บทที่ 58 การตัดต่อที่มุ่งร้าย

"ผมรับ"

หลินเยี่ยนให้คำตอบอย่างเด็ดขาด

ที่ปลายสาย หยางชิ่นดูจะไม่แปลกใจกับคำตอบนี้เลยแม้แต่น้อย

ทันทีที่หลินเยี่ยนตกลง เสียงแจ้งเตือนของระบบอันเย็นเยียบก็ดังขึ้นอย่างชัดเจนในสมอง

[ภารกิจหลัก: พันธสัญญาเกล็ดน้ำค้าง]

[สถานะภารกิจ: รับแล้ว]

[มอบรางวัล: พลังชีวิต +60 วัน]

กระแสความอบอุ่นจากการเพิ่มขึ้นของพลังชีวิต ค่อยๆ แผ่ซ่านจากตำแหน่งหัวใจไปยังทั่วร่างกาย

หลินเยี่ยนเข้าใจดีว่า เวลาของเขาถูกยืดออกไปอีกหลายวัน และชีวิตก็จะดีขึ้นอีกหลายวัน

"ดีมาก" เสียงของหยางชิ่นดึงเขากลับมาจากความสบายใจชั่วครู่สู่โลกแห่งความจริง

"ฟ่านอวี๋เป็นผู้ลงทุนรายใหญ่ที่สุดของ ดุจเกล็ดน้ำค้าง บวกกับช่วงนี้ผลงานใน The Character ของเธอค่อนข้างดี ชื่อเสียงกำลังเป็นที่พูดถึง เพราะงั้นขั้นตอนการแคสติ้งข้ามไปได้เลย แต่การประชุมอ่านบทร่วมกันก่อนเปิดกล้อง เธอต้องเข้าร่วม"

"ฝ่ายกฎหมายกำลังร่างสัญญา อีกอาทิตย์หนึ่งจะส่งไปให้"

"ครับ"

วางสายแล้ว หลินเยี่ยนไม่ได้วางโทรศัพท์ลงทันที

ในใจเขาไม่ได้มีความยินดีมากนัก

กิ่งมะกอกที่หยางชิ่นยื่นมา แฝงไว้ด้วยราคาที่ต้องจ่ายอย่างชัดเจน

เธอมองเห็นผลตอบแทนในอนาคตจากเขาที่เป็น "หุ้นศักยภาพสูง" ตอนนี้ไม่มีข้อเรียกร้อง แต่ความจริงยิ่งผูกมัดลึกซึ้ง

เขาต้องวางแผนให้ดี ถึงจะมีอำนาจต่อรองในการร่วมมือครั้งหน้า นี่คือกุญแจสำคัญในการอยู่รอดของศิลปิน

น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เพราะการเข้ามามีส่วนร่วมของหยางชิ่น คือการประกาศให้วงการรู้ว่า หลินเยี่ยนกับฟ่านอวี๋คัลเจอร์มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา

และตอนนั้นเพื่อจะมีชีวิตรอด เขาทำได้แค่ยอมรับ

การต่อชีวิตทุกครั้ง หมายความว่าเขาต้องถลำลึกเข้าสู่สนามแห่งชื่อเสียงและผลประโยชน์นี้มากขึ้นเรื่อยๆ ใช้การแสดงไปแลกแต้มต่อในการมีชีวิตอยู่

หลินเยี่ยนถอนหายใจ พิงโซฟา หลับตาลงครุ่นคิดถึงบทบาท

เทพจันทราจิ่นเยว่

สูงส่งบริสุทธิ์ ผ่านความทุกข์ระทม ถูกคนใกล้ชิดทรยศ สุดท้ายตกสู่วิถีมาร

นี่แทบจะเป็นบทที่เขียนมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ เข้ากับภาพจำ "อิ๋งซิว" ที่ผู้ชมมีต่อเขาอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ก็มีแก่นแท้ของโศกนาฏกรรมที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

ถ้า อวี้อู๋ซิน ได้ออกอากาศอย่างราบรื่น บทนี้ก็จะยิ่งเหมือนการผสมผสานระหว่างอวี้อู๋ซินกับอวิ๋นจิงหงเข้าไปอีก

