ตอนที่ 90 เทพเจ้าแห่งการตบหน้า

เวินหย่ากับหูจิ่งเหวินถึงกับเหวอไปเลยเมื่อเห็นตัวหนังสือสี่ตัวบนหัวซ่งอี้เขียนไว้ว่า "ผู้เล่น ซ่งอี้"

ซ่งอี้เนี่ยนะ? บทที่เขาได้รับไม่ใช่แค่คนธรรมดาหรอกเหรอ?

คนธรรมดาอย่างเขา จู่ ๆ จะกลายมาเป็นนักแสดงได้ยังไง แถมยังได้มาอยู่ในกองถ่ายเดียวกับหลินเฉินเฉินอีกเนี่ย!

แต่นั่นยังไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุด เรื่องสำคัญจริง ๆ คือ เขาไม่เห็นหรือไงว่าค่าความคลั่งโกรธของถังน่ากำลังพุ่งปรี๊ดเพราะตัวเองน่ะ?

41% แล้วนะพี่ชาย ตบหน้าไปฉาดเมื่อกี้ กำลังจะพาตัวเองไปเปิดศึกคนชนผีคืนนี้แล้ว รู้ตัวบ้างไหมเนี่ย

หลินเฉินเฉินเองก็มองมาทางนี้เช่นกัน พอเห็นซ่งอี้ตบหน้าถังน่าไปฉาดหนึ่ง เธอก็อึ้งไปเหมือนกัน

เรื่องที่ถังน่าเป็นเด็กเส้นใคร ๆ ในกองต่างก็รู้ดี แต่ไม่นึกเลยว่าเด็กใหม่คนนี้จะใจกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้!

ในใจเธอกลับรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก ถ้าตบสั่งสอนถังน่าเพิ่มได้อีกสักสองสามฉาดก็คงดี

แต่ผู้ชายคนนี้น่าจะชะตาขาดแล้วล่ะมั้ง

ทั่วทั้งกองถ่ายพลันมีเสียงกรีดร้องของถังน่าแผดลั่นขึ้นมา "กรี๊ดดดดด! นายทำบ้าอะไรของนาย!"

ซ่งอี้เอ่ยขึ้นอย่างไม่สะทกสะท้านว่า

"ผู้กำกับครับ ผมว่าบทตรงนี้มันไม่ค่อยเมคเซนส์นะ"

ผู้กำกับถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา กองถ่ายนี้มีแต่คุณท่านที่ต้องกราบไหว้อยู่เต็มไปหมดจริง ๆ

"ไม่ถูกตรงไหนล่ะ?"

ซ่งอี้ "ผู้กำกับครับ บทที่ผมแสดงคือน้องชายพระเอกที่เพิ่งเรียนจบกลับมาจากนอกนะครับ นี่มันระดับปัญญาชนเลยนะ อ่านตำรามาตั้งเยอะแยะ ไม่ควรจะเป็นคนที่มีเหตุผลที่สุดเหรอครับ?"

"ว่าที่คู่หมั้นของ 'พี่ชาย' เคยช่วยครอบครัวพวกเราเอาไว้ตอนตกระกำลำบาก แม้แต่ค่าเล่าเรียนต่อนอกของ 'ผม' ก็เป็นว่าที่พี่สะใภ้คนนี้ที่ออกเงินให้ แล้วผมก็ต้องทั้งเคารพทั้งรักพี่สะใภ้คนนี้มากอยู่แล้วสิครับ พอรู้ว่ามีคนมารังแกพี่สะใภ้ ผมก็ต้องเป็นคนแรกที่กระโดดออกมาปกป้องพี่สะใภ้อยู่แล้ว จะไปหลงรักคนที่คิดจะมาทำลายความสัมพันธ์ของพี่ชายกับพี่สะใภ้ลงคอได้ยังไงกัน?"

"อีกอย่าง คนที่ไปเรียนเมืองนอกเมืองนามา มีสาวสวยแบบไหนในต่างประเทศที่ไม่เคยเจอบ้างล่ะครับ?"

