บทที่ 95 วัวพิษขากะเผลก ค่าชื่อเสียงพุ่งกระฉูด เด็กน้อยป้ายแดงโผล่!

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนครบห้านาที

ฉากการวัดไข้วัวเมื่อสักครู่ดึงดูดผู้ชมสายอยากรู้อยากเห็นเข้ามาไม่น้อย

ต้องยอมรับว่าผู้ชมยุคนี้ชอบอะไรที่แปลกใหม่และหลุดโลก ยิ่งเป็นฉากที่ไม่ค่อยได้เห็นทั่วไปยิ่งพากันแห่เข้าห้องถ่ายทอดสด

"เป็นยังไงบ้างครับหมอจาง วัวตัวนี้มันเป็นอะไร? เมื่อเช้ามันยังดูดีๆ อยู่เลย ไม่รู้ทำไมจู่ๆ ถึงกลายเป็นแบบนี้ ไม่อย่างนั้นผมไม่มีทางมองข้ามแน่"

ปรอทวัดไข้ถูกดึงออกมา แสดงตัวเลขที่ 42 องศาเซลเซียส

ตอนนี้วัวหยุดสั่นแล้ว แต่กลับเริ่มมีอาการหายใจหอบถี่กะทันหัน สภาวะโดยรวมดูแย่มากจริงๆ

「มองปราดเดียวก็รู้ว่าป่วยหนัก!」

「หมอจางตาถึงจริงๆ!!」

「ตั้ง 42 องศาเลยเหรอ นี่มันไข้สูงจัดชัดๆ!」

「ไม่ว่าจะในวัวหรือในคน ไข้ระดับนี้คืออันตรายมากนะ อยากรู้จังว่าเป็นโรคอะไรทำไมถึงเป็นปุบปับขนาดนี้」

ภาพซูมไปที่ตัวเลขสี่สิบสององศาบนหน้าปัด

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่จางหลิงชวน ต่างพากันคาดเดาไปต่างๆ นานาว่าจะเป็นโรคอะไร เพราะขนาดเจ้าของฟาร์มที่อยู่กับวัวมาทั้งเช้ายังดูไม่ออกเลย

"เถ้าแก่เฝยครับ จากการวินิจฉัยเบื้องต้น สถานการณ์ไม่ค่อยสู้ดีนัก วัวตัวนี้น่าจะเป็นไข้สามวันครับ"

จางหลิงชวนกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

ไข้สามวัน หรือที่เรียกอีกอย่างว่าไข้ชั่วคราว เกิดจากเชื้อไวรัสไข้หวัดวัว

โรคนี้ดำเนินไปอย่างรวดเร็วและรุนแรง แต่ส่วนใหญ่มักจะหายได้เองหากผ่านช่วงวิกฤตไปได้ เป็นโรคที่ส่งผลกระทบหลักต่อวัว แต่แทบไม่มีผลต่อมนุษย์

วัวที่ติดเชื้อจะมีไข้สูงกะทันหัน หายใจลำบาก น้ำตาไหล น้ำลายยืด มีน้ำมูก และเกิดอาการเดินกะเผลกเนื่องจากปวดตามข้อต่อต่างๆ ในสมัยก่อนมักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นไข้หวัดใหญ่ทั่วไป และเนื่องจากอาการมักจะทุเลาลงภายในสามวัน จึงถูกเรียกว่าไข้สามวัน

อย่างไรก็ตาม ยังมีวัวบางส่วนที่ทนไม่ไหวจนเสียชีวิตก่อนครบกำหนดสามวันเช่นกัน หากพิจารณาให้ดี โรคนี้จะมีสัญญาณเตือนล่วงหน้า แต่อาจเป็นเพราะอยู่ในช่วงระยะฟักตัว เถ้าแก่เฝยจึงไม่ได้สังเกตเห็น

"หา! ไข้สามวันเหรอ!!!"

