ตอนที่ 67 คุณจะไม่ยอมก็ได้

หารู้ไม่ว่าซ่งอี้ไม่ได้ยินเลยสักคำ หรือต่อให้ได้ยินก็คงทำเป็นหูทวนลมอยู่ดี

เจียงถงยืนอยู่ด้านหลังซ่งอี้ด้วยความประหม่า คนในงานเยอะเหลือเกิน พอเจอแสงแฟลชจากกล้องนักข่าวสาดเข้ามา เธอก็มึนงงไปชั่วขณะ

เธอถึงขั้นเริ่มสงสัยตัวเองแล้วว่า ตอนนั้นประสาทหลอนจนฟังผิดไปหรือเปล่า

เมื่อสัมผัสได้ถึงความกระวนกระวายและตื่นตระหนกของเจียงถง

ซ่งอี้จึงตบบ่าเธอเบา ๆ อีกครั้ง ก่อนจะหันไปพูดกับทุกคนว่า

"การตรวจดีเอ็นเอนี่ จะไม่ตรวจก็ได้นะครับ"

หลินจิ้งได้ยินว่าซ่งอี้ยอมถอยก็นึกว่าตัวเองรอดแล้ว แต่วินาทีถัดมาซ่งอี้กลับพูดต่อ

"พี่ ๆ นักข่าวทุกท่าน วันนี้เก็บข้อมูลกันไปพอสมควรแล้วใช่ไหมครับ"

บรรดานักข่าวต่างพยักหน้าพร้อมเพรียงกันโดยไม่ได้นัดหมาย ไม่มีใครเดาออกว่าเขาคิดจะทำอะไร ซ่งอี้จึงเอ่ยต่อว่า

"ผมหวังว่าประเด็นที่ผู้คนตามตรอกซอกซอยจะหยิบมาเม้าท์กันในเช้าวันพรุ่งนี้ก็คือ เรื่องที่นายหญิงตระกูลเจียงคนปัจจุบันอยากแต่งเข้าตระกูลคนรวยจนตัวสั่น เลยอาศัยจังหวะที่เพื่อนสนิทตัวเองคลอดลูก ติดสินบนหมอทำให้อดีตนายหญิงตระกูลเจียงตายทั้งกลม"

แขกเหรื่อที่มาร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของตระกูลเจียงได้ยินประโยคนี้เข้าก็ถึงกับสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่

หากเรื่องนี้ถูกประโคมข่าวออกไป หลินจิ้งก็คงไม่มีหน้าจะอยู่ในแวดวงสังคมนี้อีกต่อไปแล้วจริง ๆ

หลินจิ้งโกรธจนควันออกหู ลิ้นแทบพันกันไปหมด "เธอ... เธอใส่ร้าย นี่มันหมิ่นประมาทกันชัด ๆ!"

ตอนนี้เจียงเวิ่นเองก็เริ่มมีน้ำโห ต่อให้ยังไม่พูดถึงว่าเจียงถงเป็นลูกสาวของเขาจริงหรือไม่ แต่หลินจิ้งก็คือภรรยาของเขา

ในตอนที่เขาเผชิญหน้ากับมรสุมชีวิตครั้งใหญ่ ก็มีหลินจิ้งนี่แหละที่คอยอยู่เคียงข้าง เขาจะยอมให้ใครมาใส่ร้ายป้ายสีหลินจิ้งแบบนี้ไม่ได้

"ไอ้หนู ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอเป็นใคร แต่การที่เธอมาพูดจาใส่ร้ายภรรยาฉันพล่อย ๆ แบบนี้ ต่อให้เธอเป็นผู้เยาว์ที่ไม่ต้องรับผิดชอบทางกฎหมาย แต่พ่อแม่ของเธอก็ต้องรับผิดชอบอยู่ดี"

ซ่งอี้ยิ้ม "คิดว่าผมพูดไม่ถูกเหรอครับ คิดว่าผมใส่ร้ายพวกคุณงั้นสิ งั้นไปฟ้องผมเลยสิ

"ยังไงซะถ้าวันนี้ไม่ยอมตรวจดีเอ็นเอ ข่าวนี้ของวันพรุ่งนี้ก็จะได้แพร่สะพัดไปทั่วทุกบ้านทุกช่อง รวมถึงติดอันดับคำค้นหายอดนิยมทุกแพลตฟอร์มแน่นอน"

เจียงเวิ่น "แก..."

ซ่งอี้ทำท่าทางไม่ยี่หระ หลักการทำงานของเขาแต่ไหนแต่ไรมาก็คือยึดมั่นในคติ "เลือกปฏิบัติอย่างมีสองมาตรฐาน"

ในเมื่อพวกคุณไม่ทำตัวเป็นคนดี แล้วผมจะทำตัวเป็นอันธพาลบ้างมันจะทำไม

ขัดหูขัดตาผม ก็เรียกตำรวจมาจัดการผมสิ คิดว่าผมมีความผิด ก็ไปฟ้องผมเลยสิ!