พอพูดถึงตรงนี้ ซ่งอี้ก็กวาดตามองถังน่าตั้งแต่หัวจรดเท้าแวบหนึ่ง "ในยุคสาธารณรัฐ หน้าตาแบบที่คนทั่วไปชื่นชอบน่าจะเป็นพิมพ์นิยมที่ดูสง่างามภูมิฐาน หน้าบล็อกเน็ตไอดอลแบบนี้ในยุคนั้นไม่ฮิตหรอกครับ"

ชั่วเวลาไม่กี่นาทีตัวเองเพิ่งโดนตบหน้าไปฉาดหนึ่ง แถมยังถูกฉีกหน้าด่ากราดซ้ำอีก ถังน่าจึงแผดเสียงกรี๊ดขึ้นมาอีกรอบ "แกบอกว่าใครหน้าบล็อกเน็ตไอดอลยะ?!"

ซ่งอี้ "ด่าคุณนั่นแหละครับ"

ถังน่าลุกพรวดขึ้นมา ชี้นิ้วสั่นระริกใส่หน้าซ่งอี้ "แก... แก... แกจงใจหาเรื่องฉันใช่ไหม!"

ซ่งอี้ "เปล่าครับ ผมแค่คุยเรื่องบทละครตามปกติ เมื่อกี้คุณก็เพิ่งทำไปเหมือนกันนี่ ทำไมทีคุณทำได้ แล้วผมถึงทำไม่ได้ล่ะครับ?"

ถังน่าโกรธจัดจนแทบจะหลุดขำกับคำพูดนี้ของซ่งอี้ เจ้าเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้านี่มาจากไหน ถึงกล้าเอาตัวเองมาเทียบชั้นกับเธอ?

ซ่งอี้ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติง คำพูดชวนระทึกใจเมื่อครู่ของเขาทำเอาทุกคนที่ได้ยินต่างพากันลุ้นจนเหงื่อตกแทนหนุ่มหล่อหน้าใหม่คนนี้ไปตาม ๆ กัน

หูจิ่งเหวินกับเวินหย่าคิดว่าจะเดินเข้าไปสะกิดเตือนซ่งอี้ดีไหม เพราะค่าความคลั่งโกรธของถังน่าพุ่งขึ้นมาอีก 8% แล้ว แต่พวกเขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องทำแบบนั้นสักนิด!

ซ่งอี้โผล่มาอย่างลึกลับเกินไป ทั้งสองคนเลยไม่รู้ว่าจะรับมือยังไงดีเหมือนกัน

ยิ่งดูจากการกระทำของซ่งอี้เมื่อครู่ ทุกคนต่างคิดตรงกันว่า ทันทีที่เขาก้าวเท้าออกจากกองถ่ายนี้ไป เอ่อ ไม่สิ เผลอ ๆ ยังไม่ทันได้ก้าวพ้นกองถ่ายด้วยซ้ำ ถังน่าคงเรียกคนมาสั่งสอนเขาจนจมดินแน่

ถังน่าตวัดสายตาไปมองผู้กำกับพลางเรียกชื่อเขาเสียงเขียว สื่อความหมายชัดเจนว่าผู้กำกับจะต้องหาคนมาสั่งสอนหมอนี่ให้เธอ ไม่อย่างนั้นเธอจะเล่นงานผู้กำกับแทนแน่

ถังน่าเชิดหน้าขึ้นจ้องซ่งอี้ แววตาของเธอเผยความหมายออกมาอย่างชัดเจนว่า "แกไม่รอดแน่"

แต่ใครจะไปคาดคิด เสียงเนิบ ๆ ของผู้กำกับกลับดังขึ้นมาจากด้านหลังของถังน่า

"อืม ฉันว่าที่เธอพูดมามันก็มีเหตุผล แก้บทตามนี้ไปเลยแล้วกัน"

ทั้งกองถ่ายพลันเงียบกริบลงอีกครั้ง ถังน่าหันขวับไปมองผู้กำกับด้วยความตกตะลึง ถึงขั้นสงสัยว่าตัวเองหูแว่วไปหรือเปล่า

ผู้กำกับเมินถังน่าหน้าตาเฉย "คนเขียนบทมานี่หน่อยซิ มาแก้บทพูดเดี๋ยวนี้"

คนเขียนบทสองคนซึ่งกำลังยืนเอ๋ออยู่ต้องใช้เวลาพักใหญ่กว่าจะได้สติ เชี่ยเอ๊ย ผู้กำกับยอมตกลงเอาตามนั้นจริง ๆ ด้วย!

