บทที่ 65 ไม่จำเป็นต้องเรียกรถพยาบาลแล้ว คนไม่รอดแน่!

“ใช่... ใช่ค่ะ เลื่อย... เลื่อยบาดที่ต้นขา! ฉัน... ฉันกำลังโทรแจ้ง 120 แล้ว!!”

หญิงร่างผอมผิวคล้ำเริ่มได้สติกลับมาบ้างเมื่อเห็นว่ามีคนมาช่วย ความตื่นตระหนกทำให้อวัยวะทุกส่วนสั่นเทิ้ม น้ำเสียงสั่นเครือ มือที่อาบไปด้วยเลือดพยายามถือโทรศัพท์อย่างทุลักทุเล ซ้ำร้ายเพราะสมองว่างเปล่าไปหมด กระทั่งรหัสปลดล็อคหน้าจอก็ยังนึกไม่ออก

ขณะที่เหอเสี่ยวหงไม่ได้ตอบคำถามนั้น เพราะเขารู้สึกว่าอาจไม่จำเป็นต้องเรียกรถพยาบาลแล้ว แผลแบบนี้ห้ามเลือดยากมาก! ต่อให้รถพยาบาลซิ่งมาเร็วแค่ไหน อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงที่นี่!! ทว่าด้วยปริมาณเลือดที่ไหลโกรกขนาดนี้ อย่าว่าแต่ครึ่งชั่วโมงเลย เพียงแค่สามถึงห้านาทีคนก็ไม่รอดแล้ว! ต้องรีบหยุดเลือดให้ได้ก่อน!

ในวินาทีวิกฤต เหอเสี่ยวหงที่ถือผ้าก๊อซปลอดเชื้อพยายามบังคับตัวเองให้สงบใจ เขาตัดสินใจสอดมือเข้าไปในบาดแผลที่เลือดพุ่งกระฉูดเพื่อควานหาเส้นเลือดแดงที่ขาดและหดตัวเข้าไปข้างใน! ทว่าเขาก็เป็นเพียงนักศึกษาฝึกงาน แผลเส้นเลือดใหญ่ที่ต้นขาขาดแบบนี้เขาเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกในชีวิต แม้จะเคยเรียนรู้วิธีห้ามเลือดจากเส้นเลือดแดงในตำรา แต่เขาไม่เคยลงมือปฏิบัติจริง ประกอบกับเลือดที่ทะลักออกมาไม่หยุด ทำให้เขามองหาเส้นเลือดใหญ่ที่ขาดไม่เจอเลย

ผู้บาดเจ็บหมดสติเข้าสู่ภาวะช็อกไปแล้ว ในเมื่อวิธีใช้นิ้วกดจุดห้ามเลือด (Pressure Point) ไม่ได้ผล เขาจึงต้องลองวิธีอื่น นั่นคือการแพ็คแผล! เขาพยายามยัดผ้าก๊อซสะอาดเข้าไปในแผลอย่างบ้าคลั่ง! แต่วิธีนี้ต้องพึ่งดวง และโชคร้ายที่ดวงไม่ดี เลือดไม่ยอมหยุดไหล มันยังคงพุ่งพ่านออกมาอย่างรุนแรง

ไม่รู้เพราะอะไร ในวินาทีนั้นเหอเสี่ยวหงรู้สึกถึงความสิ้นหวังเป็นครั้งแรก ความรู้สึกที่ร่ำเรียนวิชาแพทย์มาเพื่อมอบความหวังให้คนในครอบครัว แต่สุดท้ายกลับต้องตกลงสู่หุบเหวแห่งความสิ้นหวัง มันช่างอ้างว้างและไร้เรี่ยวแรงเหลือเกิน

“เลือดออกจากเส้นเลือดใหญ่ที่ต้นขาจริงๆ ด้วย!” ในจังหวะนั้นเอง จางหลิงชวนพุ่งมาถึงที่เกิดเหตุ ทันทีที่เห็นแผลที่ต้นขาและปริมาณเลือด เขาขมวดคิ้วแน่นจนแทบชนกัน เลื่อยไฟฟ้าบ้านไหนมันถึงได้กรีดลึกไปถึงต้นขาขนาดนี้ ตอนแรกเขานึกว่าโดนแค่ที่เท้าก็ว่าหนักแล้ว

“อาจารย์จาง จบกัน! ห้ามไม่อยู่ เลือดมันไม่หยุดเลย! คนไข้ช็อกไปแล้ว คงรอรถพยาบาลไม่ไหวแน่!!” เหอเสี่ยวหงตะโกนออกมาด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน โดยเฉพาะเมื่อมองเห็นคุณอาสะใภ้ที่เนื้อตัวโชกไปด้วยเลือดกำลังถือโทรศัพท์ที่เพิ่งต่อสายติด ในใจเขายิ่งรู้สึกปั่นป่วนไปหมด อาหกคงไม่รอดแล้ว ถ้าห้ามเลือดได้ยังพอประคองไปได้อีกชั่วโมง แต่ถ้าห้ามไม่ได้ก็ไม่ต้องไปถึงโรงพยาบาลแล้ว เพราะอีกเดี๋ยวเดียวเลือดคงหมดตัว