เถ้าแก่เฝยตัวสั่นสะท้านขึ้นมาทันที ในใจแอบร้องว่าแย่แล้ว

โรคนี้คือโรคติดต่อร้ายแรงที่สามารถทำให้วัวทั้งฝูงล้มป่วยได้พร้อมกัน คนแถวนี้มักจะเรียกมันว่า โรคระบาดวัวขนาดเล็ก

แม้ความรุนแรงจะไม่เท่าโรคระบาดวัวสายพันธุ์หลัก แต่ถ้ามีการระบาดเกิดขึ้น ฟาร์มขนาดใหญ่ระดับนี้มักจะเสียวัวไปอย่างน้อยสองถึงสามตัว ความเสียหายเริ่มต้นที่สามถึงห้าหมื่นหยวน และอาจพุ่งไปถึงหลักแสนได้เลยทีเดียว

"ใช่ครับ ลองดูสิครับ เริ่มแรกมันจะมีน้ำตาไหล ต่อมาก็ตัวสั่นเพราะหนาวสั่น แล้วไข้ก็พุ่งสูงเกิน 40 องศาทันที หายใจหอบถี่ เยื่อบุตาเริ่มแดงก่ำ ระยะต่อมาจะเริ่มเดินขากะเผลก และในกรณีที่รุนแรงอาจเกิดภาวะน้ำท่วมปอดจนขาดใจตายได้"

จางหลิงชวนประมวลผลจากการสแกนของระบบบวกกับความรู้สัตวแพทย์ของตัวเอง การวินิจฉัยเรื่องนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

「สัตวแพทย์ตัวน้อย: ท่าทางจะเป็นไข้สามวันจริงๆ ด้วย การที่สามารถมองเห็นวัวป่วยตัวเดียวท่ามกลางวัวนับร้อยได้นี่ สมแล้วที่เป็นผู้ชายที่อาจารย์สุดโหดของพวกเรายังให้ความสนใจ」

「ไป๋เวยในฝัน: หา? อาจารย์จี้กงสนใจหมอจางด้วยเหรอ??」

「คนเลี้ยงวัวรายหนึ่ง: สวรรค์ น่ากลัวจัง โรคนี้ป้องกันยังไงได้บ้างครับ?」

「เสี่ยวกังสถานีสัตวแพทย์: แทบจะป้องกันไม่ได้เลยครับ เมื่อช่วงก่อนแถวบ้านผมก็ระบาด โรคมักจะชุกชุมในช่วงฤดูร้อน ทางที่ดีที่สุดคือแยกกักกันโรค พ่นยาฆ่าเชื้อในพื้นที่ และรักษาตามอาการ จะช่วยลดอัตราการตายได้มาก แนะนำให้เถ้าแก่รีบให้หมอจางคัดกรองวัวทั้งฝูงด่วน เผื่อมีตัวอื่นติดเชื้อเพิ่ม」

หลังจากจางหลิงชวนระบุชื่อโรคออกมา เพื่อนสัตวแพทย์ในห้องไลฟ์ต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วย เพราะในฐานะนักเรียนสัตวแพทย์ การวินิจฉัยโรคพื้นฐานแบบนี้ต้องทำให้ได้

"ไม่เลว วินิจฉัยได้แม่นยำมาก"

จางหลิงชวนไม่รู้เลยว่า เสิ่นฉางหมิงอาจารย์ที่ปรึกษาของเขากำลังนั่งดูไลฟ์อยู่เช่นกัน เพียงแต่เขารู้สึกว่าเนื้อหาวันนี้ดูเรียบๆ ไปนิด การดูอาการไข้สามวันระยะแรกได้นับว่าพอใช้ได้สำหรับนักศึกษาปริญญาโท

หน้างานจริง

"ตายแล้ว! ขากะเผลกเหรอ! หมอจางครับ วัวตัวสีเหลืองฝั่งโน้นจะไม่เป็นไปด้วยเหรอ ผมนึกว่ามันแค่กระดูกหักซะอีก!!"

เถ้าแก่เฝยเคยได้ยินชื่อโรคนี้มาบ้าง แต่ฟาร์มเขาไม่เคยเจอแจ็กพอตมาก่อน พอได้ยินว่าโรคนี้ทำให้วัวขากะเผลก เขาก็รีบนึกถึงวัวอีกตัวที่จูงแยกออกมาเตรียมให้จางหลิงชวนผ่าตัดรักษาขา

มันเดินขากะเผลกอยู่พอดี

เมื่อคิดได้ดังนั้น หน้าเถ้าแก่เฝยก็ซีดเผือดลงทันที

โรคนี้ถ้ามีตัวหนึ่งเริ่มแสดงอาการ เป็นสัญญาณว่าแหล่งเชื้อโรคมาถึงแล้ว และมันจะลามไวมาก หรือว่าวัวในฟาร์มเขาจะติดเชื้อกันหมดแล้ว เพราะนี่เริ่มเห็นตัวที่สองที่มีอาการขาเดินไม่ปกติโผล่มา