หยางชิ่นวางแผนมาอย่างแยบยลจริงๆ

หลายวันต่อมา หลินเยี่ยนได้พักผ่อนอย่างหาได้ยาก

เขาไม่ได้รีบร้อนไปศึกษาบท ดุจเกล็ดน้ำค้าง แต่เลือกที่จะดึงตัวเองออกมาจากจังหวะชีวิตที่เร่งรีบ

ทว่า พายุในวงการบันเทิง ไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครได้พักหายใจ

บ่ายวันพุธ บัญชีเวยปั๋วอย่างเป็นทางการของรายการ The Character ได้ปล่อยตัวอย่างการแข่งขันรอบที่สองออกมาอย่างเร่งรีบ ทั้งที่เทปก่อนหน้านี้ยังไม่ได้ออกอากาศอย่างเป็นทางการ

ภาพเปิดด้วยห้องซ้อมที่มืดสลัว

เย่ชิงหย่ายืนตัวสั่นเทาอยู่กับที่ ขณะที่หลินเยี่ยนกำลังก้าวเข้าไปหาเธออย่างช้าๆ

บทสนทนาทั้งหมดถูกตัดออก เปลี่ยนเสียงประกอบเป็นดนตรีที่สื่อถึงความขัดแย้งและส่อไปในทางล่อแหลม

กล้องซูมไปที่มือของหลินเยี่ยน

มือที่เห็นข้อนิ้วชัดเจนคู่นั้น ปิดทาบลงบนดวงตาของเย่ชิงหย่า

ภาพถูกทำให้ช้าลง และหยุดนิ่งในวินาทีนี้

จากนั้น ตัดสลับไปที่ใบหน้าของเย่ชิงหย่าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและทำอะไรไม่ถูก

ฉากที่สอง คือฉากที่เขาเผชิญหน้ากับหลี่โป๋หราน

เสียงตะโกนอย่างบ้าคลั่งของหลี่โป๋หรานถูกเก็บไว้ครบถ้วน แต่การตอบโต้ของหลินเยี่ยน กลับเหลือเพียงช็อตเดียว —— เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มจางๆ แววตาสงบนิ่งจนน่าขนลุก

"คุกคามเพื่อนร่วมงาน", "มือปลาหมึก", "ไม่เห็นหัวใคร", "รอยยิ้มสยอง"

ป้ายกำกับที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายเหล่านี้ ถูกตอกย้ำด้วยตัวอักษรกราฟิกจากทีมตัดต่อ ตรึงร่างหลินเยี่ยนไว้แน่น

ตัวอย่างปล่อยออกไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง กระแสสังคมในเน็ตก็ระเบิดทันที

#หลินเยี่ยนมือปลาหมึก

#หลินเยี่ยนทำตัวกร่าง

สองแฮชแท็กพุ่งขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ แขวนประจานอยู่กลางตารางคำค้นหายอดนิยมอย่างรวดเร็ว

แฟนคลับของหลี่โป๋หรานและติ่งสมองกลวงของเย่ชิงหย่าแห่กันเข้ามารุมทึ้ง

"จะอ้วก ดูภายนอกเหมือนคนดี ที่แท้ก็พวกสวะ!"

"สงสารน้องชิงหย่าจัง อยู่ในรายการโดนคนแบบนี้เอาเปรียบ น้องคงกลัวมากแน่ๆ!"

"อาจารย์หลี่โป๋หรานเป็นถึงรุ่นพี่ ไอ้เด็กใหม่นี่มันคนบ้าหลงตัวเองชัดๆ!"

"ไสหัวไปจากวงการบันเทิงซะ! อย่ามาทำให้เวทีแปดเปื้อน!"

แฟนคลับกลุ่มน้อยนิดของหลินเยี่ยนที่รวมตัวกันเพราะ "อิ๋งซิว" พยายามแก้ต่างในช่องคอมเมนต์

"ตัวอย่างมันตัดต่อแกงกันชัดๆ ทุกคนรอออนแอร์จริงก่อนได้ไหม?"

