บทที่ 71 ฉันไม่รู้จักคุณ แต่ฉันรู้จักสัตวแพทย์จาง!

"อาจารย์ซ่งคะ งั้นพวกอาจารย์ยุ่งกันไปก่อนนะ เดี๋ยวหนูพาภรรยาคนเจ็บไปตรวจร่างกายเองค่ะ"

วันนี้หลี่อิ๋งอิ๋งอยู่ในช่วงพักผ่อนไม่ได้เข้าเวร เธอจึงสามารถพาภรรยาคนเจ็บไปตรวจและช่วยจัดการเรื่องจ่ายเงินได้ ซึ่งนี่ก็เป็นสิ่งที่เธอรับปากกับสัตวแพทย์จางไว้ด้วย

"ได้จ้ะ ฝากด้วยนะ"

ซ่งหมิ่นแอบพึมพำในใจ ยายหนูคนนี้ เชื่อฟังคำพูดของสัตวแพทย์จางคนนั้นแบบถวายหัวจริงๆ

แต่ตกลงมาจากต้นไม้แล้วมีอาการปวดท้อง ไปตรวจดูหน่อยก็ดีเหมือนกัน

ทว่าคนเราก็ไม่ได้บอบบางขนาดนั้น โดยปกติแล้วคงไม่ถึงขั้นกระดูกหักหรืออวัยวะภายในฉีกขาดหรอก

"ไปกันเถอะค่ะอาหกสะใภ้ ตอนนี้คุณหมอหลายแผนกกำลังประชุมร่วมกันอยู่ การกู้ชีพยกให้เป็นหน้าที่ของอาจารย์ซ่งและทีมหมอในโรงพยาบาลเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูพาคุณอาไปแผนกรังสีวิทยาเพื่อเอ็กซเรย์ดูหน่อยนะคะ"

หลี่อิ๋งอิ๋งเอ่ยกับภรรยาผู้บาดเจ็บที่รออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน

ส่วนสรรพนามการเรียกเธอก็เรียกตามเพื่อนเหอว่า "อาหกสะใภ้" เพื่อให้ดูสนิทสนมกันมากขึ้น

"หนูจ๊ะ อาว่าอาจะรอฟังข่าวตาเหออยู่ที่นี่แหละ ต้นไม้นั่นไม่สูงหรอก อาแค่ตกลงมาเบาๆ รู้สึกไม่เป็นอะไรมาก ไม่ต้องไปเอ็กซเรย์หรอกจ้ะ อารู้จักร่างกายตัวเองดี"

หญิงผิวคล้ำร่างผอมเอ่ยด้วยสีหน้าลำบากใจ ตอนนี้เธอแค่รู้สึกเจ็บจุกที่หน้าอกและหน้าท้องนิดหน่อยเท่านั้น

ในเมื่อยังเดินเหินได้ปกติก็คงไม่มีอะไร คนชนบทไม่ได้สำออยขนาดนั้น กลับบ้านไปทาน้ำมันมวยหรือน้ำมันมันเมล็ดชาสักสองสามวันก็น่าจะหาย

"อาหกสะใภ้คะ พูดตามตรงคือหนูไม่รู้จักร่างกายของคุณอาหรอกค่ะ แต่หนูรู้จักสัตวแพทย์จาง คราวก่อนเขาเพิ่งทักคนคนหนึ่งให้มาตรวจเลือดออกในสมอง ผลปรากฏว่าเป็นจริงๆ เพราะฉะนั้นถ้าเขาบอกให้ตรวจล่ะก็ รับรองว่าไม่พลาดแน่ค่ะ"

ผู้ชายที่หลี่อิ๋งอิ๋งคนนี้เป็นติ่งอยู่ย่อมไม่มีทางพลาดแน่นอน

ถ้าถามหาเหตุผลน่ะเหรอ ก็คือ "ความเชื่อมั่น" ล้วนๆ!!

จำได้ว่าวันนั้นอาจารย์ซ่งถึงกับอึ้งไปนานเลยทีเดียว

"หา? สัตวแพทย์จางคนนั้นเก่งขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะ?!"

