บทที่ 163 แสงไฟนับหมื่นดวง อบอุ่นในฤดูหนาว

หลังเวที ดาวเด่นรวมตัวกันคับคั่ง ไอดอลยอดนิยม พระเอกเบอร์ต้นๆ และนักร้องคุณภาพมารวมตัวกัน ทุกคนแต่งหน้าอย่างประณีต สวมชุดการแสดงราคาแพงระยับ ถูกห้อมล้อมด้วยทีมงานของตัวเอง แบ่งออกเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อยอย่างชัดเจน

เมื่อหลินเยี่ยนในชุดลำลองสีดำเรียบง่ายและสวมหน้ากากอนามัย ปรากฏตัวขึ้นที่ทางเดินหลังเวที สภาพแวดล้อมที่เคยจอแจ ก็ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ พวกดาราขายกระแสที่ปกติชอบทำตัวสูงส่ง ไม่เห็นหัวใคร พอเห็นเขาก็พร้อมใจกันหยุดคุยทันที หลายคนถึงขั้นลุกขึ้นยืนโดยสัญชาตญาณ แล้วพยักหน้าทักทายเขาจากระยะไกล ยิ่งนักแสดงที่มีอาวุโสหน่อย ก็เดินเข้ามาทักทายอย่างนอบน้อมว่า "อาจารย์หลิน"

กำแพงระหว่างชนชั้นในวงการ ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในวินาทีนี้

ดาราหนุ่มที่เพิ่งดังเปรี้ยงจากการประกวดเมื่อปีที่แล้ว ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็รวบรวมความกล้าเดินเข้ามาหา บนใบหน้าประดับรอยยิ้มประจบประแจง "อาจารย์หลินครับ คุณ... ปกติคุณใช้สกินแคร์อะไรเหรอครับ? เห็นคุณไปอยู่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือตั้งนาน ผิวยังฟื้นฟูได้เร็วขนาดนี้" เขาอยากหาเรื่องตีสนิท แต่กลับเลือกเรื่องที่งี่เง่าที่สุด

หลินเยี่ยนหยุดเดิน แล้วปรายตามองเขา บนใบหน้าที่แต่งหน้าจัดเต็มและดูประณีตยิ่งกว่าผู้หญิงคนนั้น เต็มไปด้วยความปรารถนาในชื่อเสียงและเงินทอง สายตาของหลินเยี่ยนสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น เขาเอ่ยเบาๆ สองสามคำ "ลมทรายและเหงื่อที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ นายลองดูสิ"