"ตัวนั้นน่าจะไม่ใช่ครับ"

จางหลิงชวนทำการตรวจสอบเบื้องต้นแล้วพบว่าวัวตัวนั้นไม่มีอาการที่เข้าข่ายไข้สามวัน

"ค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่ามันจะลามไปทั่วแล้วซะอีก แล้วหมอจางครับ ผมต้องทำยังไงต่อ? แค่แยกวัวตัวนี้ออกมาแล้วพ่นยาฆ่าเชื้อในคอกก็พอไหม? หรือว่าเราต้องตรวจวัวตัวอื่นเพิ่มด้วย?"

เถ้าแก่เฝยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาเพิ่งเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ครั้งแรก ประสบการณ์จึงยังน้อยอยู่มาก

"เท่าที่ดูตอนนี้มีแค่ตัวเดียวครับ เถ้าแก่รีบแยกวัวตัวนี้ไปไว้ที่จุดกักกันโรคด่วน แล้วสั่งปิดโซนคอกวัวช่วงกลางที่มันเคยอยู่เพื่อพ่นยาฆ่าเชื้ออย่างเข้มงวด โดยเฉพาะพวกแมลงรำคาญ ยุง หรือเหลือบที่คอยดูดเลือดพวกนี้ต้องกำจัดให้หมด เพราะมันเป็นพาหะหลักในการแพร่กระจายเชื้อครับ"

จางหลิงชวนบอกวิธีจัดการ การรับมือกับไข้สามวันในปัจจุบันยังไม่มียาต้านไวรัสโดยเฉพาะ ทำได้เพียงตัดวงจรการระบาดและรักษาตามอาการเท่านั้น

หลังจากนั้นต้องรอดูอาการอีกสามวัน

ถ้าไม่มีตัวอื่นล้มป่วยเพิ่ม ก็ถือว่าผ่านพ้นวิกฤตไปได้

"แล้ววัวตัวนี้..."

เถ้าแก่เฝยมองไปที่วัวเจ้าปัญหา

"พาไปจุดกักกันก่อนครับ เดี๋ยวผมจะฉีดยาลดไข้ให้ เพื่อนๆ คนเลี้ยงวัวในไลฟ์ถ้าเจอวัวเป็นไข้สามวันสามารถทำตามได้นะครับ ตอนนี้ยังไม่มียาเฉพาะทาง เราต้องรักษาตามอาการเพื่อประคองร่างกายให้มันสู้กับไวรัสได้เอง ตัวอย่างเช่น วัวตัวนี้มีไข้สูงมาก เราสามารถใช้ยาฉีดกลุ่มแอนตี้ไพรีนปริมาณสี่สิบถึงห้าสิบมิลลิลิตร หรือยาแอนตัลกินห้าสิบถึงหกสิบมิลลิลิตร ฉีดเข้ากล้ามเนื้อวันละสองครั้งครับ"

จางหลิงชวนหยิบเข็มฉีดยาออกมา เตรียมทำการสาธิตการรักษาให้ผู้ชมดูสดๆ

ข้อความแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นอีกครั้ง เตือนให้ส่งผู้ป่วยติดเชื้อไวรัสพิเศษไปยังโรงพยาบาลระดับตติยภูมิ แต่จางหลิงชวนก็เมินเฉยเหมือนเช่นทุกครั้ง

「จดลงสมุดรัวๆ เลยจ้า」

「ดีมากเลย นี่แหละเหตุผลที่ฉันชอบดูไลฟ์หมอจาง สอนของจริงทั้งนั้น」

「ฮิฮิฮิ เพื่อนคณะสัตวแพทย์ที่มหาลัยฉันตอนนี้แห่กันเข้ามาดูเกินครึ่งคลาสแล้วค่ะ เหมือนได้เรียนวิชาปฏิบัติการแบบสดๆ เลย」

「จำได้ว่ามันมีอาการหายใจลำบากกับขากะเผลกด้วยใช่ไหมคะ ถ้าเป็นแบบนั้นต้องรักษายังไงต่อเหรอคะ?」

