บทที่ 85 คนไข้มาอีกรายแล้ว คุณอย่าทำให้ผมกลัวสิ!!

「สัตวแพทย์จาง บ๊ายบายครับ~」

「ทักษะการสืบสวนสอบสวนโคตรเทพเลย」

「จริงครับ แค่เห็นกิ่งไม้หัก มีไข่นกแตกบนพื้น แล้วก็เห็นก้อนหิน ก็เชื่อมโยงไปถึงเรื่องมีคนปีนไปเก็บไข่นกแล้วตกลงมาจนบาดเจ็บภายในได้ นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะทำได้เลยนะ ตอนนี้ผมเชื่อแล้วว่าในโลกนี้มีคนแบบเชอร์ล็อก โฮล์มส์อยู่จริงๆ เมื่อก่อนนึกว่าเป็นแค่ตำนานในหนัง ใครจะคิดว่าคนเราจะฉลาดได้ถึงขั้นนี้」

「พูดตามตรงนะ หมอจางมาเป็นสัตวแพทย์เนี่ยเสียของชะมัด เขาควรไปเป็นหมอนิติเวช ตำรวจสายสืบ หรือนักสืบไปเลยดีกว่า ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยจับคนร้ายหรือคลี่คลายคดีที่คนอื่นแก้ไม่ได้ก็ได้นะ」

「จะว่ายังไงดีล่ะ ตั้งแต่วันแรกที่กดติดตามหมอจางมา ผมก็รู้สึกว่าพลังการวิเคราะห์เขาหลุดโลกไปแล้ว เรื่องที่คุณคิดมาครึ่งค่อนวันยังไม่เข้าใจ เขากลับเหมือนรู้คำตอบล่วงหน้าไว้หมดแล้ว ที่สำคัญคือวางตัวถ่อมตัวมาก หายากจริงๆ นะครับเนี่ย ไม่รู้ว่ามีแฟนหรือยัง」

「ไม่มีแฟนครับ มีแต่เมีย บ๊ายบายนะจ๊ะสามี ตั้งตารอไลฟ์ครั้งหน้าอยู่นะ ขอบคุณที่ทำให้ช่วงเวลาแอบอู้งานตอนบ่ายของฉันมีความสุขมากจ้า」

「???」

「แม่คุณ เธอชักจะเกินไปแล้วนะ!!」

「หนอย... ใครกันที่มาแย่งสามีฉัน!!」

「ตบกันเลย ตบกันเลย!!」

...

จางหลิงชวนไม่รู้เลยว่า ข้ออ้างที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าตอนนี้กำลังถูกเหล่าผู้ชมมโนไปไกลถึงไหนต่อไหน บ้างก็รำพึงรำพันว่าพลังการสังเกตของเขานั้นไร้เทียมทาน ถึงขั้นควรไปเป็นหมอนิติเวชหรือนักสืบ เพราะด้วยความสามารถขนาดนี้คงไม่ต้องกลัวว่าจะปิดคดีไม่ได้ แน่นอนว่ามีเรื่องแทรกเล็กน้อย เช่น ทุกครั้งที่ไลฟ์จะมีคนถามเรื่องสถานะหัวใจของเขาเสมอ แล้วก็มีผู้ชมสายปั่นบางคนเริ่มเรียกเขาว่า "สามี" อย่างหน้าตาเฉย จนทำเอาห้องไลฟ์เกือบจะกลายเป็นสนามรบขนาดย่อม

ส่วนเฉินเชี่ยนในตอนแรกตั้งใจจะจบงานจริงๆ แล้ว

[จำนวนผู้ชมรายการชีวิตประจำวันของสัตวแพทย์จาง: 21,100 คน]

[อันดับความนิยมการแข่งขันถ่ายทอดสดสัตวแพทย์: 17]

เพราะเมื่อเธอกวาดสายตามองยอดผู้ชม ครั้งนี้ไม่เพียงแต่จะทะลุสองหมื่นคน แต่ยังพุ่งไปถึงสองหมื่นหนึ่งพันคนด้วย เรียกได้ว่าเป็นก้าวกระโดดที่สำคัญอีกครั้งเมื่อเทียบกับครั้งก่อนๆ ควรจะจบไลฟ์ได้แล้วเพื่อรอการไลฟ์ครั้งถัดไป ถ้าครั้งหน้าสามารถเบียดเข้าท็อปสิบของอันดับรายวันได้ก็คงจะดี

“หา??”

ทว่าในตอนที่ทุกคนกำลังจะปิดอุปกรณ์การถ่ายทำ เสียงที่ดูร้อนรนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน ฝ่ายที่มาคือคุณป้าท่าทางตื่นตระหนกที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งมา โดยมีชายหนุ่มอายุราว 21-22 ปีเดินตามหลังมาติดๆ แม้หน้าตาเขาจะดูธรรมดาทั่วไป แต่การตัดผมสั้นเกรียนดูสะอาดตา สวมแว่นตา และใส่เสื้อกล้ามสีดำเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่เป็นรูปทรงนั้น ทำให้ดูออกว่าเขาเคยเป็นเด็กหนุ่มที่ดูสดใสและร่าเริงมาก่อน แต่ตอนนี้กลับดูอิดโรยเพราะถูกอาการป่วยเล่นงาน

“เกิดอะไรขึ้นน่ะ??”

ซ่งหว่านฉิงที่กำลังถ่ายทำ รวมถึงหวังลี่เว่ยและเสี่ยวหยวนที่ยืนคุมงานอยู่ข้างๆ ต่างหันมามองหน้ากัน ยังมีคนมาหาอีกเหรอเนี่ย?

「หือ?」

「เชี้ยแล้ว ฉันกำลังจะกดปิดพอดี พอยกนิ้วขึ้นแกดันบอกว่ามีภาคต่อเนี่ยนะ?」

「ไอ้พวกที่นั่งดูในส้วมทั้งหลาย ผมบอกแล้วไงว่ามันต้องมีภาคต่อ!!」

「จบไม่ได้แล้ว จบไม่ได้แล้ว หมอจางต้องทำงานล่วงเวลาอีกแล้วครับท่าน」

ผู้ชมในไลฟ์เริ่มกลับมาคึกคักอีกครั้ง ต่างแซวกันว่าสัตวแพทย์จางต้องทำงานล่วงเวลาเสียแล้ว

「เอาเถอะน่า ตัวโตขนาดนี้แค่ไอ หมอจางไม่ตรวจให้หรอก」

「นั่นดิ ตอนแรกนึกว่าเป็นเด็กน้อย ที่ไหนได้เป็นผู้ชายตัวเบ้อเริ่ม แถมเวลาก็เย็นมากแล้ว หมอจางน่าจะปฏิเสธแน่นอน」

「จะว่าไปอายุก็ปาไปยี่สิบกว่าแล้ว แค่ไอจามนิดหน่อยยังต้องให้แม่พามาหาหมออีก ล้อกันเล่นหรือเปล่าเนี่ย」

「พี่น้องทั้งหลาย ฉากเด็ดกำลังจะมาแล้ว ผมขอพนันหนึ่งหยวนเลย ประโยคต่อไปต้องเป็น: ‘คุณป้าครับ ผมเป็นแค่สัตวแพทย์ ลูกชายคุณป้าแค่ไอจะมาหาผมทำไม ไปโรงพยาบาลเถอะครับ’ อะไรทำนองนี้ชัวร์」

ผู้ชมส่วนใหญ่ต่างมองว่าไม่น่าจะมีการตรวจต่อ ถ้าคนไข้เป็นเด็ก คนชรา หรือคนพิการ หมอจางอาจจะยอมช่วยพูดอะไรบ้าง แต่นี่คือชายฉกรรจ์วัยหนุ่ม มีอาการอะไรก็ควรจะไปหาหมอที่โรงพยาบาลเองสิ ถึงขั้นมีคนวางเดิมพันหนึ่งหยวนกันเลยทีเดียว

“แม่... ช้าๆ หน่อยครับ หมอจีนแก่ๆ อะไรกัน ร้อนใจเกินไปแล้ว...”

ชายหนุ่มในเสื้อกล้ามสีดำเอ่ยด้วยสีหน้าไม่ค่อยเข้าใจนัก ไม่นานนักทั้งคู่ก็เดินเข้ามาอยู่ในรัศมีของกล้องไลฟ์สด และเมื่อเห็นคนจำนวนมากยืนออกันอยู่ที่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน แถมดูเหมือนกำลังมีการไลฟ์สดอยู่ด้วย ชายหนุ่มถึงกับยืนอึ้ง

“รีบเข้ามาสิ! ยืนบื้ออยู่ทำไม! แม่ยังไม่กลัวเลย แกจะกลัวโดนออกกล้องไปทำไม!”

คุณป้าท่าทางแข็งแรงร่างท้วม ทรงผมและบุคลิกคล้ายกับป้าเจ้าของหอพักในหนังเรื่อง "คนเล็กหมัดเทวดา" ไม่มีผิดเพี้ยน เธอคว้าแขนลูกชายลากเข้ามาทันที

“ครับๆ...”

ด้วยเหตุนี้ ชายหนุ่มจึงถูกบังคับให้เดินเข้ามาร่วมวงแบบงงๆ ขณะเดียวกันเขาก็พยายามกวาดสายตามองหา "หมอจีนแก่ๆ" แต่ปรากฏว่า ในกลุ่มคนพวกนี้อาเฝิงน่ะแก่ที่สุดแล้ว แล้วหมอจีนแก่ๆ ที่แม่ว่าน่ะอยู่ตรงไหนกัน!!

