บทที่ 90 เรือนำเที่ยวพลิกคว่ำ คนจมน้ำหลายราย เครื่องจักรปั๊มหัวใจมนุษย์!!

จางหลิงชวนรีบวิ่งลงไปใต้สะพานทันที

ที่นี่คือเขตรอบนอกเมืองชิงโจว เป็นพื้นที่ริมแม่น้ำชิงเจียงที่เรียกว่า อวี่ซาน

เนื่องจากคุณภาพน้ำที่นี่ดี ประกอบกับเป็นช่วงฤดูร้อน จึงมีเรือนำเที่ยวคอยให้บริการอยู่บ้าง

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่จะล่องเรือเล่นอยู่ในบริเวณที่กำหนดไว้

แต่มีเรือบางลำ

เพื่อความคุ้มค่าและผลกำไร พวกเขาจึงมักจะรับคนเกินอัตรา อยู่เป็นประจำ

"ช่วยด้วย! มีคนตกน้ำ! ช่วยด้วย!!"

จากกลางแม่น้ำชิงเจียง

เสียงตะโกนขอความช่วยเหลือดังก้องมาเป็นระยะ

นั่นคือเรือนำเที่ยวที่พลิกคว่ำจนหงายท้อง

ถ้าจะเรียกให้ถูก มันคือ "เรือเถื่อน" ที่ด้านล่างเป็นแค่โครงเรือ ด้านบนมีหลังคากันแดด ตรงกลางไม่มีที่นั่งแยกเป็นสัดส่วน แต่ใช้ม้านั่งไม้ยาวๆ วางพาดไว้ และแทบจะไม่มีอุปกรณ์รักษาความปลอดภัยใดๆ เลย

ในเขตอวี่ซานแห่งแม่น้ำชิงเจียง

เรือแบบนี้มีให้เห็นทั่วไป

เนื่องจากวิวทิวทัศน์ที่นี่สวยงาม

บวกกับการโปรโมตจากสื่อต่างๆ

ทำให้ราคาตั๋วเรือนำเที่ยวแบบถูกกฎหมายพุ่งไปถึงสามสิบหยวนต่อคน สำหรับการนั่งเรือครึ่งชั่วโมง

ในขณะที่เรือเถื่อนพวกนี้คิดราคาแค่คนละห้าหยวนเท่านั้น

วิวเดียวกัน

ระยะทางเท่ากัน

ด้วยเหตุนี้ คนจำนวนมากจึงเลือกใช้บริการเรือเถื่อน

แต่ขึ้นชื่อว่าเรือเถื่อน ยังไงมันก็คือเรือเถื่อน

เดิมทีเรือลำหนึ่งรับผู้โดยสารได้แค่สิบคน แต่พวกเขากลับยัดคนลงไปถึงยี่สิบคน

เที่ยวละร้อยหยวน

วันหนึ่งวิ่งได้สักสิบเที่ยว

ก็ได้เงินเป็นกอบเป็นกำ

จึงไม่แปลกที่จะมีคนหันมาทำอาชีพนี้มากขึ้นเรื่อยๆ

ก่อนหน้านี้ก็เคยมีเหตุการณ์เรือเถื่อนล่มมาแล้ว

แต่ตอนนั้นเป็นวันฝนตก

ผู้โดยสารไม่เยอะ

บวกกับผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ว่ายน้ำเป็น นอกจากการตกลงไปเปียกน้ำแล้วก็ไม่ได้มีอันตรายถึงชีวิต

แต่หลังจากเหตุการณ์นั้น ก็มีการกวาดล้างเรือเถื่อนอย่างหนักอยู่พักใหญ่

บางทีอาจจะเพราะเวลาผ่านไปนานแล้ว

เรื่องมันก็เลยเงียบหายไป

ทำให้พวกเรือเถื่อนกลับมาเพ่นพ่านอีกครั้ง

โดยส่วนใหญ่อุบัติเหตุใหญ่ๆ มักเกิดจากความประมาทเลินเล่อในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เสมอ

อย่างเช่นเรือลำนี้

คนขับเรือเถื่อนสองลำมัวแต่คุยกันเพลินจนเรือเกือบจะชนกัน ทำให้คนขับต้องหักหลบกะทันหันตามสัญชาตญาณ