“ถอยไป ให้ผมลองดู!!” จางหลิงชวนไม่มัวพูดพร่ำทำเพลง เขารีบสวมถุงมือปลอดเชื้อทันที ในมิติฝึกฝนของระบบเมื่อคืน เขาผ่านการฝึกหัตถการพื้นฐานทางศัลยกรรมมานับครั้งไม่ถ้วน ซึ่งรวมถึงเทคนิคการห้ามเลือดด้วย คนไข้เสียเลือดมานานเกินไปแล้ว ถ้าหยุดเลือดไม่ได้ในตอนนี้ โอกาสรอดคือศูนย์

“ครับ!” เหอเสี่ยวหงรีบหลีกทางให้ทันที จางหลิงชวนพุ่งมือเข้าไปในบาดแผลที่นองไปด้วยเลือดสีแดงฉานตรงตำแหน่งเส้นเลือดแดงใหญ่อย่างรวดเร็ว

“เชี้ย! ห้ามเลือดได้ด้วยมือเปล่า!!” ตอนแรก เหอเสี่ยวหงมองการกระทำของจางหลิงชวนด้วยหัวใจที่บีบคั้น เขาเริ่มนึกเสียใจที่ยอมให้สัตวแพทย์เข้ามามีส่วนร่วมในการกู้ชีพ โดยเฉพาะตอนที่อีกฝ่ายพยายามห้ามเลือดด้วยมือเปล่า สัตวแพทย์จะไปรู้วิธีห้ามเลือดคนด้วยมือเปล่าได้ยังไง แถมเรื่องนี้ยังต้องอาศัยประสบการณ์ที่โชกโชนอย่างมาก! ทว่าเมื่อเห็นเลือดหยุดไหล เหอเสี่ยวหงถึงกับตาค้าง เขาจ้องมองจางหลิงชวนตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

การกดจุดหยุดเลือดด้วยมือเปล่า แถมยังเป็นที่เส้นเลือดใหญ่ต้นขา ต้องรู้ก่อนว่า ตัวเขาที่เป็นนักศึกษาฝึกงานแผนกฉุกเฉินโดยตรงยังทำไม่ได้จนต้องเปลี่ยนไปใช้วิธีแพ็คแผลแทน

“อาจารย์จาง... อาจารย์เคยไปออกรบมาหรือเปล่าครับ?” เขามองจางหลิงชวนตาค้างราวกับเห็นปาฏิหาริย์ พร้อมกับหันไปถามด้วยสีหน้าแข็งค้างและไม่อยากจะเชื่อ เทคนิคแบบนี้ มีเพียงหมอสนามในสนามรบเท่านั้นที่น่าจะชำนาญขนาดนี้! ก็นี่มันสัตวแพทย์นะเว้ย! เรื่องเย็บแผลเทพก็ว่าประหลาดแล้ว นี่ห้ามเลือดด้วยมือเปล่าได้แม่นยำขนาดนี้อีก! ถ้าไม่ผ่านเคสมาเป็นร้อยเป็นพันครั้ง ไม่มีทางฝึกจนชำนาญได้ขนาดนี้แน่! หรือว่ามอชุนจะมีเส้นสายลับๆ บางอย่าง!! คงไม่ใช่ว่าใช้ชื่อสัตวแพทย์บังหน้า แต่แอบฝึกไปเป็นหมอสนามรบหรอกนะ!!

“รีบมาช่วยกัน!” สถานการณ์คับขัน จางหลิงชวนไม่มีเวลามาคุยเรื่องไร้สาระพวกนี้

“ครับ!!” เหอเสี่ยวหงที่ยังไม่หายอึ้งรีบเข้าไปสมทบ ไม่นานนัก ขบวนนักศึกษาแพทย์ก็ตามมาถึง ทันทีที่เห็นเลือดนองเต็มพื้นและได้กลิ่นคาวคละคลุ้ง ทุกคนต่างพากันชะงักไปชั่วครู่ แต่พอเห็นว่าเลือดหยุดไหลแล้ว หัวใจที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายก็เริ่มสงบลง

เมื่อเห็นคนแห่กันมาช่วยมากมาย อาหกสะใภ้ที่ดูผอมโซก็เริ่มรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาบ้าง โดยเฉพาะเมื่อรู้ว่าคนพวกนี้เป็นหมอ แถมโทรแจ้งเหตุไปแล้ว และในกลุ่มยังมีพยาบาลจากแผนกฉุกเฉินโรงพยาบาลอำเภอมาด้วย ความกังวลของเธอก็มลายหายไปเกือบสิ้น

“มา! ทุกคนช่วยกันหามลงไปข้างล่าง!!” ไม้พลองสองอัน เชือกและเสื้อผ้าที่หาได้แถวนั้น ถูกเหล่านักศึกษาแพทย์ช่วยกันประกอบเป็นเปลสนามแบบง่ายๆ จนสำเร็จ

