ตอนที่ 82 พี่สาวที่อายุมากกว่า 32 ปี

เถาเถาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมซ่งอี้ถึงต้องซื้อของหน้าตาอัปลักษณ์ขนาดนี้มาด้วย

ซ่งอี้ "อันนี้ไม่สนุกเหรอ"

เถาเถา "น่าเกลียดมาก"

ซ่งอี้ "สนุกดีออกนะ"

เถาเถา "น่าเกลียดมาก"

ในชีวิตจริง ซ่งอี้ยังคงไปทำงานตามปกติ พอไม่มีใครอยู่เขาก็จะปล่อยเถาเถาออกมาวิ่งเล่นสักพัก

ช่วงเก้าโมงกว่า ๆ ซ่งอี้เพิ่งมาถึงห้องทำงาน ก็มีสายโทรศัพท์ที่ไม่ธรรมดาสายหนึ่งโทรเข้ามา

เป็นสายจากน้าหญิงของซ่งอี้ ทันทีที่กดรับสาย เสียงร้องไห้ของน้าก็ดังลอยมาตามสายทันที

"เสี่ยวอี้ แย่แล้ว น้องชายแกจะแต่งงานแล้ว"

น้องชายลูกพี่ลูกน้องของซ่งอี้ก็คือลูกชายแท้ ๆ ของน้า ซึ่งอายุน้อยกว่าซ่งอี้หนึ่งปี

ก่อนหน้านี้น้องชายคนนี้ไม่เคยมีแฟนมาก่อน ยิ่งอายุมากขึ้นน้าก็ยิ่งกลุ้มใจ ตอนนี้น้องอยากจะแต่งงาน น้าก็น่าจะดีใจไม่ใช่เหรอ

แต่ฟังจากเสียงร้องไห้แล้ว ดูยังไงก็ไม่เหมือนกำลังร้องไห้เพราะดีใจสุดขีดเลยสักนิด

ซ่งอี้ "น้าครับ งั้น...ก็ต้องยินดีด้วยสิครับ"

น้าหญิงของซ่งอี้ "ยินดีกับผีน่ะสิ! ผู้หญิงที่น้องแกไปถูกตาต้องใจน่ะ อายุมากกว่ามันตั้งสามสิบสองปี!"

ซ่งอี้ "โห งั้นก็แปลว่า..."

น้าหญิงของซ่งอี้ "ใช่ แก่กว่าฉันตั้งสิบปี!"

ปลายสายสั่งน้ำมูกฟืดฟาด พอได้ยินเสียงน้าร้องไห้ ซ่งอี้ก็อดคิดเตลิดไปสารพัดไม่ได้

มากกว่า 32 ปีงั้นเหรอ ถึงเขาจะไม่ได้แอนตี้ความรักต่างวัยแบบกินเด็กหรือรักสาวรุ่นพี่ แต่ก็ต้องยอมรับจริง ๆ ว่ารสนิยมของน้องชายออกจะฮาร์ดคอร์ไปหน่อย หรือว่าจะมีปมชอบแม่ตัวเอง แต่ก็คงไม่ใช่หรอก นิสัยใจร้อนดุดันระดับน้า น้องชายจะหาเมียทั้งทียังไงก็ต้องเลือกคนที่ตรงกันข้ามแน่นอน

ซ่งอี้ "น้าครับ น้องผมเป็นคนตาถึงขนาดนั้น ภรรยาที่เขาเลือกก็คงจะต้องยอดเยี่ยมมากแน่ ๆ ถึงอายุจะมากไปหน่อย แต่มันก็ไม่น่าจะมีปัญหานี่ครับ"

น้าหญิงของซ่งอี้ร้องไห้หนักกว่าเดิม "งั้นแกก็ไปแย่งนังผู้หญิงคนนี้มาสิ!"

ซ่งอี้ "..." "ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นครับ"

น้าหญิงของซ่งอี้ "ฉันว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไรหรอก เพิ่งรู้จักกับฮ่าวฮ่าวได้ไม่ถึงอาทิตย์ ฮ่าวฮ่าวก็บอกว่าจะแต่งงานกับหล่อนแล้ว"

ซ่งอี้ "โห นึกไม่ถึงเลยนะเนี่ยว่าน้องผมจะเป็นพวกรักจริงทำตามหัวใจขนาดนี้"

น้าหญิงของซ่งอี้ "..."

