บทที่ 154 การชำระล้างด้วยพายุทราย

เนื่องจากทุ่มเทกับการแสดงมากเกินไป บวกกับต้องเดินตระเวนไปทั่วหมู่บ้านทุกวัน ผิวของหลินเยี่ยนจึงคล้ำแดดและร่างกายก็ซูบผอมลง ประกอบกับสวมเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ซักจนสีซีดขาว ทำให้ดูแทบไม่ต่างจากชาวบ้านในท้องถิ่นเลย

บ่ายวันหนึ่ง หลังจากถ่ายฉากให้อาหารหมูเสร็จ เขานั่งพักผ่อนอยู่บนก้อนหินตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน เนื้อตัวเต็มไปด้วยจุดโคลน คุณป้าจากหมู่บ้านอื่นที่เดินผ่านมา รีบวิ่งเข้ามาหาแล้วคว้ามือเขาหมับ

"โอ้โฮ! พ่อหนุ่มคือเลขาฯ จ้าวที่เพิ่งมาใหม่ใช่ไหม! ในที่สุดก็เจอตัวสักที! พ่อหนุ่มต้องให้ความเป็นธรรมกับป้านะ แม่ไก่แก่ของป้าเมื่อวานถูกคนข้างบ้านขโมยไป!"

หลินเยี่ยนอึ้งไป มองดูใบหน้าที่ร้อนรนแต่เปี่ยมด้วยความไว้วางใจของคุณป้า ชั่วขณะนั้นเขาไม่รู้จะตอบกลับอย่างไรดี

[ติ๊ง] [ตรวจพบอัตราการหลอมรวมระหว่างโฮสต์และบทบาท 'จ้าวจางซาน' ถึง 80%] [ได้รับทักษะพิเศษ: 'ภูมิปัญญารากหญ้า' (สามารถจับจุดสมดุลระหว่างอารมณ์ขันและความขื่นขมได้อย่างแม่นยำ เมื่อต้องแสดงเนื้อเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องจิปาถะในชีวิตประจำวัน)]