“สวัสดีค่ะอาจารย์เฉิน เมื่อกี้ป้าพักงานแล้วลองเลื่อนดูวิดีโอที่อาจารย์ลง เลยรู้ว่าพวกอาจารย์มาที่ตำบลซานหยา พอดีเลยค่ะลูกชายป้ามีอาการไอมานานแล้ว อยากจะขอรบกวนให้สัตวแพทย์จางช่วยดูให้ลูกชายป้าหน่อยได้ไหมคะ?”

ในระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังงุนงง เสียงของแม่เขาก็ดังขึ้น เขาพบว่าแม่เปลี่ยนจากท่าทางดุร้ายเมื่อครู่ กลายมาเป็นคนพูดจาสุภาพเรียบร้อยทันทีที่คุยกับคนอื่น

「ที่แท้อาจารย์สายสืบเป็นคนลงคลิปเรียกแขกนี่เอง」

「อาจารย์สายสืบนี่พยายามสุดชีวิตจริงๆ เพื่อจะยื้อเวลาไลฟ์ออกไปให้ได้นานที่สุด」

「คุณป้ามาสายไปหน่อยนะ ถ้ามาก่อนหน้านี้สักนิดอาจจะได้เห็นช่วงพีค ตอนนี้จบเห่แล้วล่ะ ปิดไลฟ์แล้ว」

เมื่อผู้ชมได้ยินดังนั้นต่างก็ถึงบางอ้อ ที่แท้อาจารย์สายสืบนั่นเองที่แอบช่วยกระพือกระแสลับๆ

หน้างานจริง สายตาของทุกคนต่างก็พุ่งเป้าไปที่เฉินเชี่ยนเป็นจุดเดียว

“เอ๋? อย่างนั้นเหรอคะคุณป้า แต่ว่าพวกเรากำลังจะจบไลฟ์แล้วนะคะ...”

เฉินเชี่ยนนึกไม่ถึงว่า อีกฝ่ายจะเป็น "ลูกค้า" ที่ตามมาจากวิดีโอของเธอจริงๆ ตอนที่เดินทางมาที่นี่ เธอได้ถ่ายคลิปสั้นลงโต่วอินไปบ้าง ถึงจะไม่ได้บอกพิกัดชัดเจน แต่สำหรับคนในพื้นที่ย่อมดูออกไม่ยาก ตอนแรกเธอไม่ได้คาดหวังอะไรเลย ใครจะคิดว่าจะมีคนตามรอยคลิปมาจริงๆ

ติดอยู่อย่างเดียวคือคุณป้าคนนี้ดูจะมาผิดที่ผิดทางไปหน่อย เธอเข้าใจความหมายของคุณป้าว่าอยากให้เธอช่วยกล่อมหมอจางให้หน่อย แต่คุณป้าคงลืมไปว่า หมอจางไม่ใช่ศิลปินในสังกัดของเธอ ในทางตรงกันข้าม ทีมงานของพวกเธอต่างหากที่มาเพื่อคอยอำนวยความสะดวกให้เขา ดังนั้นคำพูดของเธอจึงไม่มีน้ำหนักเท่าไหร่ จะขอให้ซ่งหว่านฉิงช่วยพูดยังจะดูมีหวังกว่าอีกมั้ง ก็นะ คืนนั้นน่ะ... แค็กๆๆ!! เธอไม่กล้าซักไซ้ไล่เรียงว่าทำสำเร็จ "ยิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว" หรือยัง แต่เธอมั่นใจว่าความเป็นไปได้มันสูงมาก ถึงแม้ตอนนี้หว่านฉิงจะยังทำตัวเรียบร้อยเหมือนเดิม แต่สายตาเวลาคนหนึ่งมองอีกคนน่ะ มันซ่อนกันไม่ได้หรอก

เฉินเชี่ยนจึงตอบออกไปตรงๆ ว่าเธอช่วยไม่ได้ และให้คุณป้าเตรียมใจรับผลที่แย่ที่สุดไว้ ตามการคาดการณ์ปกติ ในช่วงเวลาที่ไลฟ์กำลังจะจบลงแล้วแถมยังมีคนไข้แทรกเข้ามาดื้อๆ แบบนี้ โดยที่ไม่ได้มีอาการหนักหนาอะไร แค่ไอจามนิดหน่อย อาจารย์จางก็น่าจะปฏิเสธการตรวจแน่นอน

“อ้าว? จะจบแล้วเหรอคะ อาจารย์จางคะ ช่วยดูให้ลูกชายป้าหน่อยเถอะค่ะ ตอนแรกเขาแค่ไอจามนิดหน่อย แต่พอไปตรวจที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าเป็นหลอดลมอักเสบแล้วก็ให้ยามาทาน แต่นี่ทานยาไปแล้วอาการก็ยังไม่ดีขึ้น แถมดูเหมือนจะหนักกว่าเดิมด้วยค่ะ ไอทั้งวันทั้งคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย...”