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างตั้งใจฟังและจดบันทึกตามคำบอกของเขา

"สำหรับวัวตัวนี้ที่มีอาการหายใจลำบากร่วมด้วย เราสามารถฉีดยานิเคทาไมด์สิบถึงยี่สิบมิลลิลิตรเข้าทางกล้ามเนื้อหรือใต้ผิวหนังได้ครับ"

จางหลิงชวนลงมือปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง

"ส่วนตัวที่ปวดตามข้อต่อ ให้ใช้โซเดียมซาลิไซเลตสิบเปอร์เซ็นต์ปริมาณร้อยห้าสิบถึงสองร้อยมิลลิลิตรฉีดเข้าทางหลอดเลือดดำ หากพบอาการน้ำท่วมปอดก็ต้องใช้แมนนิทอลยี่สิบเปอร์เซ็นต์หนึ่งพันมิลลิลิตรฉีดเข้าหลอดเลือดดำเช่นกัน แต่ตัวนี้ยังไม่มีภาวะบวมน้ำ ผมเลยจะไม่ฉีดยาตัวนั้นให้นะครับ โดยปกติเราเน้นรักษาตามอาการเพื่อเพิ่มโอกาสรอดชีวิตให้วัวครับ"

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้น

จางหลิงชวนก็เก็บอุปกรณ์เข้ากระเป๋า

เสียงระบบแจ้งเตือนว่าการรักษาแบบพิสดารช่วยลดความรุนแรงของไวรัสได้สำเร็จ มอบค่าชื่อเสียงให้เขาอีกสิบแต้ม

ดูเหมือนว่าวัวตัวนี้จะพ้นขีดอันตรายแล้ว หรืออาจจะเป็นเพราะได้รับการรักษาที่ถูกต้องทันเวลา

ป้ายชื่อบนหัวมันเปลี่ยนจากสีแดงกลายเป็นสีเหลือง

ซึ่งหมายความว่ามันยังป่วยอยู่ แต่ไม่ถึงแก่ชีวิตแล้ว

ระบบจึงประเมินการทำงานครั้งนี้ว่าสมบูรณ์แบบ

ค่าชื่อเสียงวิชาชีพพุ่งขึ้นเป็น 940 เต็ม 1,000 แต้ม

อีกเพียงหกสิบแต้มเขาก็จะเลื่อนระดับแล้ว

คิดๆ ดูแล้วก็ถือว่าเร็วกว่าที่คาดไว้มาก

ภายในห้องไลฟ์เต็มไปด้วยคำชื่นชมและขอบคุณสำหรับความรู้ที่ได้รับ

"เยี่ยมไปเลย วันนี้ต้องขอบคุณหมอจางมากจริงๆ นะครับ ต้องยอมรับเลยว่านักศึกษาจากมหาลัยดังนี่เก่งสมคำร่ำลือจริงๆ มื้อเที่ยงนี้ผมรู้สึกว่าเตรียมของไว้น้อยไปหน่อย คราวหน้าต้องจัดให้หนักกว่านี้ซะแล้ว!"

เถ้าแก่เฝยรีบสั่งให้คนงานไปจัดการตามที่จางหลิงชวนบอก

โชคดีที่มีอาการแค่ตัวเดียว ไม่อย่างนั้นวันนี้เขาคงทานข้าวไม่ลงแน่ๆ

ต้องขอบคุณความตาถึงของหมอจางจริงๆ

เถ้าแก่เฝยชูนิ้วโป้งให้หน้ากล้องด้วยความเลื่อมใสจากใจจริง

"ถ้าจัดหนักกว่านี้จะเป็นเมนูเรียกโรคเกาต์แล้วครับเถ้าแก่ พวกเราต้องเพลาๆ ลงบ้าง"

จางหลิงชวนพูดติดตลก

เนื้อวัวและเครื่องในวัวพวกนี้มีสารพิวรีนสูงมาก ทานบ่อยๆ ไม่ดีแน่

แม้เขาจะไม่ได้เป็นเกาต์ แต่ดูจากหุ่นเถ้าแก่เฝยแล้ว เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นสมาชิกร่วมชมรมโรคเกาต์แน่นอน

"ฮ่าๆๆ งั้นผมจะพยายามทานให้น้อยลงแล้วกันนะ"

