บทที่ 149 ความปรารถนาในความ "ว่างเปล่า"

แน่นอนว่าเนื้อหาในบทความนั้นถูกปรุงแต่งให้ดูดีขึ้นมาก แต่นี่คือน้ำใจของผู้กำกับโจว หลินเยี่ยนจึงไม่สะดวกจะพูดอะไรมาก

บทความขนาดยาวฉบับนี้ เปรียบเสมือนระเบิดน้ำลึกที่ทิ้งลงกลางวงล้อมของกระแสสังคม ข้อกังขาและการคาดเดาทั้งหมด มลายหายไปในพริบตา ภาพลักษณ์ของหลินเยี่ยนในใจสาธารณชน ได้รับการยกระดับขึ้นอย่างสมบูรณ์ เขาไม่ใช่แค่ดาราที่มีทักษะการแสดงขั้นเทพ แต่กลายเป็น "มนุษย์" ที่มีเลือดเนื้อ มีคุณธรรม ไม่ลืมปณิธานแรกเริ่ม และรู้จักตอบแทนบุญคุณ

คำว่า "เปี่ยมล้นด้วยคุณธรรมและฝีมือ" ถูกนำมาใช้กับนักแสดงหนุ่มรุ่นใหม่อย่างกว้างขวางเป็นครั้งแรก ผลสะท้อนกลับที่ตรงไปตรงมาที่สุด ปรากฏในรูปแบบมูลค่าทางธุรกิจ ยอดขายเครื่องดื่มระดับไฮเอนด์แบรนด์นั้น พุ่งสูงขึ้นสามเท่าในชั่วข้ามคืน ทางแบรนด์รีบเพิ่มงบประชาสัมพันธ์กลางดึก ผู้อำนวยการฝ่ายประชาสัมพันธ์ยิ้มแก้มปริ เอ่ยปากชมหยางชิ่นไม่หยุดว่า "เซ็นสัญญาได้ขุมทรัพย์มาแท้ๆ"

ทว่า ความคึกคักและการยกย่องจากภายนอก เปรียบเสมือนกระแสน้ำที่สูงขึ้นเรื่อยๆ แต่เกาะร้างในใจของหลินเยี่ยน กลับแห้งแล้งลงทุกทีท่ามกลางกระแสน้ำนั้น

ในการไลฟ์สดกิจกรรมของแบรนด์หนึ่ง ผู้ชมหลายล้านคนหลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ คอมเมนต์วิ่งเร็วปรู๊ดปร๊าด พิธีกรสาวมากประสบการณ์ยิ้มหวาน พร้อมยื่นคำขอที่แฟนคลับทุกคนรอคอย "พี่เยี่ยนคะ ช่วยทำ 'รอยยิ้มแห่งห้วงลึก' แบบคลาสสิกของเฉินมั่วให้พวกเราดูอีกสักครั้งได้ไหมคะ?"