บทที่ 268: ยุทธภพที่ดีที่สุด ไม่จำเป็นต้องมีเพลงประกอบ

ในที่สุดเซี่ยวหรันก็เป็นคนแรกที่ขยับตัว เขาถอดเสื้อโค้ททหารของตัวเองออกแล้วสาวเท้าเข้าไปหาเซี่ยหยางอย่างรวดเร็ว

เขาคลุมเสื้อลงบนตัวเซี่ยหยางอย่างแรง ท่าทางนั้นดูหยาบกระด้างและแฝงไปด้วยพละกำลังที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ เซี่ยหยางถูกแรงนั้นจนตัวโอนเอน ความหนาวเย็นที่กัดกินร่างกายถูกกั้นด้วยเนื้อผ้าหนาเตอะ เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองเซี่ยวหรัน

เซี่ยวหรันไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงยื่นมือที่เต็มไปด้วยรอยด้านกดลงบนไหล่ของเซี่ยหยางอย่างหนักแน่น พละกำลังนั้นส่งผ่านความร้อนที่แรงกล้าเข้ามาถึงตัว "จบแล้ว" เซี่ยวหรันเอ่ย น้ำเสียงแห้งผากเล็กน้อย "ครับ" เซี่ยหยางขานรับ

วินาทีต่อมา เสียงปรบมือดังสนั่นราวฟ้าร้องก็ดังมาจากทั่วสารทิศ สวีเค่อเฉียงลุกขึ้นจากหลังจอมอนิเตอร์ ขอบตาของเขาแดงก่ำ เขาเดินมาหาเซี่ยหยางเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็แค่ขยับปาก สุดท้ายเขาเลียนแบบท่าทางของเซี่ยวหรัน โดยการตบไหล่อีกข้างของเซี่ยหยางแรง ๆ

"ทำได้ดีมาก" สามคำสั้น ๆ ที่รวมเอาความหมายนับหมื่นคำไว้ภายใน