บทที่ 151 การ "ยัดเงินเข้ากอง" ของจักรพรรดิภาพยนตร์พันล้าน

ร่างกายของหลินเยี่ยนยังคงเปื้อนฝุ่นทรายจากการเดินทาง เส้นผมยุ่งเหยิงเล็กน้อย ปลายแขนเสื้อกันลมเปรอะเปื้อนดินโคลนที่ไปโดนมาตอนไหนก็ไม่รู้ ทำให้ตัวเขาดูเข้ากันได้ดีกับเกสต์เฮาส์ซอมซ่อแห่งนี้อย่างน่าประหลาด

ภายใต้สายตาตกตะลึงของทุกคน หลินเยี่ยนค่อยๆ ถอดหน้ากากอนามัยออก ใบหน้าของเขาซูบซีดเล็กน้อยจากการเดินทางไกล แต่ยังคงหล่อเหลาจนน่าตกใจ

รายชื่อในมือผู้ช่วยผู้กำกับร่วงลงพื้นเสียงดัง "แปะ" เขาอ้าปากค้าง ชี้ไปที่หลินเยี่ยน ติดอ่างจนพูดไม่เป็นประโยค เจิ้งอี้หลงเองก็ตะลึงงัน แววตาที่เฉียบคมของคนแก่ฉายแววไม่อยากจะเชื่อออกมาวูบหนึ่ง

หลินเยี่ยนไม่สนใจความตื่นตระหนกของพวกเขา สายตามองข้ามทุกคนไปหยุดที่เจิ้งอี้หลงโดยตรง "สวัสดีครับผู้กำกับเจิ้ง ผมหลินเยี่ยนครับ" "ผมมาคนเดียว ทนลำบากได้ ไม่ต้องมีผู้ช่วย" "อ้อ ถ้าจำเป็น ผมยังช่วยติดต่อนายทุนให้ได้ด้วยนะครับ"

ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบราวกับป่าช้า เจิ้งอี้หลงอึ้งไปนานถึงสิบวินาทีเต็ม กว่าจะดึงสติกลับมาจากความตกใจสุดขีดได้ เขาไม่ได้แสดงสีหน้าดีใจหรือแปลกใจเหมือนผู้ช่วยผู้กำกับ แต่กลับขมวดคิ้ว มองสำรวจหลินเยี่ยนตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียด