ตอนที่ 66 ตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อลูก

ซ่งอี้หันมองไปด้านหลัง บรรดานักข่าวรีบหลีกทางให้ทันที เผยให้เห็นหมอในชุดกาวน์สีขาวสามคนก้าวลงมาจากรถบ้านคันหนึ่ง

หมอคนที่เดินนำหน้าดูอายุราวห้าสิบกว่าปี ผมเริ่มมีสีขาวแซมเทา พวกเขาพยักหน้าทักทายซ่งอี้ก่อน แล้วจึงเดินตรงไปหาพ่อของเจียงถง

"สวัสดีครับคุณเจียง ผมเฉินกั๋วชิ่ง หัวหน้าแผนกตรวจวิเคราะห์ของโรงพยาบาลประชาชนแห่งที่หนึ่งครับ"

หัวหน้าเฉินเอ่ยพลางรับอุปกรณ์เจาะเลือดที่หมอด้านหลังส่งมาให้

"เครื่องปั่นเหวี่ยง เครื่องพีซีอาร์ เครื่องเจลอิเล็กโทรโฟรีซิส แล้วก็เครื่องสแกน เครื่องมือสำหรับตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อลูกพวกนี้เราขนมาครบหมดแล้วครับ เจาะเลือดตรงนี้แล้วใช้เวลาเร็วที่สุดแค่สามชั่วโมงก็รู้ผล เราสามารถตรวจกันต่อหน้านักข่าวทุกคน เพื่อยืนยันความถูกต้องแม่นยำของผลการทดลองได้เลยครับ"

สิ้นเสียง หมอสองคนด้านหลังหัวหน้าเฉินก็ก้าวไปยืนข้างพ่อของเจียงถง เตรียมจะถกแขนเสื้อของเขาขึ้นโดยไม่ต้องรอคำสั่งใด ๆ

จ้าวซินที่ยืนอยู่ข้างซ่งอี้ถึงกับอดอุทานออกมาไม่ได้

"หัวหน้าแผนกของโรงพยาบาลออกตรวจนอกสถานที่ด้วยตัวเอง ตรวจดีเอ็นเอพิสูจน์พ่อลูกกันสด ๆ ตรงนี้ แถมยังขนเครื่องไม้เครื่องมือในห้องแล็บมาด้วยเนี่ยนะ ให้ตายสิ ทำแบบนี้ก็ได้เหรอพี่"

ซ่งอี้ "ทำไมจะไม่ได้ล่ะ หมอที่คนทั่วไปจองคิวครึ่งปียังไม่ได้ตรวจ สำหรับคนรวยแล้วแค่กระดิกนิ้วเรียกก็มาได้ทุกเมื่อ"

ในโลกความจริงจ้าวซินก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเงินจะเนรมิตอะไรแบบนี้ได้ด้วย

"คุณพระ แล้วค่าออกตรวจนอกสถานที่ของหมอพวกนี้มันต้องเท่าไหร่กันเนี่ย"

ซ่งอี้ "ไม่เยอะหรอก แค่หนึ่งล้าน พวกเขาก็รีบแจ้นมากันอย่างดีอกดีใจแล้ว"

จ้าวซินสูดหายใจเข้าเฮือก "นี่ยังไม่เยอะอีกเหรอ!"

หัวหน้าเฉินยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าพ่อของเจียงถง ความจริงเขาก็ไม่ได้อยากออกตรวจนอกสถานที่เลยสักนิด ตอนที่มีคนยื่นข้อเสนอนี้มา แวบแรกเขาคิดว่าอีกฝ่ายกำลังหาเรื่องไร้สาระด้วยซ้ำ

แต่ก็ช่วยไม่ได้ อีกฝ่ายดันให้เงินเยอะเกินไปจริง ๆ

แม้กระทั่งเครื่องมือตรวจที่พวกเขานำมาใช้ ซ่งอี้ก็เป็นคนควักกระเป๋าซื้อให้ทั้งหมด

จ้าวซิน "โอ้โหพ่อคุณ ผมว่าพี่ให้เยอะเกินไปแล้ว แค่ห้าแสนพวกเขาก็น่าจะยอมมาแล้วมั้ง"

เพราะถึงอย่างไรก็แค่ออกตรวจนอกสถานที่รอบเดียว แถมยังเป็นการตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อลูก ขอแค่ชำนาญขั้นตอน สำหรับหมอระดับนี้แล้วก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย

ซ่งอี้ "นายไม่เข้าใจ เงินก้อนนี้ไม่ได้ซื้อแค่ฝีมือ แต่ซื้อการบริการด้วย"

ถึงอย่างไรเงินพวกนี้ถ้าใช้ไม่หมดก็เอาออกไปไม่ได้อยู่แล้ว อยากใช้ก็ใช้ไปสิ

พ่อของเจียงถงรู้สึกว่าเรื่องตรงหน้านี้ช่างน่าขันสิ้นดี ทางฝั่งเจียงถงเจาะเลือดเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงแค่ฝั่งเขาเท่านั้น

ยังไม่ทันที่พ่อของเจียงถงจะได้สติ หลินจิ้งก็ปรี๊ดแตกขึ้นมาก่อน

เธอปรี่เข้าไปข้างตัวพ่อของเจียงถงทันที แล้วผลักหมอที่กำลังจะเจาะเลือดออกไป

"พวกคุณจะทำอะไรน่ะ!"