"เอาเป็นว่าฉันรู้สึกว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ชอบมาพากล น้องแกต้องโดนของหรือโดนผีเข้าแน่ ๆ พรุ่งนี้มันจะให้ผู้ใหญ่สองฝ่ายมาเจอกันเพื่อคุยเรื่องแต่งงานให้ได้ ฉันกะว่าจะพาอาจารย์ไปด้วยคนหนึ่ง เสี่ยวอี้ แกเองก็มาช่วยดูน้องแกหน่อยว่ามันเป็นอะไรไปกันแน่"

เรื่องที่น้องชายชอบผู้หญิงสายพี่สาวนั้นซ่งอี้รู้อยู่แล้ว แต่อายุมากกว่า 32 ปีเนี่ย จะเรียกว่าคุณป้าคุณน้าเลยก็ยังได้

ซ่งอี้ยิ่งรู้สึกอยากรู้อยากเห็นในตัวตนของผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาทันที

"ได้ครับน้า น้าส่งที่อยู่มาให้ผมนะ พรุ่งนี้ผมจะไปด้วย ช่วยดูให้อีกแรงครับ"

พอวางสาย น้าของซ่งอี้ก็ส่งที่อยู่มาให้ พร้อมกับรูปถ่ายของฝ่ายหญิงอีกหนึ่งรูป

ผมตรงสีดำขลับยาวสลวยถึงเอว ใบหน้ารูปไข่คางแหลม เครื่องหน้าประณีตแต่ไร้เอกลักษณ์น่าจดจำ หน้าตาพิมพ์นิยมแบบเน็ตไอดอลชัด ๆ

หุ่นดีมาก ผิวพรรณก็ดูแลได้ดีทีเดียว ในรูปเธอสวมชุดกระโปรงสีดำ อวดเรียวขาสองข้างที่ขาวเนียน ถ้าไม่บอกอายุ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงคนนี้อายุห้าสิบสามแล้ว

ดูยังไงก็อายุแค่ราว ๆ สามสิบกว่าเท่านั้น ซ่งอี้ยิ่งรู้สึกสนใจใคร่รู้มากขึ้นไปอีก

สวี่ปั๋วฮ่าว น้องชายลูกพี่ลูกน้องของซ่งอี้ กำลังออกเดตเดินช็อปปิ้งกับแฟนสาวที่อายุมากกว่าเขา 32 ปีคนนี้ เพื่อซื้อเสื้อผ้าที่จะใส่ไปพบผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายในวันพรุ่งนี้

สวี่ปั๋วฮ่าวในวัยยี่สิบเจ็ดปีกำลังเลือดร้อนพลุ่งพล่าน เขามองซูเสวี่ยหลิงตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกายระยิบระยับ

"อาเสวี่ย คุณอยากซื้ออะไรก็ซื้อเลย วันนี้รูดบัตรผม"

ซูเสวี่ยหลิงทำสีหน้าปลาบปลื้มชื่นชมพลางออดอ้อนใส่สวี่ปั๋วฮ่าว

"จริงเหรอ อาฮ่าว คุณดีกับฉันที่สุดเลย"

สวี่ปั๋วฮ่าวไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าตัวเองกำลังหลงจนหน้ามืดตามัว สะบัดบัตรเครดิตรูดปรื๊ดเดียว เงินสองล้านก็ปลิวหายไปในพริบตา

ซูเสวี่ยหลิงก้มหน้าลง ในมุมที่สวี่ปั๋วฮ่าวมองไม่เห็น แววตาของหล่อนเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม

คนโง่แบบนี้ยังคงหลอกง่ายที่สุดจริง ๆ

วันรุ่งขึ้น ณ โรงแรมเฟยหลิน ห้อง 312 น้าของซ่งอี้มาถึงแต่เช้าตรู่ ส่วนซ่งอี้ก็มาถึงก่อนเวลากว่ายี่สิบนาที ตอนที่เขามาถึง ในห้องมีแค่น้ากับอาจารย์ที่เธอเชิญมาเท่านั้น

น้าเขยอยู่ต่างประเทศไม่มีเวลากลับมา วันนี้จึงมีแค่น้าที่พาอาจารย์ท่านหนึ่งมาด้วยกัน

อาจารย์ท่านนั้นสวมเสื้อนอกแบบจีนสีเหลืองอ่อน ไว้หนวดลู่ลงสองข้างเป็นทรงตัวแปด กำลังนั่งอยู่ข้าง ๆ น้า โดยมีน้าคอยรินน้ำให้อย่างนอบน้อมเคารพยำเกรง

พอได้ยินเสียงประตูห้องเปิดออก น้าของซ่งอี้ก็หันขวับไปมองทันที เมื่อเห็นว่าเป็นซ่งอี้จึงลุกขึ้นเดินไปต้อนรับ