อย่ามาหาว่าผมไร้มนุษยธรรมนะ ผมให้ทางเลือกแล้ว จะไม่ตรวจดีเอ็นเอก็ได้ งั้นพรุ่งนี้ก็เตรียมตัวรอขึ้นหน้าหนึ่งได้เลย

คุณพ่อเจียงเพิ่งจะเคยพบเป็นครั้งแรก ว่าเด็กวัยหกขวบแท้ ๆ กลับรับมือยากเย็นได้ถึงขนาดนี้

จ้าวซินที่ยืนอยู่ด้านหลังซ่งอี้ ยิ่งมองก็ยิ่งเลื่อมใสศรัทธา

เห็นพี่ใหญ่ตัวกะเปี๊ยกแค่หกขวบแบบนี้เถอะ แต่ไอ้พวกอายุสามสิบหก สี่สิบหก ห้าสิบหกที่อยู่ตรงหน้านี้ ไม่มีหน้าไหนสู้พี่แกได้สักคน

ตอนนี้ในหัวของเจียงเวิ่นเริ่มสับสนวุ่นวายไปหมด

วันนี้คนในงานมีเยอะเกินไป ใจหนึ่งเขาก็หงุดหงิดที่ต้องมาตกเป็นตัวตลก แต่อีกใจหนึ่งเขาก็เริ่มสงสัยแล้วว่าเจียงถงใช่ลูกสาวของตัวเองจริง ๆ หรือไม่

ท้ายที่สุด เพราะไม่อยากจะยืดเยื้อคาราคาซังกับพวกนี้อีกต่อไป คุณพ่อเจียงจึงถลกแขนเสื้อตัวเองขึ้น

"ได้ ก็แค่ตรวจดีเอ็นเอไม่ใช่เหรอ ตรวจก็ตรวจ!"

การกระทำนี้ของคุณพ่อเจียงทำเอาหลินจิ้งตกใจแทบสิ้นสติ เธอรีบเข้าไปห้ามปรามทันที "มะ...ไม่ได้นะ ตรวจไม่ได้เด็ดขาด!"

คุณพ่อเจียงหันไปมองหลินจิ้ง ท่าทีของเธอเริ่มทำให้เขารู้สึกทะแม่ง ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ

ซ่งอี้ยิ้มพลางกล่าวว่า "ดูท่าทางจะมีคนกลัวเข้าแล้วสิครับ"

ซ่งอี้ส่งสายตาให้บอดี้การ์ด บอดี้การ์ดก็รีบเข้าไปดึงตัวหลินจิ้งออกไปทันที เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์มือไวพอที่จะลงเข็มเจาะเลือดได้อย่างรวดเร็ว

หลินจิ้งจ้องมองซ่งอี้และเจียงถงด้วยสายตาเคียดแค้น ทางด้านเจียงถงเองก็ถูกเจาะเลือดไปหนึ่งหลอดเช่นกัน

หลินจิ้งคิดคำนวณอย่างรวดเร็ว ดูทรงแล้วคงขัดขวางการตรวจดีเอ็นเอนี้ไม่ได้ แต่ต่อให้พิสูจน์ได้ว่าเจียงถงเป็นลูกสาวของเขาแล้วมันจะทำไมล่ะ พวกนี้ไม่มีหลักฐานมาพิสูจน์สักหน่อยว่าแม่ของเจียงถงตายเพราะฝีมือเธอ

ส่วนเรื่องที่เจียงถงยังมีชีวิตอยู่ แต่ทำไมโรงพยาบาลถึงประกาศว่าเสียชีวิตไปแล้วนั้น เธอสามารถโยนความผิดทั้งหมดไปให้โรงพยาบาลในตอนนั้นได้สบาย ๆ

เรื่องทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวกับเธอเลยสักนิด

นังเด็กเมื่อวานซืนคนเดียวไม่มีทางสู้เธอได้หรอก แต่ปัญหาในตอนนี้คือคนในงานมีเยอะเกินไป แถมยังมีนักข่าวอยู่อีก เรื่องนี้ยิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี

หลินจิ้งสูดหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้งเพื่อสงบสติอารมณ์ลง

"ในเมื่อพวกเรายอมตรวจความเป็นพ่อลูกแล้ว งั้นก็ให้นักข่าวพวกนี้กลับไปได้แล้วใช่ไหมคะ"

ซ่งอี้รู้ดีอยู่แล้วว่าหลินจิ้งกำลังคิดแผนอะไรอยู่ แต่เรื่องอะไรเขาจะยอมให้สมใจอยาก

"แบบนั้นไม่ได้หรอกครับ นักข่าวพวกนี้ไม่เพียงห้ามไปไหน แต่ยังต้องรายงานข่าวแบบเรียลไทม์ด้วย"

"ผลตรวจดีเอ็นเอแค่สามชั่วโมงก็ออกแล้ว เพื่อให้มั่นใจว่าขั้นตอนการตรวจโปร่งใส ตรวจสอบได้ และมีผลถูกต้อง จึงต้องเปิดไลฟ์สดด้วย"