อาหกสะใภ้ผิวคล้ำแสดงสีหน้าเหลือเชื่ออย่างเห็นได้ชัด

"เก่งมากเลยค่ะ เพราะฉะนั้นเราไปตรวจกันเถอะค่ะอา อีกอย่างค่าเอ็กซเรย์ก็ไม่แพงด้วย แค่ 80 หยวนเอง"

หลี่อิ๋งอิ๋งพยักหน้ายืนยัน เธอเดาว่าอีกฝ่ายคงกลัวเปลืองเงิน ความจริงมันไม่แพงเลย แค่แปดสิบหยวน ถือว่าคุ้มค่ามาก

"แค่แปดสิบหยวนเองเหรอ... งั้น... งั้นอาก็จะไปถ่ายดูสักใบแล้วกันจ้ะ"

อาหกสะใภ้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้าตกลง จริงอย่างที่ว่า สัตวแพทย์หนุ่มคนนั้นพูดจาดูจริงจังไม่ได้ล้อเล่น

จะว่าไป ขนาดอาหงยังห้ามเลือดไม่อยู่ แต่เขามาถึงก็หยุดเลือดได้ทันที ตอนนั้นอาหงยังถามเลยว่าเขาเป็นหมอทหารหรือเปล่า!!

แถมพี่รองยังบอกอีกว่าพวกนักศึกษาแพทย์พวกนี้แห่กันมาเพื่อขอเรียนรู้งานจากเขา

ที่สำคัญที่สุดคือค่าเอ็กซเรย์ไม่แพง แค่แปดสิบหยวนเท่านั้น

สาเหตุที่เธอไม่อยากตรวจตอนแรกเพราะกลัวว่าจะต้องเสียเงินเป็นร้อยเป็นพัน ในเมื่อตาเหอเพิ่งเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เธอจึงไม่อยากใช้เงินฟุ่มเฟือย

เป็นอันว่า หลี่อิ๋งอิ๋งพาอาหกสะใภ้ไปเปิดใบสั่งตรวจ แล้วมุ่งตรงไปยังแผนกรังสีวิทยาทันที

อีกด้านหนึ่งในห้องฉุกเฉิน

เหล่าแพทย์พยายามรักษาความเสถียรของสัญญาณชีพผู้ป่วย พร้อมเปิดเส้นเลือดดำหลายสายเพื่อให้ยาต้านภาวะช็อกและทำความสะอาดบาดแผล โดยมีทีมศัลยกรรมหลอดเลือดคอยประเมินและเย็บซ่อมแซมเส้นเลือดที่ฉีกขาด

"รองหัวหน้าซ่ง ต้องขอบคุณคุณจริงๆ ที่ห้ามเลือดเส้นเลือดแดงใหญ่ที่ต้นขาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นพวกเราคงไม่มีโอกาสได้ทำผ่าตัดเย็บซ่อมแซมแน่!"

หัวหน้าแผนกศัลยกรรมหลอดเลือดเอ่ยขึ้นขณะพิจารณาบาดแผล

"จากโรงพยาบาลเราไปถึงที่นั่นใช้เวลา 21 นาที เลือดออกจากเส้นเลือดแดงใหญ่จะทนอยู่ได้นานขนาดนั้นได้ยังไงกัน คนที่ใช้มือเปล่าห้ามเลือดไว้คือนักศึกษาฝึกงานจากโรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งเมืองชิงโจวค่ะ"

ซ่งหมิ่นดูคลิปที่แชร์กันในไลฟ์ระหว่างทางมาแล้ว ถ้าต้องรอให้เธอไปถึงก่อนป่านนี้คนไข้คงสิ้นใจไปนานแล้ว

"อะไรนะ แผลฉกรรจ์ขนาดนี้ แต่นักศึกษาฝึกงานโรงพยาบาลเราใช้มือเปล่าห้ามเลือดได้เหรอ? ชื่ออะไร? อยู่แผนกไหน?"

