บทที่ 176 หมู่บ้านโมกูถุนภายใต้กระแสแห่งความนิยม

ถนนลูกรังที่ทอดตัวสู่หมู่บ้านโมกูถุน บัดนี้ถูกรถยนต์ปิดตายโดยสมบูรณ์ เส้นทางที่แต่เดิมถูกสร้างขึ้นใหม่สำหรับรถไถและเกวียนเทียมวัว ในยามนี้กลับเบียดเสียดไปด้วยรถหรูที่ติดป้ายทะเบียนต่างถิ่น เสียงแตรรถที่ดังอย่างต่อเนื่อง ทำลายความเงียบสงบในยามเช้าของหมู่บ้านไปจนหมดสิ้น

ชาวบ้านที่เพิ่งกลับถึงบ้าน หอบเอาความเหนื่อยล้าและความงุนงงที่ยังไม่จางหาย ชะโงกหน้าออกมาจากประตูบ้านแต่ละหลัง ทว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นกลับเป็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย ผู้คนถือไม้เซลฟี่ยาวๆ ชูโทรศัพท์เครื่องเล็กๆ ตะโกนอย่างตื่นเต้น

"ทุกคน ถึงแล้ว! นี่แหละหมู่บ้านโมกูถุนในละคร!" "บ้านถ้ำดินเหลืองแท้ 100% พี่น้องทั้งหลาย เดี๋ยวผมจะพาทุกคนเข้าไปดูข้างใน!"

ลุงหวังเพิ่งวางกระเป๋ากระสอบสานใบหนักอึ้งลงบนพื้น ยังไม่ทันได้ทุบหลังที่ปวดเมื่อย ลานบ้านเล็กๆ ของเขาก็ถูกกลุ่มคนบุกรุกเข้ามา โทรศัพท์มือนับสิบเครื่องจ่อมาที่เขา

"ลุง! ลุงคือลุงหวังที่ขึ้นงานกาล่าตรุษจีนใช่มั้ย?" "ดังแล้วนะลุง พูดอะไรกับแฟนๆ หน่อยสิ!" "หลินเยี่ยนเช็ดรองเท้าให้ลุงจริงๆ เหรอ? ลุงเล่าให้ฟังหน่อยสิว่าตอนนั้นมันยังไง?"