บทที่ 195 ศีรษะโล้นและความทะเยอทะยาน

วันที่หลินเยี่ยนและเว่ยฉางเฟิงกลับปักกิ่ง พวกเขาไม่ได้ออกทางช่องทางวีไอพี เครื่องบินลงจอด ทั้งสองคนเดินปะปนออกมากับฝูงชน แต่ใบหน้าของหลินเยี่ยน ต่อให้สวมหน้ากากอนามัยและหมวก ก็ยังคงปิดบังไว้ไม่อยู่ ไม่รู้ว่าใครในฝูงชนตะโกนเรียกชื่อเขาขึ้นมา วินาทีนั้น สื่อมวลชนและตากล้องรับจ้างที่ดักซุ่มอยู่นานก็แห่กันออกมาจากทุกสารทิศ

"หลินเยี่ยน! ขอถามหน่อยว่าหลายเดือนมานี้คุณหายไปไหนมาคะ?" "คุณกับผู้กำกับเว่ยฉางเฟิงมีความสัมพันธ์ยังไงกันครับ?" "สตูดิโอบอกว่าคุณพักฟื้น ร่างกายมีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?"

คำถามสาดกระหน่ำเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เว่ยฉางเฟิงไม่เจอสถานการณ์แบบนี้มานาน ถูกแสงแฟลชสาดเข้าตาจนลืมตาไม่ขึ้น ฝีเท้าเซถลา หลินเยี่ยนยื่นมือไปประคองเขาไว้ มืออีกข้างยกขึ้นบังตาให้เว่ยฉางเฟิงโดยสัญชาตญาณ ท่ามกลางความวุ่นวาย ภาพถ่ายใบหนึ่งถูกจับภาพไว้ได้ ในภาพ หลินเยี่ยนก้มหน้า มองไม่เห็นสีหน้า ส่วนเว่ยฉางเฟิงมีสีหน้างุนงงและเหนื่อยล้า ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ภาพถ่ายใบนี้พร้อมกับพาดหัวข่าวสุดเร้าใจ ก็ขึ้นหน้าหนึ่งของแพลตฟอร์มบันเทิงทุกสำนัก

#หลินเยี่ยนควงนักแสดงตกอับกลับปักกิ่ง อนาคตน่าเป็นห่วง# [บ้าไปแล้วเหรอ? เป็นซูเปอร์สตาร์ระดับท็อปดีๆ ไม่ชอบ ไปคลุกคลีกับคนบ้าเมื่อยี่สิบปีก่อน นี่กะจะทำลายอนาคตตัวเองใช่ไหม?] [ฉันเคยได้ยินชื่อเว่ยฉางเฟิงคนนี้นะ ถ่ายละครจนทำนักแสดงเป็นบ้าไปหลายคน ตัวเองก็ประสาทไม่ดี หลินเยี่ยนโดนเขาทำของใส่หรือไง?] [ในรูปดูทรุดโทรมมาก ตอนแรกนึกว่าไปรักษาตัว ที่แท้ก็ไปลงพื้นที่แก้จนเหรอ?]

งานเลี้ยงฉลองของแอนตี้แฟนและบัญชีมาร์เก็ตติ้งเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ทว่า ท่ามกลางเสียงอึกทึกของคนทั้งเน็ตที่พากันแช่งให้ดับ ภาพถ่ายอีกชุดหนึ่ง ก็แพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์โดยไม่มีการแจ้งเตือนล่วงหน้า ผู้โพสต์คือแขกที่เข้าพักในโฮมสเตย์ "ลืมเลือน" บนเกาะแห่งนั้น ภาพหนึ่งคือตลาดสดในยามเช้า หลินเยี่ยนสวมเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงชายหาดธรรมดาๆ ลากรองเท้าแตะหูหนีบ กำลังต่อราคาอย่างจริงจังกับพ่อค้าขายปลา แสงแดดสาดส่องลงบนไหล่ที่ผอมเพรียวของเขา โครงหน้าด้านข้างคมชัด อีกภาพหนึ่ง คือภาพที่เขานั่งเหม่อมองทะเลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขตอยู่บนโขดหินเพียงลำพัง ลมทะเลพัดชายเสื้อของเขาปลิวไสว ทั่วทั้งร่างดูเงียบสงบราวกับจะหลอมละลายไปกับสีครามนั้น ยังมีอีกภาพ เป็นภาพที่เขานั่งยองๆ อยู่ในลานโฮมสเตย์ ช่วยเถ้าแก่เนี้ยคัดแยกอาหารทะเลตัวเล็กๆ ที่เพิ่งจับขึ้นมา นิ้วมือเรียวยาว แต่ท่าทางกลับคล่องแคล่วชำนาญ