ในอีกด้านหนึ่ง ชายวัยกลางคนที่ผมเริ่มบางตรงกลางศีรษะเอ่ยขึ้นด้วยความประหลาดใจ

ที่แท้โรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งเมืองชิงโจวมีความร่วมมือกับโรงพยาบาลประชาชนอำเภอชิง

ในทางนิตินัย โรงพยาบาลอำเภอชิงถือเป็นสาขาของโรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งเมืองชิงโจว

ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมมือจากโรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งเมืองชิงโจวที่มาประจำการอยู่ที่สาขาอำเภอชิง และควบตำแหน่งหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลอำเภอชิง รวมถึงเป็นรองหัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปของโรงพยาบาลใหญ่ที่เมืองชิงโจวด้วย

เมื่อได้ยินว่านักศึกษาฝึกงานในสังกัดตนเองเป็นคนห้ามเลือดได้

คุณหมอวัยกลางคนคนนี้จึงประหลาดใจมาก

เขาปูพื้นฐานนักศึกษาฝึกงานในโรงพยาบาลมาดี แต่ระดับความสามารถเขาย่อมรู้ซึ้ง

ตำแหน่งเส้นเลือดแดงใหญ่นี้อยู่ใกล้โคนขาซึ่งมีความซับซ้อนมาก การที่สามารถห้ามเลือดด้วยมือเปล่าได้ ไม่ว่าจะด้วยดวงหรือฝีมือ ก็ต้องตามตัวมาปั้นให้ได้!

"ดูเหมือนจะเป็นนักศึกษาฝึกงานแผนกฉุกเฉินนะคะ ชื่อ... ชื่อเหอเสี่ยวหงค่ะ"

ซ่งหมิ่นนึกย้อนกลับไป

"ดีๆๆ เหอเสี่ยวหง นักศึกษาฝึกงานแผนกฉุกเฉิน ผมจำชื่อนี้ไว้แล้ว"

หัวหน้าแผนกศัลยกรรมทั่วไปยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ

เดี๋ยวต้องทำประกาศชมเชยยกย่องให้หนักๆ เลย!

ขณะเดียวกัน

เหอเสี่ยวหงที่กลับถึงบ้านแล้ว ก็ได้รับข้อความจากเพื่อนร่วมรุ่นมากมาย

เพราะไลฟ์ในวันนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่ในวงการแพทย์ ไม่ใช่แค่ในกลุ่มคิวคิว แต่ลามไปถึงกลุ่มวีแชท ทุกคนต่างพูดถึงเรื่องที่เขาห้ามเลือดเส้นเลือดใหญ่ด้วยมือเปล่าว่าเทพสุดๆ และพากันเรียกเขาว่า "เทพเจ้าที่ซ่อนคม"

ทำเอาเขาไม่รู้จะอธิบายยังไงดี

พอบอกไปตามตรงว่าเป็นสัตวแพทย์จางที่เป็นคนห้ามเลือด เพื่อนๆ ก็หาว่าเขาพูดเล่น

"ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด—"

กลับถึงบ้านไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เหอเสี่ยวหงก็ได้รับโทรศัพท์อีกสาย

"สวัสดีครับ คุณเหอเสี่ยวหงใช่ไหมครับ ผมเป็นนักข่าวจากรายการจุดเด่นหลิ่งหนาน เนื่องจากเหตุการณ์ที่คุณใช้มือเปล่าห้ามเลือดเส้นเลือดแดงใหญ่กู้ชีวิตคนอย่างเร่งด่วน เราจึงอยากขอสัมภาษณ์คุณหน่อยจะได้ไหมครับ?"