บวกกับที่เรือรับน้ำหนักเกินพิกัดอยู่แล้ว

แถมยังหักหลบอย่างรุนแรง

ผู้โดยสารที่นั่งอยู่สองฝั่งเพื่อรักษาสมดุลของเรือ เมื่อเรือเอียงกะทันหัน

เรือก็เริ่มเอียงเสียศูนย์

น้ำหนักคนเทไปรวมกันที่ฝั่งต่ำ ทำให้เรือพลิกคว่ำหงายท้องในพริบตา

ส่วนเรื่องเสื้อชูชีพ

หลังจากเหตุการณ์ครั้งก่อน บนเรือเถื่อนก็มีเสื้อชูชีพเตรียมไว้ให้

แต่คนขับก็ไม่ได้บังคับให้ผู้โดยสารทุกคนใส่

และผู้โดยสารหลายคนก็คิดว่า

แค่นั่งเรือเล่นแป๊บเดียว

จะเกิดอุบัติเหตุได้ยังไง

"ตรงนี้มีอีกคน! เป็นคนท้องด้วย! ใครทำ CPR เป็นบ้าง! ช่วยด้วย! โทรเรียก 120 (เบอร์ฉุกเฉิน) ด่วน!!!"

ชายวัยกลางคนรูปร่างผอมบาง ศีรษะล้าน และสวมเสื้อสีดำ เพิ่งงมร่างคนขึ้นมาจากน้ำได้อีกหนึ่งคน!

เนื่องจากเรือพลิกคว่ำในบริเวณใกล้ฝั่ง

คนที่ใส่เสื้อชูชีพบางส่วนจึงสามารถตะเกียกตะกายขึ้นฝั่งมาได้ และกำลังนั่งหอบแฮ่กๆ ด้วยความหวาดกลัว

แต่อีกหลายคน เนื่องจากผู้โดยสารบนเรือมีทั้งเด็กและผู้ใหญ่ และเวลาผ่านไปกว่าสองนาทีแล้ว บางคนก็จมดิ่งลงสู่ก้นแม่น้ำไปแล้ว

ก็นะ คนเราน่ะ

จากตอนจมน้ำจนถึงตอนหมดสติ มันใช้เวลาสั้นนิดเดียวเท่านั้น

แทบไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ

ชายร่างผอมบางที่มีสีหน้าแตกตื่นคนนี้คือคนขับเรือ

ตอนนี้เขากำลังอุ้มหญิงตั้งครรภ์อายุครรภ์ประมาณห้าหกเดือนขึ้นมาจากน้ำ

พร้อมกับตะโกนร้องขอความช่วยเหลืออย่างสิ้นหวัง

เขารู้ดีว่าคราวนี้ชีวิตเขาจบสิ้นแล้ว

พังพินาศอย่างแท้จริง

แต่เขาก็พยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อช่วยคนที่ตกน้ำขึ้นมาให้ได้มากที่สุด

บนฝั่ง

เริ่มมีคนเข้ามาช่วยมากขึ้นเรื่อยๆ

มีบางกลุ่มจับคู่กันช่วยกดหัวคนหมดสติ หยิกริมฝีปากบน หรือพยายามทำ CPR แบบงูๆ ปลาๆ

บางคนถึงกับอุ้มเด็กพาดบ่าแล้ววิ่งเหยาะๆ หวังให้น้ำไหลออก

ก็นะ สำหรับคนทั่วไป

การช่วยชีวิตคนก็ต้องงัดทุกวิถีทางที่พอจะนึกออกขึ้นมาใช้นั่นแหละ

"ทุกคนอย่าหยิกริมฝีปากบนครับ! ขั้นแรกต้องเปิดทางเดินหายใจก่อน! จับหน้าคนไข้หันไปด้านข้าง! แล้วค่อยทำ CPR!!"

จางหลิงชวนวิ่งหน้าตั้งเข้ามา

เขาเข้าใจดีว่าทุกคนร้อนใจอยากช่วย

แต่ถ้าทำผิดวิธี มันก็คือการปฐมพยาบาลที่สูญเปล่า

นอกจากจะเปลืองแรงเปล่าแล้ว ยังทำให้สูญเสียนาทีทองในการกู้ชีพไปอีกด้วย

"พ่อหนุ่ม! คุณเป็นหมอเหรอ! เร็วเข้า! ทางนี้มีคนท้องด้วย!!!"

คนขับเรือสวมเสื้อสีดำ พอเห็นจางหลิงชวนวิ่งหน้าตั้งเข้ามาแล้วพูดจาฉะฉาน แววตาของเขาก็เป็นประกายด้วยความหวัง

คนที่พูดจาดูเป็นมืออาชีพขนาดนี้

ต้องเป็นบุคลากรทางการแพทย์แน่ๆ

"ผมไม่ใช่หมอรักษาคน ผมเป็นสัตวแพทย์ครับ แต่วิธีที่พวกคุณกำลังทำมันผิด! การทำ CPR ให้คนจมน้ำมันต่างจากหัวใจหยุดเต้นทั่วไป การอุ้มพาดบ่าวิ่งก็พอทำได้ แต่สิ่งสำคัญอันดับแรกคือต้องทำ CPR ให้ถูกต้อง!!"

จางหลิงชวนตะโกนบอกทุกคน

"สัตวแพทย์เหรอ!"

ตอนแรกทุกคนนึกว่าเป็นหมอรักษาคน

แต่พอได้ยินว่าเป็นสัตวแพทย์ก็พากันชะงักไป

แม้แต่คนขับเรือ แววตาแห่งความหวังก็ยังหม่นลงเล็กน้อย

"สัตวแพทย์ก็คือหมอเหมือนกัน อย่างน้อยก็รู้เรื่องมากกว่าพวกเรา! ทุกคนทำตามที่พ่อหนุ่มคนนี้บอกเถอะ!"

จู่ๆ คุณลุงผมขาวที่สะพายกระเป๋าอยู่ก็ตะโกนขึ้นมา

"ใช่ๆๆ งั้นพวกเราต้องทำยังไง พ่อหนุ่มช่วยสอนหน่อยสิ!"

คุณลุงอีกคนที่กำลังพยายามทำ CPR อยู่ก็เงยหน้าขึ้นมาถาม

"คุณลุงครับ! พวกคุณช่วยอุ้มคนท้องขึ้นมาวางราบบนพื้นเรียบๆ ตรงนี้หน่อย แล้วทำตามขั้นตอนที่ผมบอกนะครับ!"

จางหลิงชวนหันไปบอกคนขับเรือชุดดำ

"ได้ๆๆ!!"

คนขับเรือพยักหน้ารับรัวๆ

คุณลุงผมขาวพูดถูก

ถึงจะเป็นสัตวแพทย์ แต่นั่นก็คือหมอ

ย่อมต้องเก่งกว่าพวกเขาทีเป็นคนธรรมดาอยู่แล้ว

เมื่อตกลงกันได้

จางหลิงชวนก็พุ่งเข้าไปคุกเข่าลงข้างๆ หญิงตั้งครรภ์ทันที

"มาๆๆ พวกเราก็อุ้มคนเจ็บมาตรงนี้เหมือนกัน!!"

เนื่องจากตลิ่งริมแม่น้ำเป็นพื้นเรียบ

กลุ่มคนที่กำลังช่วยชีวิตอีกสี่ห้ากลุ่มก็พากันอุ้มร่างผู้เคราะห์ร้ายมารวมกัน

"ขั้นแรก เปิดทางเดินหายใจ หันหน้าคนจมน้ำไปด้านข้างครับ"

จางหลิงชวนพูดไป

พร้อมกับลงมือทำอย่างรวดเร็ว

น้ำเสียงและท่าทางของเขาฉับไวและเด็ดขาดมาก

"เร็วเข้า! ทุกคนทำตาม! ต้องง้างปากแล้วหันหน้าไปด้านข้าง!!"

พวกที่เมื่อกี้กำลังหยิกริมฝีปากบนอยู่

ก็รีบเปลี่ยนวิธีตามที่จางหลิงชวนสอนทันที

คุณลุงผมขาวรับหน้าที่เป็นคนคอยกำกับดูแลความเรียบร้อย

"จากนั้นให้ล้วงเอาเศษดินทรายหรือสาหร่ายในปากออกมาให้หมดครับ!"

จางหลิงชวนอธิบายขั้นตอนต่อไป

"อุ๊ย! ในปากคนนี้มีเศษขยะจริงๆ ด้วย!!"

"ของคนนี้ก็มี!!"

พออ้าปากดู

หลายคนก็พบว่าในปากของผู้เคราะห์ร้ายมีเศษสิ่งสกปรกติดอยู่เยอะมาก

และเมื่อคนขับเรือชุดดำเห็นดังนั้น

เขาก็รีบกระโจนลงน้ำไปงมคนต่อทันที

เพราะไม่มีใครอยากให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว

เขาก็ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อแก้ไขสถานการณ์ให้ดีที่สุด

โชคดีที่

ตอนนี้เริ่มมีนักว่ายน้ำและคนขับเรือลำอื่นๆ เข้ามาช่วยกันมากขึ้นเรื่อยๆ

พากันลงน้ำไปช่วยงมหาร่างผู้สูญหาย

บนตลิ่งริมแม่น้ำ

การกู้ชีพยังคงดำเนินต่อไป

"พอล้วงเศษขยะออกจนทางเดินหายใจโล่งแล้ว ให้ทำการเป่าปากทันที สองถึงห้าครั้ง! เป่าลมเข้าไปเลย!!"