คุณป้าร่างท้วมบุคลิกคล้ายป้าเจ้าของหอพักอธิบายอาการละเอียดยิบ ท่าทางเธอดูร้อนรนมากจริงๆ ก็นะ อาการไอเนี่ยดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ถ้าไอไม่หยุดก็น่าเป็นห่วงอยู่เหมือนกัน

“แค่กๆๆ—”

สิ้นเสียงคำพูดของแม่ ชายหนุ่มสวมแว่นที่มีสภาพอิดโรยเพราะอาการไอเรื้อรังก็สำลักไอขึ้นมาพอดี พริบตานั้น สายตาทุกคู่ต่างก็จับจ้องไปที่จางหลิงชวน เพื่อรอฟังว่าเขาจะยอมช่วยตรวจให้หรือไม่

“ได้ครับคุณป้า เดี๋ยวผมช่วยดูให้ครับ”

จางหลิงชวนตอบกลับไปในที่สุด ทว่าเขาไม่รู้เลยว่า คำตอบของเขานั้นทำให้ผู้ชมในไลฟ์ถึงกับช็อกราวกับโดนฟ้าผ่า!

「?」

「???」

「อะไรวะเนี่ย??」

「หา? หมอจางยอมตรวจให้จริงๆ เหรอ??」

「หนอย... หมอจาง คุณนี่มันสายเซอร์ไพรส์จริงๆ นะ พลิกล็อกตลอด!!」

「ฮ่าๆๆ ไอ้พี่ชายที่บอกว่าหมอจางจะปฏิเสธแน่ๆ แล้ววางเดิมพันหนึ่งหยวนน่ะ คุณแพ้ยับเยินเลยว่ะ」

ทุกคนต่างพากันมึนตึ๊บ เพราะไม่มีใครคาดคิดว่า สัตวแพทย์จางจะตอบตกลงง่ายๆ แบบนี้ ไม่เว้นแม้แต่เฉินเชี่ยนและซ่งหว่านฉิงที่ยืนอยู่หน้างานก็ต่างพากันอึ้งไปตามๆ กัน นี่มันผิดแผนนี่นา ปกติอาจารย์จางต้องปฏิเสธก่อนไม่ใช่เหรอ

“จริงเหรอคะอาจารย์จาง อาจารย์ยอมช่วยดูให้ลูกชายป้าจริงๆ นะคะ”

คุณป้าคนนั้นถึงกับยืนค้างด้วยความดีใจ เธอคิดว่าคงไม่มีหวังแล้วเสียอีก! ขณะที่ชายหนุ่มในเสื้อกล้ามสีดำเองก็ยืนงง ไหนว่าหมอจีนแก่ๆ ไง? คนตรงหน้านี่แก่กว่าเขาแค่ปีสองปีเองไม่ใช่เหรอ?? แถมแม่เขายังเรียกอีกฝ่ายว่าสัตวแพทย์อีกต่างหาก!!

“ครับผม”

จางหลิงชวนพยักหน้า สิ่งที่ทุกคนไม่รู้ก็คือ ตอนนี้เขาขาดเคสตรวจรักษาอีกเพียงเคสเดียวก็จะสำเร็จภารกิจพอดี ในเมื่อมีคนเดินมาส่งให้ถึงที่ จะปฏิเสธไปทำไมล่ะ เขาไม่ได้สมองบวมจนอยากจะหาเรื่องลำบากให้ตัวเองขนาดนั้นเสียหน่อย

“ขอบพระคุณอาจารย์จางมากจริงๆ ค่ะ! ลูกชายป้าเรียนอยู่ที่เฉิงตู พอกลับมาบ้านก็เหมือนจะติดโรคแปลกๆ มา ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกันแน่ ตอนแรกก็แค่ไอเบาๆ พอไปหาหมอ หมอก็บอกว่าหลอดลมอักเสบแล้วให้ยามาแต่กินเท่าไหร่ก็ไม่หาย ป้าได้ยินมาว่าอาจารย์เป็นหมอจีนที่เก่งมาก ยังไงรบกวนช่วยดูให้หน่อยนะคะ ถ้าเป็นไปได้ช่วยจัดยาให้ลูกชายป้าสักหน่อยเถอะค่ะ!”