ถังน่า "ผู้กำกับ หมายความว่ายังไงคะ?"

แววตาของถังน่าฉายแววคุกคามอย่างโจ่งแจ้ง ผู้กำกับได้แต่ถอนหายใจโดยไม่ตอบอะไร จังหวะนั้นเองโปรดิวเซอร์ก็เดินเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

"คุณถังครับ ผู้จัดการของคุณมาหาแน่ะ"

ถังน่าเห็นผู้จัดการของตัวเองยืนอยู่ข้าง ๆ จึงเดินกระฟัดกระเฟียดเข้าไปหาทันที มาได้จังหวะพอดีเชียว ให้ผู้จัดการเป็นคนจัดการเช็กบิลเจ้าซ่งอี้นี่ก็ไม่ต่างกันหรอก

ถังน่าเดินไปหาผู้จัดการ ส่วนซ่งอี้หันไปมองคนเขียนบทสองคน ก่อนจะเดินยิ้มร่าเข้าไปหา แล้วยื่นคำขอที่ทำเอาคนเขียนบทถึงกับเหงื่อตกท่วมตัว

"อาจารย์ครับ ช่วยแก้บทให้ผมเป็นแบบ ตบหน้าไปทีนึงก่อน แล้วสาวใช้คนนี้พูดอะไรสองสามประโยคยั่วโมโหน้องชายพระเอก จากนั้นก็ตบซ้ำไปอีกทีได้ไหมครับ"

คนเขียนบทสูดหายใจลึก พวกเขาหันไปมองผู้กำกับ ซึ่งทางนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร ถือเป็นการอนุญาตโดยปริยาย

เชี่ย พี่เบิ้มคนนี้มีแบ็กหนุนหลังชัวร์ป้าบ

คนเขียนบทนั่งแก้บทไปตัวสั่นงันงกไป ทุกครั้งที่แก้ไปได้สองประโยค ต้องรอให้ผู้กำกับพยักหน้าให้ก่อนถึงจะกล้าเขียนต่อ

ทางด้านนั้น ผู้จัดการพาถังน่าขึ้นรถบ้านไป ไม่รู้ว่าคุยอะไรกันอยู่ข้างใน

ทุกคนได้ยินเสียงกรีดร้องแหลมสูงดังทะลุระบบเก็บเสียงของรถบ้านออกมา

ฉิบหายแล้ว ถังน่าปรี๊ดแตกแล้ว พ่อหนุ่มรูปหล่องานเข้าแน่~

ทุกคนต่างรอดูว่าถังน่าจะจัดการสั่งสอนซ่งอี้ยังไง แต่พอผ่านไปครึ่งชั่วโมง เธอกลับเดินลงมาจากรถบ้านด้วยสีหน้านิ่งสนิท พร้อมจะถ่ายทำต่อ

มีทีมงานคนหนึ่งเผลอมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก็โดนถังน่าตวาดด่าทันที

"มองอะไรยะ มองอีกทีฉันจะควักลูกตาแกออกมา!"