ท่ามกลางสถานการณ์คับขัน

จางหลิงชวนไม่ได้เสียเวลาอธิบายยืดเยื้อ

เขาพูดจบก็ก้มลงเป่าปากหญิงตั้งครรภ์ทันที

ส่วนคำถามที่ว่าการช่วยชีวิตแบบนี้จะถือเป็นการรักษาพยาบาลโดยผิดกฎหมายหรือไม่ เขาไม่ได้สนใจเรื่องนั้นเลยแม้แต่น้อย

เพราะในยามฉุกเฉิน

คนธรรมดาก็สามารถช่วยชีวิตเพื่อนมนุษย์ได้

แล้วนับประสาอะไรกับสัตวแพทย์อย่างเขาล่ะ!

ถ้ามัวแต่รอให้หมอตัวจริงมาถึงในสถานการณ์จมน้ำแบบนี้

รับรองว่าคนตายเกลื่อนแน่ๆ

"เอาล่ะ! เป่าปาก!!"

สิ้นเสียงคำสั่งของจางหลิงชวน

คนอื่นๆ ก็เริ่มเป่าปากผู้เคราะห์ร้ายของตัวเองบ้าง

"จากนั้นวางสันมือลงตรงกึ่งกลางระหว่างหัวนมทั้งสองข้าง เอามืออีกข้างประสานทับไว้ด้านบน แล้วเริ่มกดหน้าอกได้เลย! ความเร็วอยู่ที่ 100 ถึง 120 ครั้งต่อนาที พยายามกดให้เร็วๆ! ประมาณวินาทีละสองครั้ง! ความลึก 5-6 เซนติเมตร ถ้าเป็นเด็กให้กะความลึกที่ 5 เซนติเมตร!!"

จางหลิงชวนตะโกนก้อง

จากนั้นเขาก็เริ่มทำการกดหน้าอก CPR ทันที

ส่วนเรื่องท่วงท่าที่ถูกต้องเป๊ะๆ

ในเมื่อทุกคนไม่ใช่บุคลากรทางการแพทย์ เขาก็คงอธิบายให้ละเอียดยิบไม่ได้

ขอแค่ตำแหน่งถูก จังหวะได้ เปิดทางเดินหายใจร่วมกับการเป่าปาก

แค่นี้ก็ถือว่าเป็นการกู้ชีพที่มีประสิทธิภาพแล้ว

"อ๋อ ต้องกดให้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ!!"

"นึกไม่ถึงเลยนะเนี่ย ว่าต้องกดตรงกลางระหว่างหัวนม"

ทุกคนพยายามทำตามคำแนะนำของจางหลิงชวนอย่างสุดความสามารถ

"จะว่าไป สัตวแพทย์คนนี้ท่าทางดูเป๊ะมากเลยนะ"

ถึงแม้หลายคนจะไม่รู้ว่าท่าทางทำ CPR ที่ถูกต้องเป็นยังไง

แต่พอมองดูจางหลิงชวนทำ พวกเขาก็รู้สึกว่า นี่แหละคือท่าที่ถูกต้องที่สุด

"จำไว้นะครับ! กด 30 ครั้ง ใช้เวลา 15 วินาที แล้วสลับไปเป่าปาก 2 ครั้ง จากนั้นก็กลับมากดหน้าอกอีก 30 ครั้ง ทำแบบนี้สลับกันไปเรื่อยๆ! ใครเหนื่อยก็รีบเปลี่ยนคนทันที!"

จางหลิงชวนออกแรงกดหน้าอกอย่างต่อเนื่อง

"จับเวลา! ฉันจับเวลาให้เอง!"

คุณลุงผมขาวรีบหยิบนาฬิกาพกแบบโบราณออกมาทันที

"ครบ 15 วินาทีแล้ว! เป่าปาก! สองครั้ง!!"

ทุกคนพยายามปรับจังหวะตามคำบอกของหนุ่มสัตวแพทย์อย่างเต็มที่

ผ่านไปหนึ่งนาที

ผ่านไปสองนาที

"แคร่ก... ค่อก..."

และแล้ว หลังจากทำ CPR แบบต่อเนื่องมาสองนาทีเต็ม หญิงตั้งครรภ์ที่ริมฝีปากเขียวคล้ำก็ทำหน้าเหยเกออกมาอย่างทรมาน

"ได้ผลแล้ว!!"

มีคนมามุงดูเยอะขึ้นเรื่อยๆ

และเมื่อครบสองนาทีของการกู้ชีพ

ทุกคนก็เบิกตากว้างด้วยความดีใจ!!

เพราะหญิงตั้งครรภ์สำลักน้ำออกมาแล้ว!

ซึ่งก็แปลว่า

เธอรอดชีวิตแล้ว!

"ใครบอกว่าสัตวแพทย์ไม่ใช่หมอ ดูสิ! สัตวแพทย์คนนี้ช่วยชีวิตคนไว้ได้จริงๆ!!"