คุณป้าร่างท้วมพูดรัวเป็นชุด แสดงออกชัดเจนว่าเธอเป็นห่วงลูกชายคนนี้มากแค่ไหน

“คุณป้าครับ เรื่องจัดยานี่ผมทำไม่ได้จริงๆ ครับ ผมแค่จะช่วยตรวจเบื้องต้นให้เท่านั้น ส่วนรายละเอียดที่แน่นอนยังไงก็ต้องไปตรวจซ้ำที่โรงพยาบาลนะครับ เอาละ พ่อหนุ่ม ยื่นข้อมือมาให้ผมลองแมะชีพจรหน่อยสิ”

จางหลิงชวนหันไปบอกชายหนุ่มที่ดูท่าทางอ่อนระอาคนนั้น

“เร็วเข้าสิ! ยื่นมือให้อาจารย์จางเขาสิ! ทีเรื่องหาหมอล่ะชักช้านักนะแก!!”

คุณป้าแหวใส่ลูกชายทันทีที่เห็นท่าทีลังเล อุตส่าห์พามาหาหมอยังจะมัวแต่ลีลา ไม่รู้คิดอะไรอยู่ของเขา

“ก็ได้ครับ หมอช่วยดูหน่อยแล้วกัน”

ชายหนุ่มสวมแว่นดำในชุดเสื้อกล้ามสีดำยื่นมือออกมา เขาชื่อว่า เฝิงเสี่ยวไป๋ เมื่อกี้แม่บอกว่ามีหมอจีนแก่ๆ มาที่หมู่บ้าน เลยรีบดึงเขาออกมาจากบ้านเพื่อพามาตรวจ เขาก็นึกภาพหมอจีนแก่ๆ ไว้ซะดิบดี ที่ไหนได้กลับกลายเป็นคนหนุ่มที่ดูแก่กว่าเขาแค่ไม่กี่ปี หมอจีนแบบนี้เนี่ยนะ จะไปตรวจเจออะไรได้! แต่ก็นั่นแหละ ตรวจไม่เจออะไรเลยก็ยังดีกว่า เขาแอบกลัวอยู่เหมือนกันว่าถ้าแม่พาไปหาหมอจีนประเภทผมขาวเครายาว ท่าทางดูขลังๆ แล้วเกิดทักอะไรแปลกๆ ขึ้นมาจะยุ่งเอา

ไม่นานนักเฝิงเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกถึงปลายนิ้วที่แตะลงบนข้อมือของเขา ท่าทางการจับชีพจรแบบนี้...

ดูแล้วเหมือนเลียนแบบมาจากในละครชัดๆ! อ่อนหัดสิ้นดี!!

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้รับการร้องขอการตรวจรักษาจากผู้ป่วย กำลังดำเนินการวินิจฉัย ระบบช่วยสแกนกำลังเปิดใช้งาน...】

【การตรวจแบบแม่นยำ... คงเหลือ 2 ครั้ง】

【การตรวจแบบปกติ... วันนี้คงเหลือศูนย์ครั้ง】

【กำลังเปิดใช้งานการตรวจแบบแม่นยำ โปรดรอสักครู่...】

ทว่าในขณะที่เฝิงเสี่ยวไป๋กำลังค่อนขอดอยู่ในใจ ระบบสแกนอัตโนมัติของจางหลิงชวนก็เริ่มทำงานทันที สิทธิ์การสแกนปกติหมดไปแล้ว แต่เขายังเหลือสิทธิ์การสแกนแม่นยำสูงอีกสองครั้ง เพื่อจะจบภารกิจให้ได้ เขาจึงตัดสินใจใช้มันทันที

จบเคสนี้ ค่าชื่อเสียงอาชีพของเขาก็จะพุ่งไปถึงห้าร้อยแต้ม ถือว่าสำเร็จเป้าหมายไปครึ่งทางแล้ว อีกนิดเดียวก็จะได้กล่องสมบัติใบใหม่มาครอง เพราะฉะนั้น เขาถึงได้ชอบระบบประเภทที่เอะอะก็แจกภารกิจแบบนี้ไงล่ะ

“หือ???”

ผลการสแกนปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว คิ้วของจางหลิงชวนขมวดเข้าหากันทันที เขาเหลือบมองชายหนุ่มคนนี้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย

「ชิบหายแล้ว!」

「ซู้ด— ขมวดคิ้วแล้วเว้ย!!」

「จบกัน อาการไอเล็กน้อยกลายเป็นโรคร้ายอีกแล้วสิเนี่ย!」

「จะว่าไปหมอจางแทบจะไม่เคยขมวดคิ้วเลยนะ ปกติจะขมวดคิ้วเฉพาะตอนเจอเคสหนักๆ เท่านั้น แต่เคสนี้แค่ไอเองไม่ใช่เหรอ?」

「เฮ้อ... พี่น้องครับ เรื่องลี้ลับบางอย่างก็ต้องเชื่อไว้บ้าง ผมบอกแล้วไงว่าถ้าไม่จำเป็นอย่าหาเรื่องไปหาหมอจางตรวจโรคเลย แกทักทีไรเนี่ยเริ่มต้นที่โรคร้ายแรงทั้งนั้น!!」

จางหลิงชวนขมวดคิ้วพลางชำเลืองมอง ซึ่งซ่งหว่านฉิงก็ซูมกล้องจับภาพได้ทันเวลาพอดี พริบตาเดียวห้องไลฟ์ก็กลายเป็นบรรยากาศไว้อาลัยทันควัน!! ทุกคนต่างพากันคอมเมนต์ว่า "จบเห่แล้ว"

ขณะที่เหล่าแพทย์มือโปรที่ตอนแรกกะจะออกจากไลฟ์ ก็ถึงกับต้องชะงักและนั่งเฝ้าหน้าจอต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น โดยปกติแล้ว อาการไอมีสาเหตุได้หลายอย่าง เช่น การไม่ปรับตัวกับสภาพแวดล้อม ญาติคนไข้บอกว่าเขาเรียนอยู่ที่เฉิงตู และเพิ่งกลับมาพักผ่อนช่วงปิดเทอม เฉิงตูกับหลิ่งหนานนั้นห่างไกลกันมาก เป็นไปได้ว่าการเปลี่ยนสถานที่ สภาพอากาศ หรือปัจจัยแวดล้อมอาจทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทันจนเกิดอาการไอ หรืออาจจะเกิดจากการแพ้อะไรบางอย่างก็ได้

แต่มันไม่น่าจะทำให้หมอจีนคนหนึ่งถึงกับต้องขมวดคิ้วเคร่งเครียดขนาดนั้นนี่นา หรือว่าจะเป็นเนื้องอก?? จะว่าไป เมื่อมีเนื้องอกเกิดขึ้นในหลอดลมหรือปอด มักจะมีอาการไข้ต่ำๆ ไอ มีเสมหะ หรือแม้แต่อาเจียนเป็นเลือดและหายใจลำบากตามมาได้ ถ้าเป็นแบบนั้นจริงๆ ก็นับว่ารุนแรงมาก ต้องรีบไปพบแพทย์เพื่อตรวจเอกซเรย์ทรวงอกหรือทำซีทีสแกนอย่างละเอียด เพื่อระบุสาเหตุและทำการผ่าตัดรักษาตามอาการให้ทันท่วงที

“จับชีพจรจริงๆ ด้วย เจ้าเด็กนี่มันมีความสามารถขนาดนั้นเลยเหรอ!” ณ มหาวิทยาลัยมอชุน เสิ่นฉางหมิงพึมพำอย่างไม่เชื่อสายตา ถ้าบอกว่าคราวก่อนๆ เป็นการตรวจรักษาแบบตั้งรับ แต่ครั้งนี้มันคือการตรวจรักษาแบบรุกคืบชัดๆ! แถมยังเป็นการตรวจแบบแมะชีพจร วางมาดหมอจีนแก่ๆ ได้เนียนกริบ! แต่ที่มอชุนไม่มีใครสอนวิชานี้ให้เขานี่นา หรือว่าจะเป็น "ท่านผู้เฒ่า"? ท่านเฒ่าคนนั้นเคยเอ่ยชมหลิงชวนไว้คำหนึ่งนี่นา

“ลูกศิษย์ปริญญาโทที่เรียนกับคุณน่ะ หน้าตาหมดจดใช้ได้เลยนะ มาเป็นสัตวแพทย์นี่ดูจะน่าเสียดายไปหน่อย” มีครั้งหนึ่งที่เขาให้หลิงชวนไปส่งของให้ท่านผู้เฒ่า คืนนั้นท่านก็เปรยออกมาประโยคนี้ สาเหตุที่เสิ่นฉางหมิงจำแม่นขนาดนี้ เพราะเขารู้สึกว่าท่านผู้เฒ่าพูดจาไม่เข้าหู! อะไรคือหน้าตาดีแล้วมาเป็นสัตวแพทย์มันน่าเสียดาย? สรุปคือวงการสัตวแพทย์ต้องมีแต่คนหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่มาทำหรือไง!! ดูสิ พูดจาทำร้ายจิตใจกันขนาดไหน!

