บทที่ 223 อานุภาพของมันเชื่อม

บรรยากาศในห้องจัดเลี้ยงคล้ายจะหยุดนิ่งไปชั่วอึดใจ ไอดอลหนุ่มที่เพิ่งสาดไวน์แดงใส่ หน้าเสียจนความลำพองค้างเติ่ง คุณจางผู้ลงพุง ถึงกับมือสั่นจนแก้วแชมเปญเกือบหลุดมือ เหล่าเซเลบริตี้และโปรดิวเซอร์ที่รอดูเรื่องตลก ต่างเปลี่ยนสีหน้าจากเยาะเย้ยเป็นตกตะลึง ส่วนผู้กำกับที่ชื่อจางฉงเหวินนั้นถึงกับสติหลุด เขาจ้องมองหลินเยี่ยนตาค้าง นึกว่าตัวเองหูฝาดไป

หลินเยี่ยนไม่ได้หันไปมองใครอีก เขากอดบทละครที่ยังมีน้ำหยดติ๋งๆ ไว้ แล้วพยักหน้าให้จางฉงเหวิน "ไปกันเถอะครับ" พูดจบเขาก็หมุนตัว เดินฝ่าฝูงชนที่ยังอึ้งกิมกี่ มุ่งหน้าไปยังประตูทางออกของห้องจัดเลี้ยง จางฉงเหวินขยับตัวตามเหมือนหุ่นยนต์ที่เพิ่งถูกกดปุ่มทำงาน เดินแข็งทื่อตามหลังเขาไป จนเกือบลืมหยิบกล้องตัวโปรดมาด้วย จนกระทั่งทั้งคู่ลับสายตาไป เสียงซุบซิบในงานก็ระเบิดออกมาดังลั่น ใบหน้าของไอดอลคนนั้นเปลี่ยนเป็นสีเขียวสลับขาว กลายเป็นตัวตลกที่ใหญ่ที่สุดในงานนี้ไปโดยปริยาย

ณ สำนักงานของซ่งอวิ๋นเจี๋ย

เธอมองร่างสัญญาความร่วมมือเรื่อง ครึ่งเฮิรตซ์ บนโต๊ะ แล้วรู้สึกเหมือนขมับเต้นตุบๆ เธอแทบจะอยากควานหายาช่วยชีวิตฉุกเฉินมากินเสียเดี๋ยวนี้ "พ่อทูนหัวของฉัน!" ซ่งอวิ๋นเจี๋ยขยี้ผมตัวเอง เดินไปเดินมาในห้องทำงานอย่างบ้าคลั่ง "นั่นมันจางฉงเหวินนะ! จางฉงเหวินคนถ่ายติ๊กต็อก! คนในวงการเขาลือกันให้แซ่ดว่าหมอนี่เก่งแค่จัดองค์ประกอบภาพสวยๆ แต่เล่าเรื่องไม่เป็นสับปะรด!" 

"นายเพิ่งจะรับบทวีรบุรุษสงคราม! เพิ่งถูกหนังสือพิมพ์ ไป่ซิ่งรื่อเป้า กับพิพิธภัณฑ์แห่งชาติยกขึ้นหิ้งเป็นสมบัติชาติ! แล้วอยู่ดีๆ จะหันไปเล่นเว็บดราม่า รักกุ๊กกิ๊กที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้เนี่ยนะ?"