อาหกกับอาหกสะใภ้คู่นี้เป็นภาพลักษณ์ของคนอ้วนกับคนผอมที่ชัดเจนมาก ตัวอาหกสะใภ้น่าจะหนักไม่เกินห้าสิบกิโลกรัม ส่วนอาหกหนักถึงเจ็ดสิบแปดสิบกิโลกรัม ร่างกายต่างกันเกือบเท่าตัว นี่คือสาเหตุที่เมื่อกี้เธอไม่มีปัญญาทำอะไรได้เลย ลำพังแค่จะขยับตัวเขายังทำไม่ได้

ความจริงอย่าว่าแต่เธอเลย ต่อให้พวกเหอเสี่ยวหงมาถึงตอนแรกก็ทำอะไรลำบากเหมือนกัน ยิ่งตอนนี้ผู้บาดเจ็บเสียเลือดที่ขาไปมาก การเคลื่อนย้ายยิ่งต้องระวัง

สุดท้ายจึงเลือกใช้เปลสนามที่ประกอบขึ้นเองหามลงไป เพื่อเป็นการซื้อเวลา แม้เลือดจะหยุดไหลแล้ว แต่เขายังต้องเข้ารับการผ่าตัดกู้ชีพที่โรงพยาบาลโดยด่วนที่สุด หากมัวรอให้รถพยาบาลมาถึง แล้วให้เจ้าหน้าที่แบกเปลขึ้นมาหามคนลงไปเอง มันจะเสียเวลามากเกินไป

「น่ากลัวมาก」

「พระเจ้าช่วย เห็นแล้วหนังศีรษะชาไปหมดเลย!」

「เลือดออกจากเส้นเลือดแดงที่ต้นขา นี่มันเส้นเลือดใหญ่ที่สุดในร่างกายคนเลยนะ โชคดีที่ห้ามเลือดทัน ไม่อย่างนั้นไม่รอดแน่นอน」

「หมอเหอกับหมอจางสุดยอดมาก! โดยเฉพาะหมอเหอ สมเป็นศิษย์ที่ดีของมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์หลิ่งหนาน และเป็นแบบอย่างที่ดีของคนแผนกฉุกเฉิน!!」

「เป็นการกู้ชีพที่ระทึกมาก เลือดจากเส้นเลือดใหญ่ห้ามยากสุดๆ หมอเหอวิ่งสู้ฟัดจนเสื้อเปียกโชก นักศึกษาฝึกงานที่ช่วยห้ามเลือดได้ขนาดนี้บอกเลยว่าไม่ธรรมดา!」

「โชคดีที่หมอจางมาไลฟ์ที่นี่ แล้วมีนักศึกษาแพทย์ตามมามุงเยอะ ไม่อย่างนั้นคนเจ็บรายนี้คงไม่มีโอกาสรอด แต่ว่านะ... ทำไมถึงโดนเลื่อยไฟฟ้าบาดไปถึงโคนขาได้ล่ะเนี่ย ไม่ระวังเอาซะเลย!」

「ฉันก็สงสัยเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น ระทึกจนจะเข้าห้องน้ำยังหายปวดไปเลย!」

ถึงแม้เมื่อกี้จางหลิงชวนจะบอกลาผู้ชมไปแล้ว แต่ไลฟ์ยังไม่ได้ถูกปิดลง นอกจากไม่ปิดแล้ว ยอดคนดูยังพุ่งทะลุหมื่นคนไปเรียบร้อย

【จำนวนผู้ชมรายการชีวิตประจำวันของสัตวแพทย์จาง: 10,192 คน】

【อันดับความนิยมการแข่งขันถ่ายทอดสดสัตวแพทย์: 25】

อันดับความนิยมขยับขึ้นมาอยู่ที่ 25 หลังเกิดเหตุการณ์นี้ ถึงแม้ผู้ชมจะไม่เห็นว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น และมองไม่เห็นรายละเอียดหรือใบหน้าผู้บาดเจ็บเพื่อคุ้มครองความเป็นส่วนตัว แต่ทุกคนก็ได้เห็นภาพขณะช่วยเหลือที่เลือดนองเต็มพื้น เรียกได้ว่าเป็นภาพที่ติดตาตรึงใจ

ในพริบตานั้น ทุกคนต่างพากันกดถูกใจให้เหอเสี่ยวหง ให้มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์หลิ่งหนาน และโรงพยาบาลประชาชนชิงโจว ที่ใช้วิชาชีพช่วยชีวิตคนไว้ได้ แน่นอนว่า หมอจางและเหล่านักศึกษาแพทย์ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็สมควรได้รับคำชมเช่นกัน เพียงแต่ทุกคนก็ยังสงสัย... ว่าทำไมอยู่ดีๆ เลื่อยไฟฟ้าถึงพลาดไปบาดเส้นเลือดใหญ่ได้ขนาดนั้น?!

...

(จบตอน)