น้าหญิงของซ่งอี้พูดขึ้น "ในที่สุดก็มาเสียทีนะเสี่ยวอี้ น้าเขยไม่อยู่บ้าน คนแก่ที่บ้านน้าก็ไม่กล้าเรียกมาเพราะกลัวพวกเขาจะเป็นห่วง เลยได้แต่ให้แกตามมาช่วยดูนี่แหละ"

"น้าไปเชิญท่านอาจารย์มาแล้วนะ ท่านนี้เก่งมากเลยล่ะ ถ้าลูกพี่ลูกน้องของแกโดนอะไรตามรังควานจริง ๆ ท่านต้องช่วยจัดการได้แน่นอน"

ซ่งอี้เหลือบมองท่านอาจารย์ที่น้าหญิงเชิญมา อีกฝ่ายนั่งวางมาดอยู่บนเก้าอี้ มือถือถ้วยชาไว้ใบหนึ่ง ดวงตาหรี่ลงครึ่งหนึ่งราวกับไม่เห็นใครอยู่ในสายตา

น้าหญิงของซ่งอี้รีบพาเขาไปแนะนำให้ท่านอาจารย์รู้จักทันที

"ท่านอาจารย์คะ นี่ซ่งอี้หลานชายฉันเองค่ะ ไว้วันหลังเรื่องดวงความรักคงต้องรบกวนท่านช่วยดูให้หน่อยนะคะ"

ตั้งแต่เขาเดินเข้ามาในห้อง ชายคนนั้นก็ไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้นมอง พอได้ยินน้าหญิงแนะนำ ก็เพียงแค่ส่งเสียง "อืม" ในลำคอเบา ๆ ออกมาคำเดียว

แต่ไม่ว่าซ่งอี้จะมองมุมไหน ก็รู้สึกว่าหมอนี่เป็นพวกสิบแปดมงกุฎชัด ๆ

ซ่งอี้ถามขึ้น "คนนี้ไว้ใจได้แน่เหรอครับ"

พอได้ยินซ่งอี้ถามแบบนั้น น้าหญิงก็กลัวเหลือเกินว่าท่านอาจารย์จะได้ยิน จึงรีบดึงตัวเขาไปที่มุมห้องทันที

"ชู่ว์ ท่านอาจารย์คนนี้มีวิชาจริง ๆ นะ ถ้าไม่ได้เพื่อนของน้าช่วยแนะนำให้ ต่อให้จ่ายหนึ่งล้านท่านก็ไม่ยอมมาหรอก"

"แถมท่านอาจารย์ยังเกลียดคนที่มาตั้งข้อสงสัยในตัวท่านที่สุดด้วย"

ซ่งอี้เอียงคอมองท่านอาจารย์อีกแวบ ชักสงสัยแล้วว่าน้าหญิงจะโดนฟันหัวแบะเข้าให้

"ตกลงคือน้าจ่ายไปหนึ่งล้านเหรอครับ"

น้าหญิงของซ่งอี้ทำสีหน้าเหมือนได้ของดีราคาถูกมาครอบครอง

"นี่ขนาดราคาคนกันเองแล้วนะ ไม่อย่างนั้นท่านอาจารย์จะยอมออกมารอบหนึ่ง อย่างต่ำต้องล้านห้า นี่น้าก็ยอมทุ่มสุดตัวเพื่อลูกพี่ลูกน้องของแกเลยนะเนี่ย"

แม้เงินหนึ่งล้านห้าแสนจะไม่ใช่เงินก้อนโตสำหรับบ้านของน้าหญิง แต่มันก็ไม่ใช่เงินน้อย ๆ เลย ซ่งอี้จึงทนเห็นน้าหญิงโดนหลอกไม่ค่อยได้

เขาแอบปล่อยเสี่ยวเป่าออกมาเงียบ ๆ เสี่ยวเป่าเดินไปตรงหน้าท่านอาจารย์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แถมยังเอื้อมมือไปดึงหนวดของท่านอาจารย์เล่นอีกต่างหาก แต่ท่านอาจารย์กลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยสักนิด

ซ่งอี้ : !!! ชัดเลย อาจารย์คนนี้ของปลอมแท้ ๆ

ซ่งอี้รีบเก็บเสี่ยวเป่ากลับมาทันที ไม่นานนัก สวี่โป๋ฮ่าวผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องก็พาซูเสวี่ยหลิงแฟนสาวของเขามาถึง

ทันทีที่ทั้งสองก้าวเข้ามาในห้อง ซ่งอี้ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างขึ้นมาในทันใด