรพัดมา"

ซ่งอี้นั่งอยู่บนเก้าอี้พักผ่อนหน้าร้านกาแฟในล็อบบี้เกม เขาเงยหน้ามองไปรอบตัว กิ่งไม้ใบไม้แถวนั้นก็นิ่งสนิท ไม่เห็นจะไหวเอนสักนิด ดูแล้วไม่น่าจะมีลมเลยนี่นา

ซ่งอี้ : "ลมอะไรเหรอ"

เถาเถายื่นสองมือน้อย ๆ เข้าไปกอดแขนซ่งอี้หมับ

"ลมความคิดถึงจนผมแทบบ้าไงครับ"

ซ่งอี้ : !!!

"พะ...พูดธุระกันก่อนเถอะ"

"นายช่วยบอกเงื่อนไขกับรายละเอียดเรื่องการสร้างทีมให้ผมฟังหน่อย"

เถาเถาเปิดชุดข้อมูลรายละเอียดการตั้งทีมในเกมสยองขวัญขึ้นมา เพียงสองวินาทีให้หลัง มันก็หันมาบอกกับซ่งอี้

"ผู้เล่นในเกมสยองขวัญที่มีเลเวลเกิน Lv30 จะสามารถสร้างทีมรบของตัวเองได้ครับ โดยจำนวนสมาชิกในทีมจะขึ้นอยู่กับเลเวลของหัวหน้าทีม"

"หัวหน้าทีมระดับ Lv30 จะได้โควตาสมาชิก 5 คน และทุกครั้งที่เลเวลหัวหน้าทีมเพิ่มขึ้นหนึ่งเลเวล โควตาสมาชิกในทีมก็จะเพิ่มขึ้นอีกสองคนครับ"

"นอกจากโหมดด่านเดี่ยวที่มีอยู่ในตอนนี้แล้ว เกมสยองขวัญยังมีด่านคู่กับด่านหลายคนด้วยครับ ถ้าผูกสัญญากับเพื่อนร่วมทีมหรือแอดเพื่อนไว้ ก็จะสามารถเข้าร่วมด้วยกันได้"

ซ่งอี้ : "ตอนนี้ผมยังไม่ถึงเลเวล 30 แล้วโควตาสมาชิกทีมของผมมีเท่าไหร่ล่ะ"

เถาเถาบอก "เพราะนี่เป็นรางวัลพิเศษที่เกมมอบให้โฮสต์ ก่อนจะถึงเลเวล 30 โฮสต์ก็เลยมีโควตาสมาชิกทีมได้ 2 คนครับ"

ซ่งอี้พยักหน้า "แล้วมีข้อกำหนดเรื่องสถานะของสมาชิกทีมไหม"

เถาเถา : "ขอแค่เป็นสิ่งที่อยู่ในเกมสยองขวัญก็ใช้ได้หมดเลยครับ"

ซ่งอี้ทำความเข้าใจกฎอย่างทะลุปรุโปร่ง ขอแค่เป็นสิ่งที่อยู่ในเกมสยองขวัญก็พออย่างนั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นโจวยวี่เหยียนกับหลัวเฟยจะนับว่าเข้าข่ายด้วยไหมนะ...

เถาเถา : "โฮสต์คิดชื่อทีมไว้หรือยังครับ"

พอพูดถึงเรื่องตั้งชื่อ ซ่งอี้ก็นิ่งคิดทบทวนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังเป็นพิเศษ

"ผมคิดชื่อออกแล้ว"

เถาเถามองด้วยสายตาคาดหวัง "ชื่ออะไรเหรอครับ"

ซ่งอี้ : "ต้องเป็นชื่อที่เข้าใจง่าย แต่แผ่รังสีความน่าเกรงขาม ฟังแล้วรู้สึกได้ทันทีว่าไม่ธรรมดา"