ทุกคนพากันชื่นชม

"โชคดีจริงๆ เลยนะแม่หนูคนนี้ ที่มาเจอสัตวแพทย์คนนี้พอดี"

"จริงด้วยสิ ฉันมองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าท่าทางเขาดูมืออาชีพมาก! แถมผู้หญิงคนนี้เป็นคนสุดท้ายที่งมขึ้นมาด้วยนะ พวกกลุ่มแรกๆ ต้องพยายามเข้าล่ะ!!"

บรรดาคุณป้าคุณยายที่ไม่กล้าเข้าไปช่วยก็พากันยืนวิจารณ์อยู่รอบนอก

ในบรรดาห้าคนที่งมขึ้นมาได้

หญิงตั้งครรภ์คนนี้คือคนที่จมน้ำนานที่สุด

แต่ตอนนี้เธอกลับได้สติแล้ว

ในขณะที่คนอื่นๆ ยังนอนแน่นิ่งอยู่

นั่นแสดงว่าวิธีการของกลุ่มอื่นอาจจะยังไม่ถูกต้องนัก

"คุณพระช่วย! พวกเธอไม่รู้หรอกว่าการทำ CPR แบบถูกต้องมันเหนื่อยสายตัวแทบขาดขนาดไหน!!"

"ต้องยอมรับเลยว่าสัตวแพทย์หนุ่มคนนี้อึดจริงๆ! พวกเราตรงนี้เปลี่ยนคนมาสองรอบแล้ว เขายังหน้าตาเฉยอยู่เลย!"

บรรดาคุณลุงคุณน้าที่เข้าไปช่วยทำ CPR

ถึงกับปาดเหงื่อ

เพราะพวกเขาต้องสลับคนทำทุกๆ ครึ่งนาที

ตกหนึ่งนาทีใช้สองคน

และพอครบสองนาทีก็จะวนกลับมาที่คนแรกใหม่

เล่นเอาเหนื่อยจนแทบหมดลม

"แค่กๆๆ—"

ในที่สุด

หญิงตั้งครรภ์ก็เริ่มไอออกมา!!

เธอลืมตาขึ้นมา

มองไปรอบๆ ด้วยความสับสน

"มา! ให้ผมจัดการเอง!!"

จางหลิงชวนไม่รอช้า พุ่งตัวไปช่วยทำ CPR แบบได้มาตรฐานให้กับผู้เคราะห์ร้ายคนถัดไปทันที

คนที่หนึ่ง

คนที่สอง

คนที่สาม

ส่วนคนที่สี่นั้น คุณลุงคุณน้าช่วยกันทำ CPR จนฟื้นคืนสติมาได้เอง

"สุดยอดไปเลย!!"

"พ่อหนุ่ม คุณไม่เหนื่อยบ้างเหรอ?"

ทุกคนอึ้งกันไปเป็นแถบๆ

"หมอ! ช่วยด้วยครับ!!!"

ชายที่เมื่อกี้อุ้มเด็กพาดบ่าวิ่งไปมา พอเห็นว่าคนอื่นเริ่มฟื้นกันหมดแล้ว

แต่ลูกชายของตัวเองกลับตัวอ่อนปวกเปียก ไร้สัญญาณการตอบสนอง

เขาก็รีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาขอความช่วยเหลือทันที

เขาคือพ่อของเด็กน้อยนั่นเอง

เขาไม่รู้เรื่องการปฐมพยาบาลเลย

รู้แค่ว่าลูกจมน้ำ และเคยเห็นในข่าวว่ามีคนอุ้มเด็กพาดบ่าวิ่งสิบกว่านาทีแล้วเด็กฟื้นขึ้นมาได้

"เขาไม่ใช่หมอรักษาคนหรอกจ้ะ พ่อหนุ่มนี่บอกว่าตัวเองเป็นสัตวแพทย์!"

คุณป้าคนหนึ่งตอบกลับไป

"สัตวแพทย์ก็คือหมอนั่นแหละจ้า ในเมื่อมีคำว่าแพทย์อยู่ในชื่อ"

คุณป้าอีกคนช่วยเสริม

"ได้ครับ วางเด็กนอนราบเลย"

จางหลิงชวนรับช่วงต่อ เขารีบเปิดทางเดินหายใจให้เด็กทันที

จากนั้น

ก็เริ่มทำ CPR

เขาออกแรงกดหน้าอกอย่างสม่ำเสมอ

"พ่อหนุ่ม! มีอีกคน!!"