แต่ประเด็นคือท่านผู้เฒ่าเพิ่งเจอหลิงชวนแค่ครั้งเดียว คงไม่มีทางแอบถ่ายทอดวิชาลับให้หรอกมั้ง ต่อให้แอบสอนจริง ก็ไม่มีทางเก่งไวขนาดนี้แน่ๆ ยิ่งคิดเสิ่นฉางหมิงก็ยิ่งมึนตื้อไปหมด เดี๋ยวไลฟ์จบต้องโทรไปถามให้รู้เรื่องเสียหน่อยแล้ว

หน้างานจริง

“อาจารย์จางคะ อาการลูกชายป้าเป็นยังไงบ้างคะ?”

หลังจากแมะชีพจรไปครู่หนึ่ง คุณป้าร่างท้วมที่เห็นจางหลิงชวนขมวดคิ้วขณะตรวจลูกชายก็เริ่มใจคอไม่ดี เธอถามออกมาด้วยความกังวล

“คุณป้าครับ รอก่อนนะ ผมขอซักถามอาการเพิ่มอีกนิด”

การสแกนเสร็จสิ้นลงแล้ว จางหลิงชวนจึงรีบเปิดใช้งานทักษะถัดไปทันที [ดวงตาเอกซเรย์กำลังทำงาน] ตอนนี้เขาต้องการยืนยันสภาพปอดของชายคนนี้ให้ชัดเจน เพื่อเป็นการตรวจสอบซ้ำสองชั้นเพื่อความมั่นใจ

“ได้ๆๆ เสี่ยวไป๋ แกต้องตอบคำถามหมอตามความจริงนะเข้าใจไหม! ถึงอาจารย์จางจะเป็นสัตวแพทย์ แต่เขาเป็นสัตวแพทย์จากมหาลัยดังนะ เก่งทั้งแผนจีนแผนปัจจุบันเลยล่ะ!!”

คุณป้าผู้หวังดีรู้ว่าเรื่องการรักษานั้นรีบร้อนไม่ได้ หมอต้องมีการซักถามอาการเป็นธรรมดา เธอจึงกำชับลูกชายยกใหญ่

“วางใจเถอะครับแม่ ผมจะตอบตามจริงแน่นอน ผมเองก็อยากรู้สาเหตุเหมือนกัน เมื่อก่อนร่างกายผมไม่เคยแย่ขนาดนี้เลย”

เฝิงเสี่ยวไป๋เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงใจอย่างยิ่ง

ในห้องไลฟ์

[จำนวนผู้ชมรายการชีวิตประจำวันของสัตวแพทย์จาง: 25,010 คน]

[อันดับความนิยมการแข่งขันถ่ายทอดสดสัตวแพทย์: 15]

การมาถึงของคนไข้รายนี้ การที่จางหลิงชวนยอมกลับมาช่วยตรวจให้แบบเหนือความคาดหมาย ประกอบกับท่าทางขมวดคิ้วเคร่งเครียดและสายตาที่ชำเลืองมองคนไข้เป็นระยะ ฉากที่ดูน่าติดตามเหล่านี้ได้ดึงดูดผู้ชมให้พุ่งทะยานขึ้นไปอีกระดับหนึ่ง

「แฟนคลับรุ่นเก๋าบอกเลยว่า เพิ่งเคยเห็นบรรยากาศตึงเครียดขนาดนี้เป็นครั้งแรก!」

「ทายกันซิว่าหมอจางจะถามอะไรเป็นอย่างแรก?」

「เดาไม่ถูกจริงๆ เป็นครั้งแรกเลยนะที่เห็นหมอจางขมวดคิ้วแถมยังดูเก็บอาการขนาดนี้」

「รู้สึกว่าเรื่องของพี่ชายคนนี้ไม่น่าจะธรรมดาแน่ๆ มีโอกาสสูงที่จะเป็นเนื้องอก ต่อไปหมอน่าจะถามว่าไอมีเลือดปนไหม หรือหายใจลำบากหรือเปล่าล่ะมั้ง?」

「ซู้ด— มิน่าล่ะถึงขมวดคิ้ว ถ้าฉันเป็นคนไข้แล้วหมอมาทำหน้าแบบนี้ใส่ ฉันคงช็อกตายไปก่อนตรวจเสร็จแน่ๆ」

「ตอนนี้หมอจางแค่ขมวดคิ้วยังพอทนนะ แต่ถ้าเมื่อไหร่แกหยิบตำราแพทย์ขึ้นมาเปิดไปถอนหายใจไปล่ะก็ เตรียมสั่งเสียไว้ได้เลย!!」

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างส่งคอมเมนต์กันรัวๆ บ้างก็สงสัยใคร่รู้ว่าคำถามแรกจะเป็นอะไร พวกที่มีพื้นฐานทางการแพทย์ต่างเก็งกันว่าน่าจะเป็นเรื่องเนื้องอก

ทว่าในจังหวะนั้นเอง จางหลิงชวนก็เอ่ยปากขึ้น

“พ่อหนุ่ม... คุณมีความชอบ (พฤติกรรม) ส่วนตัวอะไรที่มัน 'พิเศษ' เป็นพิเศษบ้างไหม?”

