บทที่ 267: เหล้านี้ ไม่ขมเท่ากระบี่ของเจ้า

ทะเลไผ่ในส่วนลึกของหุบเขาอาบไล้ด้วยแสงสีขาวนวลท่ามกลางหมอกยามเช้า เซี่ยหยางยืนอยู่ตรงชายป่าไผ่ ในมือกระชับกระบี่ประกอบฉากที่หล่อตะกั่วไว้ภายในจนหนักอึ้ง น้ำหนักที่ทิ้งตัวลงสู่จุดศูนย์ถ่วงนั้นให้ความรู้สึกที่สมจริงมาก

สวีเค่อเฉียงนั่งยองๆ อยู่หลังจอมอนิเตอร์ สั่งการผ่านวิทยุสื่อสาร "ทุกแผนกเตรียมพร้อม ฉากนี้ความยากสูงมาก ทีมสลิงต้องจับตาลวดทุกเส้นให้ดี" เขาหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกดเสียงต่ำ "เซี่ยหยาง... คุณแน่ใจนะว่าไม่ใช้ตัวแสดงแทน?"

เซี่ยหยางไม่ได้ตอบคำถาม เขาเพียงแค่หลับตาลง เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัว

[เปิดใช้งานการ์ดทดลองใช้ทักษะพิเศษ 'ท่าร่างเมฆาคล้อย' หรือไม่?] [คำเตือน: ทักษะนี้จะเพิ่มความยืดหยุ่นของร่างกายและสมดุลกลางอากาศอย่างมหาศาล แต่จะสร้างภาระหนักให้กับกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัว ระยะเวลา: 30 นาที]

เซี่ยหยางนึกในใจ 'เปิดใช้งาน'