ร่างของหญิงสาววัยรุ่นในชุดกระโปรงสั้น ผิวซีดเผือดราวกับสีทาบ้าน

ถูกคนขับเรือและชายฉกรรจ์สวมเสื้อสีดำอีกหลายคนหามวิ่งตรงมาหาจางหลิงชวน

"อาการแบบนี้... คงไม่รอดแล้วมั้ง"

พอเห็นสภาพหญิงสาว

หลายคนก็เริ่มถอดใจ

"นั่นสิ ดูสีปากกับสีผิวสิ ขาวซีดขนาดนั้น แถมคงกินน้ำเข้าไปเต็มท้องแล้วมั้ง จมน้ำนานเกินไปแล้ว"

นับตั้งแต่เรือคว่ำ

เวลาผ่านไปเกือบแปดนาทีแล้ว

คนเราจมน้ำนานขนาดนั้น

แทบจะไม่มีโอกาสรอดแล้ว

"น่าสงสารจริงๆ ดูแล้วน่าจะอายุแค่สิบหกสิบเจ็ดเองนะ อนาคตยังอีกยาวไกลแท้ๆ"

"หมดหวังแล้วล่ะ ขาวซีดขนาดนี้เลยนะ ตอนฉันทำงานอยู่ร้านขายอาหารทะเล ก็ต้องไปรับของที่ท่าเรือบ่อยๆ มีครั้งนึงคนตกน้ำแล้วมีสภาพผิวแบบนี้เป๊ะเลย ผู้จัดการฉันมีประสบการณ์เยอะ แกบอกเลยว่ามีคนตายอยู่ข้างๆ ยังจะให้ไปรับของอีก อาการแบบนี้ยังไงก็ไม่รอดหรอก"

"แล้วนี่รถพยาบาลทำไมถึงมาช้านักล่ะ!"

"ก็ต้องรอแหละ วันนี้วันศุกร์ แถมแถวนั้นก็มีการทำถนนอีก กว่ารถพยาบาลจากโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดจะมาถึง ก็คงต้องใช้เวลาเกือบยี่สิบนาทีนั่นแหละ"

ที่นี่คือเขตรอบนอกเมืองค่อนข้างห่างไกล แถวนี้แทบจะไม่มีโรงพยาบาลเลย

"สวรรค์! ถ้ารอรถพยาบาลมาถึง คนก็คงตายไปแล้ว! จะเอาอะไรไปกู้ชีวิตได้อีกล่ะ!!"

พอได้ยินแบบนั้น

นักท่องเที่ยวที่มามุงดูก็ถึงกับหน้าเสีย

"ยังพอมีหวังครับ! รีบเปิดทางเดินหายใจด่วน!!"

จางหลิงชวนทำ CPR เด็กไปพลาง ตะโกนสั่งไปพลาง

"เร็วเข้า! เปิดทางเดินหายใจ! ล้วงเอาสิ่งสกปรกในปากออกมา!"

คุณลุงผมขาวลงมือช่วยเปิดทางเดินหายใจด้วยตัวเอง

ทุกคนช่วยกันล้วงเอาเศษดินเศษทรายออกจากปากหญิงสาว อาจเป็นเพราะจมน้ำลึกเกินไป ในปากของเธอจึงมีทรายเยอะมาก

ตอนนี้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจเดินทางมาถึงแล้ว แต่พอเห็นสภาพคนที่ซีดเซียวขนาดนั้น พวกเขาก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

ได้แต่รอทีมแพทย์มาถึง และคอยสอบถามสถานการณ์ในที่เกิดเหตุไปพลางๆ

"แค่กๆ—"

ผ่านไปนาทีกว่าๆ จู่ๆ ก็มีเสียงไอหลุดออกมาอีกครั้ง

"สุดยอดไปเลย!!"

เป็นเด็กน้อยคนนั้นนั่นเอง เขาฟื้นขึ้นมาแล้ว

"ลูก! ลูกพ่อ!!!"

คนเป็นพ่อถึงกับน้ำตาร่วงด้วยความตื้นตันใจ

"ขอบคุณ! ขอบคุณมากนะน้องชาย! นายคือผู้มีพระคุณของครอบครัวเราเลย!!"

ชายสวมแว่นตา

ในชุดเสื้อเชิ้ตลายขวาง

น้ำตานองหน้า

เขาคิดว่าจะต้องสูญเสียลูกชายไปตลอดกาลเสียแล้ว

"พ่อหนุ่ม ทางนี้ล้วงสิ่งสกปรกออกหมดแล้ว!"

ประจวบเหมาะพอดี

หญิงสาวผิวซีดข้างๆ ก็ถูกล้วงสิ่งสกปรกออกจากปากจนหมดสิ้น

"ฟู่ว—"

จางหลิงชวนพ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่

เหงื่อไหลท่วมตัว

เสื้อผ้าเปียกชุ่มไปหมด

สภาพตอนนี้เหมือนเพิ่งขึ้นมาจากน้ำไม่มีผิด

【ติ๊ง! โฮสต์ยืนยันจะใช้น้ำยาฟื้นฟูพละกำลังพิเศษหรือไม่?】

เขาไม่ไหวแล้ว

งานนี้เหนื่อยจนแทบขาดใจจริงๆ

แต่ตัวเลขบนระบบยังบอกว่าหญิงสาวคนนี้ยังพอมีหวังรอดชีวิตอยู่ รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถใช้การสแกนแบบแม่นยำสูงตรวจสอบได้

【ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังดำเนินการกู้ชีพฉุกเฉิน ระบบกำลังสแกนวิเคราะห์...】

【การสแกนแบบแม่นยำสูง... เหลือ 1 ครั้ง】

【การสแกนแบบปกติ... วันนี้ไม่เหลือสิทธิ์แล้ว】

【กำลังเปิดใช้งานสแกนแม่นยำสูง โปรดรอสักครู่...】

【ระบบสแกนเสร็จสมบูรณ์】

【ชื่อผู้ป่วย: เหลียงจิ้งจิ้ง】

【เพศ: หญิง】

【อายุ: 17 ปี】

【สภาพผู้ป่วย: ภาวะสมองขาดเลือดและออกซิเจนอย่างต่อเนื่อง ผู้ป่วยหมดสติ ผิวหนังและเยื่อบุซีดเซียว ปลายมือปลายเท้าเย็นเฉียบ ปากและจมูกเต็มไปด้วยฟองและเศษโคลนดิน สัญญาณชีพจรและการหายใจแผ่วเบา ความดันโลหิตไม่คงที่ ท้องบวมเป่งจากการกลืนน้ำเข้าไปจำนวนมาก】

【ผลการวินิจฉัย: ภาวะใกล้ตายจากการจมน้ำ ขอให้โฮสต์รีบดำเนินการทำ CPR อย่างมีคุณภาพสูงโดยด่วนที่สุด】

【คำแนะนำจากระบบ: ขอให้โฮสต์เร่งทำการกู้ชีพอย่างเร็วที่สุด เมื่อภารกิจกู้ชีพฉุกเฉินสำเร็จ ระบบจะมอบรางวัลให้ตามผลการกู้ชีพ แนะนำให้ทำ CPR ต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 10 นาที สู้เขานะ คุณหมอจางหลิงชวน!!】

นี่คือผลการสแกนที่เพิ่งแสดงขึ้นมา

ระบบยืนยันว่ายังกู้ชีพได้!

แต่ต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าสิบนาที

ถ้าเทียบกับชีวิตคนแล้ว ไอเทมพิเศษพวกนี้มันจะสลักสำคัญอะไรกัน

ยังไงซะเขาก็มีสำรองไว้อีกขวดนี่นา

ไม่รอช้า เขากดใช้งานน้ำยาฟื้นฟูพละกำลังทันที

"พ่อหนุ่ม ยังไหวไหม?"

คุณลุงผมขาวถามด้วยความเป็นห่วง

"พ่อหนุ่ม อย่าฝืนจนตัวเองเป็นอะไรไปนะ เอาตัวเองให้รอดก่อน!"

คนอื่นๆ ก็พากันเตือน

โดยเฉพาะคนที่เคยลองทำ CPR มาก่อน

เพราะมีแต่คนที่เคยทำเท่านั้นถึงจะรู้ว่ามันเหนื่อยขนาดไหน

พ่อหนุ่มคนนี้เพิ่งจะช่วยคนท้องมา

และช่วยคนอื่นๆ ไปอีกสามคน รวมเด็กด้วย

ก็ห้าคนเข้าไปแล้ว

ถึงเขาจะไม่ได้ว่ายน้ำไปช่วย แต่สภาพเหงื่อโทรมกายขนาดนี้ มันดูเหนื่อยยิ่งกว่าคนที่ว่ายน้ำซะอีก

"ใช่แล้ว ถ้าดูแล้วไม่ไหวก็ปล่อยไปเถอะ! ยังไงซะพ่อหนุ่มก็ทำบุญช่วยชีวิตคนไปได้เยอะแล้ว"

คุณป้าคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมา

ถ้าไม่มีพ่อหนุ่มคนนี้

หลายคนที่งมขึ้นมาได้ก็ไม่รู้ว่าจะรอดหรือเปล่า

เพราะทุกคนก็ช่วยกันแบบผิดๆ ถูกๆ

"พ่อหนุ่ม ดื่มน้ำก่อนสิ"