ทำเอาทีมงานคนนั้นสะดุ้งตกใจ รีบก้มหน้าเดินหนีไปแทบไม่ทัน

ตอนนี้ถังน่าอารมณ์เสียจนแทบระเบิด เมื่อครู่เธอโทรหาพ่อบุญธรรม กะจะให้ช่วยสั่งสอนหมอนั่นเพื่อระบายแค้นเหมือนทุกที แต่นึกไม่ถึงว่าตัวเองจะกลายเป็นฝ่ายโดนด่ายับ

ปกติเวลาเธอแง่งอนเอาแต่ใจ พ่อบุญธรรมจะคอยโอ๋คอยตามใจตลอด แต่วันนี้กลับใช้ไม่ได้ผล เขาพูดเสียงเย็นชา ถึงขั้นบอกว่าถ้าไม่ถ่าย ก็ไม่ต้องถ่ายไปตลอดชีวิต

มันผิดปกติเกินไปแล้ว ถังน่าคิดยังไงก็คิดไม่ตก

ถังน่าเองก็กลัวพ่อบุญธรรมจะโกรธ เลยจำต้องยอมไปถ่ายทำต่อแต่โดยดี

เธอเหลือบมองซ่งอี้ที่นั่งอยู่ข้างคนเขียนบทอย่างครุ่นคิด

ในเมื่อถูกเตือนไม่ให้ไปล่วงเกินซ่งอี้ ถังน่าก็ได้แต่คาดเดาว่าเขามีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรกันแน่

เธอรู้จักผู้กำกับกองนี้ดี หมอนั่นทั้งหน้าเงินทั้งชอบประจบสอพลอ การที่ทำดีกับซ่งอี้ขนาดนี้ หรือว่าจะเป็นคนของนายทุนที่ลงเงินหนากว่าพ่อบุญธรรมของเธอยัดเข้ามา?

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง เธอก็ไม่กล้าไปมีเรื่องด้วยเด็ดขาด ถึงจะไม่สบอารมณ์แค่ไหน แต่วงการนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ ถังน่าจึงจำต้องกล้ำกลืนความโกรธเอาไว้

คนในกองถ่ายเห็นท่าทีของถังน่า แล้วหันไปมองซ่งอี้ที่กำลังยิ้มแย้มผ่อนคลายคุยเรื่องแก้บทกับคนเขียนบท ต่างก็พากันแอบยกนิ้วโป้งให้ซ่งอี้ในใจ

หลินเฉินเฉินยังคงนั่งอยู่ที่เดิม โดยมีเวินหย่าคอยถือก้อนน้ำแข็งประคบหน้าให้ ส่วนหูจิ่งเหวินก็จ้องมองซ่งอี้อยู่นานสองนาน

พวกเขาสงสัยจนหัวแทบแตกว่าลูกพี่คนนี้ทำได้ยังไงกันแน่?

ท่าทางอย่างซ่งอี้ไม่เหมือนคนธรรมดาที่ไม่มีเบื้องหลังเลยสักนิด หรือว่าความเข้าใจของพวกเขาต่อคำว่าคนธรรมดามันมีอะไรผิดพลาดไป?

ครึ่งชั่วโมงต่อมา คนเขียนบทแก้บทเสร็จเรียบร้อย ถังน่ารับบทใหม่มาเปิดดูอย่างไม่เต็มใจ แต่พอเห็นว่าตัวเองต้องโดนตบถึงสองทีก็ของขึ้นอีกระลอก

เวินหย่าและหูจิ่งเหวินเห็นค่าความโกรธของถังน่าพุ่งพรวดจาก 44% ทะลุไปถึง 100% ในพริบตา ทั้งสองก็สูดหายใจเฮือกด้วยความตกใจ

พวกเขาได้แต่แอบสวดภาวนาให้ซ่งอี้อยู่ในใจ

หลังจากปรับแก้บทเรียบร้อย ทุกคนก็เริ่มถ่ายทำกันใหม่อีกครั้ง

นักแสดงเข้าประจำตำแหน่ง ถังน่าก้าวไปยืนประจันหน้ากับซ่งอี้อีกครั้ง

จากนั้นทุกคนก็เห็นว่า ทันทีที่ผู้กำกับตะโกน "แอ็กชัน!" ฝ่ามือหนัก ๆ เน้น ๆ ของซ่งอี้ก็ฟาดเปรี้ยงเข้าใส่ทันที