เถ้าแก่เฝยหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี

คำแซวของจางหลิงชวนเรียกเสียงฮาในไลฟ์ได้เพียบ หลายคนเข้ามาคอมเมนต์ว่าหมอทักได้แทงใจดำมาก จนมีคนที่เป็นโรคเกาต์ออกมาบ่นว่าโดนลูกหลงกันเป็นแถบๆ

"เอาล่ะครับ งั้นพวกเราเริ่มลงมือทานกันเลยดีกว่า เพื่อนๆ ในไลฟ์คนไหนหิวก็แวะไปหาอะไรทานก่อนนะครับ เพราะช่วงต่อจากนี้อาจจะไม่ใช่รายการสัตวแพทย์แบบมีสาระเท่าไหร่"

จางหลิงชวนนั่งลงในห้องพักแล้วเริ่มทานมื้อเที่ยง

เขาใช้เวลาทานอยู่นานถึงครึ่งชั่วโมงเต็ม

ผู้ชมในไลฟ์ต่างพากันแซวว่าอยากให้เขาเปลี่ยนสายไปทำรายการพาชิม เพราะดูเขาทานแล้วรู้สึกว่าอาหารมันน่าอร่อยเป็นพิเศษ จนยอดผู้ชมพุ่งทะลุไปถึงหนึ่งหมื่นคนอย่างเหลือเชื่อ

มีคนเล่าเรื่องตลกในคอมเมนต์ว่า เคยมีพนักงานบริษัทไปเจรจาธุรกิจแล้วนั่งทานข้าวโชว์จนเจ้าของบริษัทอีกฝั่งเห็นแล้วรู้สึกประทับใจในความน่าเอร็ดอร่อยจนยอมเซ็นสัญญาให้ง่ายๆ กลายเป็นตำนานมือเซ็นสัญญาเพราะพลังการกินไปเลย

"อาจารย์จางคะ ทุกคนเริ่มเชียร์ให้อาจารย์ทำรายการพาชิมแล้วนะคะ ทายซิว่าตอนนี้คนดูเท่าไหร่แล้ว?"

เฉินเชี่ยนเอ่ยถามยิ้มๆ หลังจากทานเสร็จ

"สักห้าหกพันมั้งครับ? คงไม่เพิ่มขึ้นหรอก คนดูคงไม่ว่างขนาดมานั่งดูคนทานข้าวเฉยๆ หรอกมั้ง"

จางหลิงชวนชะโงกหน้ามาดู

"แค็กๆ ดูเหมือนว่าระดับความว่างของทุกคนจะเหนือความคาดหมายของผมนะครับ ขนาดนั่งทานข้าวเฉยๆ คนดูยังพุ่งไปเป็นหมื่นเลย"

ยอดผู้ชมไลฟ์สดในตอนนี้อยู่ที่ 10,602 คน และติดอันดับ 27 ของตารางความนิยม

การทานมื้อเที่ยงมื้อเดียวทำให้คนดูเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

อาจเป็นเพราะวันนี้เป็นวันเสาร์ ผู้ชมจึงมีเวลาว่างมากกว่าปกติ

จางหลิงชวนได้แต่ยืนอึ้งกับตัวเลขที่เห็น

"เห็นไหมครับพี่จาง พี่มีพรสวรรค์ด้านนี้จริงๆ นะเนี่ย"

หวังลี่เว่ยเสริมพร้อมรอยยิ้ม

"พอเลยๆ เลิกพูดเรื่องรายการพาชิมได้แล้วครับทุกคน วัวสามเกลอเราจัดการพี่ใหญ่ไปได้ตัวนึงแล้ว ตอนนี้เหลือวัวป่วยอีกสองตัว ให้เถ้าแก่เฝยพาพวกเราไปดูเลยดีกว่าครับ"

จางหลิงชวนตัดบทเข้าเรื่องงานทันที เพราะเขารู้ดีว่าขืนทำรายการกินต่อไปไม่นานคงต้องเจ๊งแน่ๆ

"ได้ครับ วัวสองตัวนี้ผมเจออาการมานานแล้ว ตัวหนึ่งขากะเผลกตลอด ไม่รู้ว่ากระดูกหักหรือเปล่า"