"ถ้าไม่ได้รับความยินยอมจากเจ้าตัว พวกคุณทำแบบนี้มันผิดกฎหมาย รู้ตัวกันบ้างไหม!"

เลือดนี้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ให้เจาะไปไม่ได้เด็ดขาด เพราะหลินจิ้งรู้แก่ใจดีว่า หากถูกเจาะเลือดไปเมื่อไหร่ เรื่องที่เจียงถงเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเจียงเวิ่นจะต้องถูกเปิดโปงแน่

ซ่งอี้ "คุณจะตื่นตระหนกขนาดนั้นไปทำไมกันครับ"

ปกติหลินจิ้งมักจะวางท่าทีอ่อนโยนเรียบร้อย แต่อาการของเธอในวันนี้กลับดูมีอารมณ์รุนแรงเกินไปจริง ๆ

พอโดนซ่งอี้ทักแบบนี้ หลินจิ้งก็เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองแสดงอาการออกนอกหน้าเกินไป

"ฉัน... ฉันกำลังปกป้องสามีของฉันอยู่ต่างหาก!"

ซ่งอี้ "คุณนายเจียง คุณไม่จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้หรอกครับ"

ซ่งอี้ค่อย ๆ เดินไปหยุดตรงหน้าเจียงเวิ่นและหลินจิ้ง ทุกคนต่างพากันก้มลงมองเขา

"มีแขกเหรื่อกับนักข่าวอยู่เต็มงานขนาดนี้ พวกเราไม่ทำอะไรคุณเจียงหรอกครับ"

"ก็แค่อยากพิสูจน์ให้ชัดเจนไปเลยว่า สรุปแล้วเจียงถงใช่ลูกสาวของคุณเจียงหรือไม่"

หลินจิ้งแค่นหัวเราะ

"น่าขำสิ้นดี มีอะไรให้ต้องตรวจกัน สามีของฉันกับเด็กเจียงถงอะไรนี่จากบ้านเด็กกำพร้าไม่มีความเกี่ยวข้องกันแม้แต่นิดเดียว ยัยเด็กนี่ก็แค่เพ้อเจ้อไปเองเท่านั้นแหละค่ะ"

เจียงถงได้ยินคำนี้ก็โต้กลับทันควัน

"หนูไม่ได้เพ้อเจ้อ แล้วก็ไม่ได้เป็นบ้าด้วย! เขาคือพ่อของหนู แกกับจ้าวเหม่ยเจวียนพูดกันเองตรงบันไดแท้ ๆ พวกแกฆ่าแม่ของหนู แล้วยังคิดจะเอาหัวใจของหนูไปเปลี่ยนให้ลูกสาวของพวกแกอีก!"

หลินจิ้งหน้าถอดสี เธอไม่คาดคิดเลยว่าเรื่องที่คุยกับแม่จะถูกเจียงถงแอบได้ยินเข้า

เสียงชัตเตอร์และแสงแฟลชของพวกนักข่าวกดรัวไม่หยุด เจียงเวิ่นได้ยินคำนี้แล้วใจก็กระตุกวูบ

หลินจิ้งรีบแผดเสียงโต้กลับทันควัน

"เธอพูดจาเหลวไหลอะไรกัน! ภรรยาคนก่อนของสามีฉันเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน เธอเสียชีวิตเพราะคลอดลูกยาก แม้แต่เด็กก็ยังรักษาชีวิตไว้ไม่ได้ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอไปฟังใครเป่าหูมา แต่ทุกเรื่องมันต้องมีหลักฐาน!"

ซ่งอี้สวนขึ้นทันที "เพราะอย่างนั้นไงครับ เพื่อให้ทุกคนได้เห็นหลักฐานจะจะตา ผมถึงได้ยกแล็บมาไว้ที่นี่ คุณนายสบายใจได้ ค่าตรวจดีเอ็นเอพิสูจน์พ่อลูกเนี่ย ผมออกให้เองทั้งหมด"

เจียงโยวโยวแทบอยากจะพุ่งเข้าไปตบหน้าเจียงถงอีกสักฉาด วันดี ๆ แท้ ๆ กลับโดนยัยนี่คนเดียวป่วนจนพังไม่เป็นท่า

"พ่อคะ พวกนี้ทำเกินไปแล้ว ไล่พวกเขาออกไปให้หมดเถอะค่ะ"

แต่ในเวลานี้ เจียงเวิ่นไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจเจียงโยวโยวอีกแล้ว ภายในใจของเขาราวกับผืนน้ำที่เคยสงบนิ่งถูกก้อนหินโยนลงไปจนกระเพื่อมไหวเป็นระลอก

