บทที่ 188 จังหวะวอลซ์ในงานเลี้ยงหงเหมิน (งานเลี้ยงอันตรายที่มีจุดประสงค์แอบแฝง)

ภายในพาราเมาท์ที่จำลองขึ้นมาในกองถ่าย กงล้อแห่งการถ่ายทำเริ่มหมุนอีกครั้ง คืนนี้ คือฉากหมู่ที่ถ่ายทำยากที่สุดในเรื่อง ในที่ไร้สุ้มเสียง งานเลี้ยงการกุศลที่จัดขึ้นโดยหน่วยสืบราชการลับของญี่ปุ่นคืองานเลี้ยงหงเหมินที่มีจุดประสงค์แอบแฝง ขุมกำลังจากทุกฝ่ายมารวมตัวกันที่นี่ กระแสน้ำวนเบื้องล่างไหลเชี่ยวกราก ภารกิจของกู้เสี่ยวเป่ย คือการช่วย "ไห่ถัง" สายลับระดับบนซึ่งก็คือนางเอกที่ปลอมตัวเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ ออกไปจากกรงขังที่ต้องตายแน่ๆ แห่งนี้ ท่ามกลางสายตาของคนนับร้อย

โคมไฟระย้าคริสตัลสะท้อนแสงสีตระการตาแห่งความฟุ้งเฟ้อ หลินเยี่ยนถอดเครื่องแบบสีดำชุดนั้นออก สวมชุดทักซิโด้กำมะหยี่สีแดงไวน์ เนื้อผ้าขับผิวของเขาให้ดูขาวซีดแบบคนอมโรค เขายื่นแขนให้หญิงงามเมืองที่โด่งดังที่สุดในเซี่ยงไฮ้ ซึ่งกองถ่ายจงใจจัดเตรียมไว้ให้ ควงแขน แล้วก้าวเข้าสู่งานเลี้ยงด้วยท่วงท่าเบาหวิว เขาเจอใครก็ยิ้มให้ ยกแก้วขึ้นดื่ม กวาดสายตามองทุกใบหน้า แต่กลับไม่หยุดนิ่งที่ใดเลย ไม่มีใครรู้เลยว่า ทุกการหันตัวที่ดูเหมือนไม่ตั้งใจ ทุกองศาของการชนแก้วกับผู้คน เขากำลังสร้างแผนที่การวางกำลังคุ้มกันของทั้งงานเลี้ยงขึ้นในหัวอย่างรวดเร็ว ทางออกห้าทาง สว่างสาม มืดสอง สายลับนอกเครื่องแบบสิบสองคน กระจายกำลังอยู่ตามมุมทั้งสี่และที่เคาน์เตอร์บาร์

ผู้กำกับสวี่เทานั่งอยู่หลังจอมอนิเตอร์ เหงื่อชุ่มเต็มฝ่ามือ การเคลื่อนไหวในฉากนี้ซับซ้อนเกินไป หากมีข้อผิดพลาดในขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่ง ก็ต้องเริ่มถ่ายใหม่ทั้งหมด กู้เสี่ยวเป่ยที่รับบทโดยหลินเยี่ยน ถือแก้วไวน์ เดินโซเซฝ่าฟลอร์เต้นรำไป ชนเข้ากับบริกรที่ถือถาดมาพอดี ปัง! แก้วไวน์บนถาดแตกกระจายเต็มพื้น "ไอ้ไม่มีตา!" กู้เสี่ยวเป่ยโกรธจัด คว้าคอเสื้อของบริกรไว้แน่น เขาใช้ร่างกายของตัวเอง บังสายตาของคนรอบข้างไว้จนมิด ในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงสองวินาทีนั้น มือของเขาที่กำคอเสื้ออีกฝ่าย กับมือของบริกรที่กำลังเก็บกวาดถาด สลับสับเปลี่ยนกันอยู่ด้านล่างด้วยความเร็วสูงสุด กระดาษแผ่นหนึ่งที่ถูกพับเป็นสี่เหลี่ยมเล็กๆ ถูกเขาดึงออกมาจากปลายแขนเสื้อของบริกร ในขณะเดียวกัน เขาก็ยัดกระดาษเปล่าที่ปลอมแปลงขึ้นมาอีกแผ่นกลับเข้าไปแทนที่ การเคลื่อนไหวลื่นไหลราวกับสายน้ำ "ไสหัวไป!" กู้เสี่ยวเป่ยเตะขาบริกรไปทีหนึ่ง อีกฝ่ายก็ล้มลุกคลุกคลานหายไปในฝูงชน เขาจัดคอเสื้อของตัวเองที่ยุ่งเหยิงให้เข้าที่ บนใบหน้ายังคงมีความโกรธกรุ่นของลูกเศรษฐีที่ถูกล่วงเกิน แต่ก้นบึ้งของดวงตากลับสงบนิ่งดั่งสระน้ำลึก ข้อมูลข่าวกรอง ได้มาแล้ว แต่วิกฤต เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

เสียงดนตรีหยุดลงกะทันหัน ประตูใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงถูกปิดดัง "ปัง" ทหารญี่ปุ่นในเครื่องแบบหลายคนเข้ามาปิดทางออกไว้มิดชิด ยามาโมโตะ หัวหน้าหน่วยสืบราชการลับ ถือโทรโข่ง เดินขึ้นไปบนเวที "ทุกท่าน โปรดอยู่ในความสงบ" สายตาอันดุร้ายของเขากวาดมองไปทั่วงาน "เพิ่งได้รับสายรายงานมาว่า มีผู้ต่อต้านญี่ปุ่นแฝงตัวเข้ามาในงานเลี้ยงของเรา เพื่อความปลอดภัยของทุกท่าน ลำดับต่อไป จำเป็นต้องขอตรวจค้นร่างกายทุกคนครับ"

ประโยคเดียว ทำเอาทั้งงานเงียบกริบเป็นป่าช้า สายตาของยามาโมโตะเริ่มสอดส่ายค้นหาในฝูงชน สุดท้าย ไปหยุดอยู่ที่นางเอกซึ่งกำลังยืนคุยเสียงเบาอยู่ตรงมุมห้อง นักข่าวที่รับบทเป็น "ไห่ถัง" นางเอกของเรื่อง หน้าซีดเผือดลงในพริบตา ฟิล์มม้วนเล็กที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าลับของชุดกี่เพ้า หากถูกค้นเจอ เธอตายแน่ สายลับสองคนกำลังเดินตรงไปทางเธอ หัวใจของทุกคนหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ในตอนนั้นเอง