เถ้าแก่เฝยนำทางไปที่คอกวัวอีกโซนที่จัดเตรียมไว้เฉพาะ

"โอ้โห ดูท่าทางจะเป็นหนึ่งในกลุ่มแปดเซียนข้ามทะเลนะเนี่ย นี่มันวัวเทวกุมารขากะเผลกชัดๆ เห็นไหมครับว่ารูปทรงสามเหลี่ยมเนี่ยคือโครงสร้างที่มั่นคงที่สุดจริงๆ"

จางหลิงชวนเดินสำรวจรอบตัววัวแล้วลองผลักดู พบว่ามันยืนนิ่งไม่ขยับเลยสักนิด

ผู้ชมในไลฟ์ต่างพากันฮากับฉายาที่เขาตั้งให้วัว แต่พี่วัวคงไม่ขำด้วยแน่ๆ ที่โดนล้อเรื่องขาพิการแบบนี้

"ใช่ครับ มันยืนมั่นคงมากจริงๆ ส่วนอีกตัวผมเดาว่าเป็นเนื้องอกครับ ตอนแรกมันเล็กแค่ปลายนิ้ว แต่ไม่รู้ทำไมผ่านไปแค่เดือนเดียวมันโตเท่าลูกฟุตบอลครึ่งลูกเลย โตไวมากจนน่าตกใจ"

เถ้าแก่เฝยแนะนำวัวตัวที่สอง

ภาพในกล้องจับไปที่วัวตัวที่มีก้อนเนื้อขนาดใหญ่ย้อยลงมาตรงบริเวณลำคอ ดูแล้วน่าสยองขวัญไม่น้อย

"เถ้าแก่เฝยครับ นี่ไม่ใช่เนื้องอกหรอกครับ นี่มันคือวัวมหาภัยที่กำลังปรุงสารเคมีอยู่ภายในร่างกายของมันเองต่างหาก"

จางหลิงชวนวินิจฉัยหลังจากลองสัมผัสก้อนเนื้อนั้นดู เขาไม่ได้ใช้ความสามารถพิเศษอะไรเลย เพราะก้อนฝีขนาดใหญ่แบบนี้ หากเป็นสัตวแพทย์ที่เรียนมาจริงย่อมมองออกได้ไม่ยาก

ฉายาวัวมหาภัยเรียกคะแนนความสนใจจากชาวเน็ตได้เพียบ จางหลิงชวนจึงตัดสินใจจัดการผ่าตัดตัวนี้ก่อน พร้อมเตือนผู้ชมว่าภาพต่อจากนี้อาจจะดูไม่เจริญหูเจริญตาเท่าไหร่ ใครขวัญอ่อนควรเตรียมตัวรับมือไว้

เขาหยิบปัตตาเลี่ยนออกมาเริ่มโกนขนบริเวณก้อนเนื้อเพื่อเตรียมพื้นที่ผ่าตัด พลางอธิบายขั้นตอนการทำงานให้ผู้ชมฟังอย่างละเอียด

ทันทีที่จางหลิงชวนลงมีดผ่าก้อนเนื้อขนาดเท่าลูกฟุตบอลนั้นออก

ของเหลวสีน้ำเงินเข้มปริมาณมหาศาลก็พุ่งทะลักออกมาทันที

"หมอจางครับ! ทำไมน้ำหนองมันเป็นสีน้ำเงินแบบนี้ล่ะครับ!!"

เถ้าแก่เฝยที่เลี้ยงวัวมานานถึงกับอุทานออกมาอย่างตกใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

"นี่แหละครับที่ผมบอกว่ามันคือวัวมหาภัย มันเล่นผลิตเลือดสีน้ำเงินออกมาเองเลย เราต้องรีบรีดเอาของเหลวพวกนี้ออกให้หมด ไม่อย่างนั้นมันจะติดเชื้อจนตายแน่นอน"

จางหลิงชวนอธิบายพลางลงมือบีบไล่ของเหลวประหลาดนั้นออก

ผู้ชมในไลฟ์ต่างพากันตื่นตะลึง บางคนถึงกับแซวว่านี่มันวัวสายพันธุ์อวตารชัดๆ และหลายคนรู้สึกโชคดีที่ได้ทานมื้อเที่ยงเสร็จก่อนจะมาเจอภาพการบีบหนองสีน้ำเงินแบบนี้