ราวกับยังยั่วโมโหหลินจิ้งไม่สะใจพอ ซ่งอี้จึงพูดต่อว่า

"คุณนายเจียงครับ นี่ผมทำเพื่อคุณเลยนะ ไลฟ์สดทุกขั้นตอนแบบนี้ พอผลตรวจดีเอ็นเอออก ทุกคนก็จะได้รู้ผลเร็วที่สุด"

"แล้วผมก็กำลังช่วยคุณนายเจียงชี้แจงกับทุกคนอยู่นี่ไงครับ ว่าคุณนายเจียงคนก่อนเป็นเพื่อนสนิทของคุณ ตอนที่เธอคลอดลูกยากจนเสียชีวิตน่ะ ไม่ใช่เพราะคุณอยากแต่งงานกับสามีเธอแน่นอน"

พอได้ยินซ่งอี้พูดแบบนี้ ทุกคนต่างพากันทำสีหน้าพิลึก สู้ไม่อธิบายเลยยังจะดีเสียกว่า

แขกผู้หญิงในกลุ่มด้านหลังเริ่มหันไปซุบซิบนินทากัน

"คุณพระ คุณนายเจียงคนนี้กับคุณนายเจียงคนก่อนเคยเป็นเพื่อนสนิทกันเหรอเนี่ย"

"ดูท่าเรื่องนี้จะไม่ธรรมดาซะแล้วสิ"

"กันฟืนกันไฟกันขโมย แต่ที่ต้องระวังที่สุดดันเป็นเพื่อนสนิทสินะ"

หลินจิ้งรู้สึกว่าความคับแค้นใจตลอดสิบปีที่ผ่านมารวมกัน ยังไม่เท่ากับที่โดนยั่วโมโหในวันนี้แค่วันเดียว

คนของตระกูลเจียงเริ่มเชิญแขกกลับ เดิมทีคนพวกนี้ก็อยากรอดูผลเหมือนกัน แต่ต่างรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะอยู่ต่อ

แต่ถึงจะกลับไปก็ไม่เป็นไร พวกเขายังตามดูไลฟ์สดต่อได้อยู่ดี

ใคร ๆ ก็อยากรู้เหมือนกันว่าตกลงแล้วเจียงถงเป็นลูกสาวของคุณเจียงจริงหรือไม่

เรื่องนี้ดราม่ายิ่งกว่าละครเสียอีก ถ้าเจียงถงเป็นลูกสาวของคุณเจียงจริง ๆ เรื่องที่ว่าหลินจิ้งทำร้ายเพื่อนสนิทจนตายเพื่อหวังแต่งงานเข้าตระกูลคนรวย จะจริงหรือเท็จก็ชักไม่แน่ซะแล้ว

ซ่งอี้บอกให้เจียงถงนั่งรอไปเรื่อย ๆ บรรดานักข่าวเองก็นั่งรอเป็นเพื่อนอยู่ที่เดิม

หลินจิ้งบอกให้พ่อของเจียงถงกลับเข้าไปรอในบ้านก่อน แต่เขาไม่ยอม เอาแต่ยืนรออยู่ที่เดิมตลอดสามชั่วโมงเต็ม

สามชั่วโมงต่อมา เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ก็ก้าวลงมาจากรถบ้าน ในมือถือรายงานผลตรวจไว้ฉบับหนึ่ง

กล้องของนักข่าวทุกคนต่างหันไปจับภาพเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ พ่อของเจียงถงเองก็ร้อนใจจนปิดไว้ไม่มิด

ผู้อำนวยการเฉินหยิบผลการตรวจที่เพิ่งเสร็จสด ๆ ร้อน ๆ ออกมาโชว์ให้ทุกคนดู

"กระบวนการตรวจในครั้งนี้ถูกต้องและโปร่งใสทุกขั้นตอนครับ จากผลการตรวจ ความเข้ากันได้ของสารพันธุกรรมระหว่างเจียงเวิ่นกับเจียงถงอยู่ที่เก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าเปอร์เซ็นต์"

"ยืนยันความสัมพันธ์ของทั้งสองว่าเป็นพ่อลูกกันครับ"

พอผลตรวจประกาศออกมา ทั่วทั้งบริเวณก็ฮือฮาขึ้นมาทันที

น้ำตาของเจียงถงไหลพรากลงมาทันที ก่อนจะทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตกไม่หยุด

ไม่ใช่ความฝัน เธอเป็นลูกสาวของเจียงเวิ่นจริง ๆ

แต่คนที่ตกตะลึงยิ่งกว่าคือเจียงเวิ่น เขารู้สึกราวกับเส้นประสาทในสมองขาดผึงลงทันที

เจียงถงเป็นลูกสาวของเขา แต่ตลอดสิบสองปีที่ผ่านมา เขากลับไม่เคยรู้ถึงการมีอยู่ของเธอเลยสักนิด