ทันทีที่รับสาย ทางโน้นก็เข้าประเด็นทันที

ถึงแม้ข่าวสัตวแพทย์มีทักษะศัลยกรรมพื้นฐานขั้นเทพจะเป็นประเด็นที่น่าสนใจ แต่ก็ยังไม่ดึงดูดพอให้นักข่าวต้องมาสัมภาษณ์ถึงที่ แต่การที่นักศึกษาฝึกงานคนหนึ่งสามารถห้ามเลือดกู้ชีวิตคนเจ็บปางตายจากเส้นเลือดใหญ่ขาดได้ด้วยมือเปล่านั้น เป็นข่าวที่ขายได้ง่ายกว่าเยอะ

งานนี้ใครก็อยากได้ข่าววงในเป็นคนแรก

"สัมภาษณ์เหรอครับ พวกคุณโทรมาเร็วกันจริงๆ เลยนะ"

เหอเสี่ยวหงตอบกลับด้วยความรู้สึกซับซ้อน

ก็นะ เรื่องเพิ่งผ่านไปแค่ครึ่งชั่วโมง นักข่าวก็หาเบอร์โทรศัพท์เขาเจอแล้ว

"คุณเหอครับ เพื่อเป็นการเผยแพร่เรื่องราวดีๆ ในสังคมเราต้องรวดเร็วเป็นธรรมดาครับ อีกอย่างนี่ถือเป็นข่าวใหญ่ของเมืองชิงโจวในหลิ่งหนานบ้านเราเลยนะครับ"

นักข่าวในสายเอ่ย

ฟังจากสำเนียงน่าจะเป็นคนพื้นที่ชิงโจวที่ทำงานอยู่ในสื่อระดับมณฑล

"ก็ได้ครับ ผมตกลง พรุ่งนี้ผมจะกลับเข้าเมืองชิงโจว ไปรับการสัมภาษณ์ที่นั่นแล้วกัน"

ในเมื่อคำอธิบายของเขาคนเดียวมันดูเบาเกินไป งั้นก็ถือโอกาสใช้สื่อใหญ่อย่างจุดเด่นหลิ่งหนานเป็นปากเสียง เพื่อชี้แจงเรื่องนี้ให้ถูกต้องเสียเลย

"เยี่ยมมากครับ! งั้นพรุ่งนี้เจอกันที่ชิงโจวนะครับ!!"

นักข่าวปลายสายน้ำเสียงดูตื่นเต้นไม่น้อย

...

ณ โรงพยาบาลประชาชนอำเภอชิง

"เสี่ยวอิ๋ง! คนไข้ที่ชื่อโจวกุ้ยเซียงอยู่ที่ไหน!!"

หลังตรวจเสร็จไม่ถึงสามนาที หัวหน้าแผนกรังสีวิทยาก็พุ่งมาที่หน้างานทันที

ตามมาด้วยแพทย์ผู้รับผิดชอบที่วิ่งหน้าตั้งออกมา

"เพิ่งออกไปเมื่อกี้เองค่ะ เห็นว่าลูกชายมารับที่หน้าประตูโรงพยาบาล อาจารย์อวี๋คะ ผลตรวจออกมาแล้วเหรอคะ? หรือว่าเกิดภาวะบาดเจ็บอวัยวะภายในชนิดปิดจริงๆ?"

เนื่องจากการตรวจเสร็จสิ้นแล้วแต่การออกรายงานต้องใช้เวลา

อาหกสะใภ้รับโทรศัพท์บอกว่าลูกชายมาถึงแล้วเลยขอออกไปดู หลี่อิ๋งอิ๋งย่อมไม่อาจห้ามได้จึงได้แต่กำชับให้รีบกลับมา แล้วเธอก็รออยู่ตรงนี้

"ตายแล้ว! เรื่องใหญ่แล้ว! เร็วเข้า! พวกเราต้องรีบตามตัวโจวกุ้ยเซียงกลับมาเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นคนตายแน่!!!"

เมื่ออาจารย์อวี๋ได้ยินว่าคนไข้เดินออกไปแล้ว

เขาก็ถึงกับสติหลุดตะโกนลั่น!!

"หา! เกิดอะไรขึ้นคะอาจารย์!"

หลี่อิ๋งอิ๋งรู้สึกหนังศีรษะชาไปหมดทันที!!

คนจะตาย?? สถานการณ์มันรุนแรงขนาดไหนกัน!!

ไหนบอกว่าแค่ขึ้นไปเก็บไข่นกแล้วตกลงมาจากต้นไม้ แถมต้นไม้ก็ไม่สูงไม่ใช่เหรอ!

...

(จบตอน)