จางหลิงชวนอธิบายสาเหตุที่เป็นไปได้ว่าอาจเกิดจากภาวะขาดออกซิเจนในเลือดจนเกิดสารประกอบเชิงซ้อน หรืออาจจะเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียกลุ่มซูโดโมแนสชนิดที่สร้างเม็ดสีน้ำเงิน ซึ่งต้องนำไปเพาะเชื้อยืนยันผลอีกที

หลังจากจัดการวัวตัวที่สองเสร็จ จางหลิงชวนก็ย้ายไปจัดการวัวเทวกุมารขากะเผลกต่อ เขาขอแรงทุกคนช่วยกันจับวัวให้นอนราบลงเพื่อทำการตรวจ

เขาใช้สิทธิ์การสแกนครั้งสุดท้ายของวันกับวัวตัวนี้

ผลปรากฏว่าวัวไม่ได้กระดูกหัก แต่มีเศษกระจกชิ้นใหญ่ปักลึกเข้าไปในกีบเท้าจนทำให้อักเสบรุนแรงและเดินไม่ได้ และเนื่องจากปล่อยทิ้งไว้นาน กระจกได้ทิ่มจนกระดูกส่วนปลายเริ่มแตกสลาย

จางหลิงชวนเริ่มลงมือทำแผล ตัดแต่งกีบเท้า และคว้านเอาเศษกระดูกที่แตกออกอย่างใจเย็น จนเวลาล่วงเลยไปเกือบสองชั่วโมง ในที่สุดเขาก็พันแผลให้วัวเสร็จเรียบร้อย

ค่าชื่อเสียงวิชาชีพของเขาอัปเดตเป็น 960 แต้ม ขาดอีกเพียงสี่สิบแต้มเขาก็จะเลื่อนระดับเป็นแพทย์ประจำบ้านแล้ว

"หมอจางครับ เย็นนี้ทานข้าวเย็นที่นี่ต่อเลยเถอะนะ นี่ก็ปาไปบ่ายสามโมงแล้ว!"

เถ้าแก่เฝยเอ่ยชวนด้วยความซาบซึ้งใจในฝีมือการรักษา

"ไม่รบกวนดีกว่าครับเถ้าแก่ เดี๋ยวเราเคลียร์ค่าใช้จ่ายแล้วพวกผมขอตัวกลับเลยดีกว่าครับ"

ในขณะที่เถ้าแก่เฝยเดินเข้าห้องไปเตรียมเงิน และจางหลิงชวนกำลังจะสรุปปิดท้ายไลฟ์สด

จู่ๆ ก็มีเสียงร้องตะโกนดังลั่นมาจากด้านนอก

"แงงง! ผมผิดไปแล้ว! ผมผิดไปแล้ว! ปู่เฝยช่วยผมด้วย!!!!"

เด็กน้อยคนหนึ่งวิ่งหนีสุดชีวิตเข้ามาในคอกวัว โดยมีผู้ใหญ่คนหนึ่งถือแส้วิ่งไล่กวดตามมาติดๆ ทั้งคู่พุ่งผ่านหน้าจางหลิงชวนไปอย่างรวดเร็วราวกับพายุ

ตามปกติภาพเด็กซนโดนผู้ใหญ่ไล่ตีก็เป็นเรื่องชินตาในชนบท

แต่สิ่งที่ทำให้จางหลิงชวนถึงกับตะลึงจนตัวแข็งก็คือ...

ทำไมบนหัวผู้ใหญ่ถึงเป็นป้ายสีเขียว แต่บนหัวเด็กคนนั้นกลับเป็นป้ายสีแดงฉานขนาดนั้นล่ะ???

...

สรุปความหมายท้ายบท:

แอนตี้ไพรีน: กลุ่มยาลดไข้และบรรเทาอาการปวด

ไข้สามวัน: โรคติดต่อจากเชื้อไวรัสในโค มักมีอาการไข้สูงและหายได้เองภายในระยะสั้น

แบคทีเรียกลุ่มซูโดโมแนส: เชื้อแบคทีเรียชนิดหนึ่งที่สามารถสร้างเม็ดสีและก่อให้เกิดการติดเชื้อลุกลามได้

กีบเท้า: ส่วนที่เป็นสารประกอบเคราตินแข็งห่อหุ้มปลายเท้าของสัตว์กีบคู่เช่นวัวหรือหมู