เพราะท่าทีของหลินจิ้งดูร้อนรนจนเกินไป

ไหนจะเรื่องที่ภรรยาของเขาคลอดลูกในตอนนั้น ทั้งที่ผลตรวจครรภ์ทุกอย่างก็ปกติดี แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงตกเลือดได้ ซ้ำร้ายยังพรากเอาชีวิตลูกไปด้วยอีก

ตอนนั้นเขาโศกเศร้าจนแทบขาดใจจึงไม่มีแก่ใจมานั่งคิดเรื่องพวกนี้ แต่ว่า...หรือลูกของเขาจะยังไม่ตายจริง ๆ

พ่อเจียงหันไปถามเจียงถง "ที่หนูพูดเมื่อกี้นี้ ไปได้ยินมาจากใคร"

เจียงถงชี้ไปที่หลินจิ้ง "เธอพูดกับผู้อำนวยการค่ะ"

จ้าวเหม่ยเจวียนที่โดนพาดพิงไปด้วยใจหายวาบ แต่เธอก็หัวไวเป็นกรด

"เจียงเวิ่น คำพูดของเด็กมีปัญหาทางจิตคนเดียวเธอยังจะเชื่อลงอีกเหรอ ลูกสาวฉันดีกับเธอแค่ไหน ในใจเธอไม่รู้บ้างหรือไง"

"พวกเธออยู่ด้วยกันมาตั้งสิบกว่าปี จะมาสงสัยเธอก็เพราะคำพูดลอย ๆ ของคนนอกเนี่ยนะ อีกอย่าง พวกเราโง่หรือไงถึงจะเอาเรื่องพรรค์นั้นมานั่งคุยกันน่ะ"

ซ่งอี้ "เพราะแบบนี้ไงครับ ผมถึงให้โอกาสคุณนายเจียงได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง ขอแค่คุณเจียงกับเจียงถงตรวจดีเอ็นเอพิสูจน์พ่อลูก ถ้าผลออกมาว่าเจียงถงไม่ใช่ลูกสาวของคุณเจียง นั่นก็แปลว่าเธอเป็นแค่เด็กมีปัญหาทางจิตจริง ๆ"

"แต่ถ้าเจียงถงเป็นลูกสาวของคุณเจียงจริง ๆ ล่ะก็..."

สายตาของซ่งอี้สบเข้ากับพ่อเจียง

"คุณเจียง คุณไม่สงสัยบ้างเหรอครับว่าตลอดสิบสองปีที่ผ่านมา ลูกสาวของคุณต้องใช้ชีวิตแบบไหน"

"ในที่ที่คุณมองไม่เห็น เธอต้องเผชิญกับอะไรมาบ้าง"

"ลูกสาวที่ควรจะได้รับการทะนุถนอมไว้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจแท้ ๆ แต่กลับต้องระหกระเหินไปอยู่ในบ้านเด็กกำพร้า มันมีสาเหตุมาจากอะไรกันแน่ครับ"

พ่อเจียงเริ่มหวั่นไหว เขามองไปทางเจียงถง เมื่อเจอคำถามแทงใจดำรัว ๆ ของซ่งอี้เข้าไป เขาก็แทบไม่กล้าคิดหาคำตอบให้เรื่องพวกนี้เลย

หลินจิ้งเห็นพ่อเจียงเริ่มลังเลก็ยิ่งคัดค้านหนักข้อขึ้น แม้แต่น้ำเสียงยังแหลมสูงขึ้นกว่าเดิมอีกหลายระดับ

"ไม่ได้นะ ถ้ามีเด็กโผล่มาสักคนแล้วบอกว่าเป็นลูกของสามีฉัน พวกเรามิต้องไปตรวจดีเอ็นเอกันทุกวันเลยเหรอ"

จ้าวเหม่ยเจวียน "ใช่ ไม่ได้เด็ดขาด เรื่องตรวจดีเอ็นเอนี่ทำไม่ได้นะ"

เวลานี้ตระกูลเจียงวุ่นวายโกลาหลไปหมด ผู้เล่นคนอื่น ๆ ที่กลัวโดนลูกหลงต่างพากันถอยร่นเข้าไปปะปนในฝูงชนตั้งนานแล้ว

เฝิงหลุนมองซ่งอี้ด้วยความตกตะลึง ยอดคน ไม่ใช่คนธรรมดาเลยจริง ๆ ผู้เล่นคนนี้ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

เสียงแจ้งเตือนจากระบบในหัวของพวกเขาดังไม่หยุดมาสิบกว่านาทีแล้ว ตลอดเวลานั้น ซ่งอี้กวาดรับกล่องหายนะเข้าตัวรัว ๆ ไม่พัก

เขาอดทึ่งกับสภาพจิตใจอันแข็งแกร่งของซ่งอี้ไม่ได้ พวกเขาแค่ได้รับมากล่องเดียวก็ใจคอไม่ดีแล้ว แต่ซ่งอี้...ที่ด่านนี้สวมบทเป็นแค่เด็กหกขวบแท้ ๆ กลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อยภายใต้แรงกดดันมหาศาลระดับนี้