เพียงประโยคเดียวจากปากเขา กลับทำให้ทุกคนในที่นั้นถึงกับเงียบกริบไปในพริบตา!!

「ไอ้หย๋า!!」

「คุณพระช่วย! ฉันฝันไปหรือเปล่าเนี่ย หมอจางถามอะไรออกมาวะนั่น!!」

「ฆ่าฉันเถอะ! พฤติกรรมพิเศษอะไรที่มันทำให้ไอได้ขนาดนั้นวะ!!」

「ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมชาวเน็ตถึงได้บอกว่า ‘อย่าพยายามตามตรรกะของสัตวแพทย์จางให้ทัน’ เพราะตรรกะแบบนี้มันจะมีใครในโลกตามทันกันเล่า!!」

ขณะที่ในโลกออนไลน์ คอมเมนต์ต่างๆ ต่างระเบิดพลังทำลายล้างออกมาอย่างรุนแรง

“เอ๋? มะ... ไม่มีครับ!!”

เฝิงเสี่ยวไป๋ที่ได้ยินคำถามนั้นถึงกับอึ้งกิมกี่ ก่อนจะรีบตอบกลับไปด้วยสายตาที่แน่วแน่!!

“เอาละครับคุณป้า พวกคุณกลับไปเถอะครับ เพื่อเป็นการรักษาสิทธิและความเป็นส่วนตัวของลูกชายคุณป้า โรคนี้ไม่ค่อยเหมาะที่จะพูดผ่านไลฟ์สดเท่าไหร่ เดี๋ยวผมจะบอกขั้นตอนการไปรับการรักษาให้คุณป้าทราบเป็นการส่วนตัวนะครับ”

จางหลิงชวนถอนสายตาที่จ้องมองดวงตาของชายหนุ่มออก ก่อนจะหันไปบอกคุณป้าท่าทางร้อนใจคนนั้น

“หา? ไม่ตรวจต่อแล้วเหรอคะ!”

คุณป้าร่างท้วมที่ยังมึนตึ๊บกับคำถามแปลกๆ ของหมอจางยังไม่ทันตั้งตัว พอได้ยินประโยคหลังนี้เข้าเธอก็ถึงกับมึนหนักกว่าเดิม

「?」

「??」

「???」

「โรคนี้ไม่เหมาะจะพูดผ่านไลฟ์? สรุปมันคือโรคอะไรกันแน่เนี่ย?」

「ไม่รู้สิครับ เพิ่งเคยเห็นหมอจางพูดแบบนี้เป็นครั้งแรก อยากรู้ใจจะขาดแล้วนะเนี่ย」

「ฉันจับคำสำคัญได้คำหนึ่ง ‘เรียนอยู่ที่เฉิงตู’ แล้วตอนนี้ฉันมีข้อสันนิษฐานที่อาจหาญมาก พวกเธอว่าพี่ชายคนนี้จะเป็น ‘เกย์’ หรือเปล่า?」

「ซู้ด— อย่าทำให้ฉันกลัวสิ! เอดส์เหรอ!!!」

「เชี้ย... หนังศีรษะชาเลย แต่พวกชาวสีม่วงน่ะเป็นแบบนี้เยอะจริงๆ นะ! ถ้าเป็นเอดส์แล้วภูมิคุ้มกันต่ำ อาการไอเล็กๆ น้อยๆ ก็จะรักษาไม่หายสักที แบบนี้มันก็ดูสมเหตุสมผลอยู่นะ!」

เงียบ... ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงัดไปประมาณสามวินาที

ระเบิด! ห้องไลฟ์ระเบิดอารมณ์ออกมาก่อนใครเพื่อน!! เพราะข้อสันนิษฐานนี้ทำเอาทุกคนถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว

มีข่าวลือหนาหูว่ากลุ่มชายรักชายมีความเสี่ยงสูงต่อการติดเชื้อเอชไอวี แล้วดูการแต่งตัวของพ่อหนุ่มคนนี้สิ มันช่างดูเหมือนภาพจำของชาวสีม่วงในยิมไม่มีผิดเพี้ยน เสื้อกล้ามตัวจิ๋ว มีกล้ามเนื้อ แวมแว่นตา และทรงผมที่เซ็ตมาอย่างเนี้ยบ

ให้ตายเถอะ!! นี่มันไม่ใช่แค่ภาพจำธรรมดาแล้ว แต่มันคือการ "ถอดแบบ" มาเลยชัดๆ!!

จบเห่!! งานนี้จบเห่ของจริงแล้ว!!!

...

(จบตอน)