ในตอนนั้นเอง

เจ้าหน้าที่ตำรวจนายหนึ่งก็ยื่นขวดน้ำมาให้

พวกเขาสอบถามสถานการณ์คร่าวๆ แล้ว

รู้ว่าทันทีที่เกิดอุบัติเหตุ พ่อหนุ่มคนนี้ก็รีบพุ่งลงมาช่วยเป็นคนแรก

และยังช่วยแนะนำวิธีทำ CPR ที่ถูกต้องให้กับทุกคน

จนสามารถกู้ชีพผู้เคราะห์ร้ายกลุ่มแรกที่งมขึ้นมาได้สำเร็จ

"ขอบคุณครับ คนนี้ยังมีความหวังอยู่"

จางหลิงชวนรับน้ำมา

และกระดกน้ำจากขวดที่ตำรวจให้มาหนึ่งอึก

พอน้ำตกถึงท้อง เขาก็รู้สึกว่าพละกำลังกลับคืนมาเต็มร้อยทันที

แน่นอน เขารู้ดีว่าน้ำขวดนี้ไม่ได้วิเศษอะไรขนาดนั้น สิ่งที่ทำให้เขามีแรงก็คือไอเทมฟื้นฟูพละกำลังของระบบนั่นเอง

ความรู้สึกที่พละกำลังฟื้นฟูกลับมาเต็มแม็กซ์ในพริบตาเดียวแบบนี้ มันช่างสุดยอดจริงๆ

เขาวางขวดน้ำลง

แล้วเริ่มทำ CPR อย่างต่อเนื่องอีกครั้ง

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่

"วี้หว่อๆๆ..."

ในที่สุด

พวกเขาก็ได้ยินเสียงไซเรนของรถพยาบาล

รถตู้คันนั้นสกรีนตัวอักษร "โรงพยาบาลประชาชนที่ 2 เขตชิงหนาน"

"โอ้โห!!"

"สวรรค์! พระช่วย!!"

"ทุกคนดูสิ คนนี้ คนนี้มีปฏิกิริยาตอบสนองแล้ว!!"

หลังจากทำ CPR ต่อเนื่องนานถึงสิบนาทีเต็ม

หญิงสาวที่ผิวซีดเผือดราวกับรูปปั้นหินอ่อน ก็เกิดปาฏิหาริย์ขึ้น เธอกลับมามีการตอบสนองอีกครั้ง

"สุดยอด!!"

"สุดยอด! สุดยอดไปเลยจริงๆ!!"

"สัตวแพทย์หนุ่มคนนี้ขั้นเทพของจริง!!"

"ขนาดนี้ยังกู้กลับมาได้อีก ตอนนั้นผู้จัดการฉันยังบอกเลยว่าแบบนี้ไม่รอดแน่ หลุดโลกไปเลยแฮะ! ฉันต้องส่งคลิปนี้ไปให้เขาดูซะแล้ว!"

นาทีที่สิบเอ็ด

ตอนที่ทีมแพทย์ฉุกเฉินวิ่งเข้ามา

หญิงสาวคนนั้นก็ค่อยๆ ได้สติกลับคืนมา

"คุณหมอ! ทางนี้ก่อนเลยครับ!!"

คุณลุงผมขาวรีบกวักมือเรียกทีมแพทย์

"ใช่ๆๆ คนนี้จมน้ำนานที่สุดเลย"

การกู้ชีพต้องเรียงตามความรุนแรง

หญิงตั้งครรภ์ที่ฟื้นก่อนหน้านี้ ตอนนี้อาการดีขึ้นมากแล้ว แน่นอนว่ายังไงก็ต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกรอบ

แต่คนไข้ที่เพิ่งจะฟื้นขึ้นมาใหม่นี้ จำเป็นต้องได้รับการตรวจเช็กอย่างเร่งด่วนมากกว่า

"ได้ๆๆ!"

ทีมแพทย์รีบเข็นเปลพยาบาลเข้ามาทันที

"ฟู่ว— ยกให้พวกคุณแล้วนะ"

ตอนนี้จางหลิงชวนรู้สึกเหมือนสมองขาวโพลนไปหมด

เขามองออกไปไกลๆ

มีคนถูกงมขึ้นมาได้อีกสองคน ซึ่งเป็นคนสูงอายุ

แต่ครั้งนี้ระบบไม่ได้มีข้อความแจ้งเตือนภาวะใกล้ตายแล้ว

นั่นอาจหมายความว่า... พวกเขาหมดหวังที่จะรอดชีวิตแล้ว

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่สำเร็จภารกิจกู้ชีพฉุกเฉิน และกอบกู้ชีวิตคนได้สำเร็จหกคน ระบบกำลังเตรียมมอบรางวัล】

...

(จบตอน)