"หลินเยี่ยนไม่ใช่คนแบบนั้น! เขากำลังช่วยเย่ชิงหย่าอินกับบท!"

"ฉันเชื่อมั่นในตัวหลินเยี่ยน!"

แต่เสียงของพวกเธอเบาบางเกินไป ทันทีที่พิมพ์ส่งไป ก็ถูกคอมเมนต์ด่าทอนับหมื่นพันกลบจนมิด ผลก็คือไม่สามารถสร้างแรงกระเพื่อมใดๆ ได้เลย

หลินเยี่ยนนั่งอยู่บนพื้นอะพาร์ตเมนต์ มองดูคอมเมนต์ที่ไหลผ่านแท็บเล็ตอย่างเงียบๆ

ใบหน้าไร้อารมณ์ ไม่โกรธ และไม่น้อยใจ

เพราะสูตรสำเร็จของเรียลลิตีโชว์เป็นแบบนี้มาตลอด

สร้างความขัดแย้ง ขยายปมดราม่า ใช้ข้อพิพาทแลกเรตติ้ง

ผู้กำกับจางเจิ้ง เป็นเซียนในเรื่องนี้

ทันใดนั้น หน้าจอมือถือก็สว่างขึ้น

ข้อความวีแชตจากหยางชิ่น

"ดูเหมือนเธอจะต้องการทีมพีอาร์มืออาชีพนะ แค่ตอนนี้เธอยอมเซ็นสัญญาศิลปินในสังกัด แผนกพีอาร์ของฟ่านอวี๋จะจัดการเรื่องนี้ให้จบภายในห้านาที"

หลินเยี่ยนอ่านข้อความ แล้วกระตุกมุมปาก

นักธุรกิจตัวแม่จริงๆ ฉวยโอกาสได้ทุกจังหวะ

ตอนแรกใช้บทละครทดสอบวิสัยทัศน์ ตอนนี้คิดจะใช้วิกฤตสังคมบีบให้เขายอมจำนน

ขอแค่เขาพยักหน้า ละครฉากนี้จะจบลงทันที

แต่สิ่งที่ต้องแลก คือเขาจะเสียอำนาจการตัดสินใจไปโดยสิ้นเชิง กลายเป็นสินค้าบนสายพานของฟ่านอวี๋ ที่พร้อมจะถูกตีราคาและสละทิ้งได้ทุกเมื่อ

หลินเยี่ยนไม่ตอบกลับ

เขาปิดแท็บเล็ต โยนมือถือไปข้างๆ ลุกเดินเข้าห้องน้ำ

คำอธิบายใดๆ ในตอนนี้ล้วนไร้น้ำหนัก มีแต่จะเรียกเสียงเยาะเย้ยและการโจมตีมากขึ้น

สิ่งเดียวที่ทำได้ คือความเงียบ

เงียบรอให้รายการตัวเต็มออกอากาศในคืนวันศุกร์

เขาถึงกับคิดว่า นี่อาจไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไป

ยิ่งด่าแรง ความสนใจยิ่งเยอะ

เมื่อถึงวินาทีที่ความจริงพลิกกลับ คุณค่าทางอารมณ์ที่จะระเบิดออกมา จะทวีคูณเป็นเท่าทวีคูณ

ดังในทางลบ ก็คือดังเหมือนกัน

เพื่อให้หูสงบอย่างแท้จริง สองวันต่อมา หลินเยี่ยนขลุกอยู่ที่คลับ "สหายแห่งแสงเงา" ตลอด

ความนิยมของเขายังไม่ถึงขั้นเดินไปไหนก็โดนรุมล้อม และในคลับก็ไม่มีใครสนดราม่าภายนอก

ลู่เจ๋อไถมือถือช่วงพักเบรก แล้วเดินขมวดคิ้วเข้ามาหาเขา

"ในเน็ตนั่น... นายไม่เป็นไรนะ?"

หลินเยี่ยนกำลังซ้อมมวยพื้นฐานหน้ากระจกซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่เห็นวี่แววว่าจะได้รับผลกระทบใดๆ

"ไม่เป็นไรอะไร? อ้อ เรื่องในเน็ตเหรอ ช่างเถอะ ฉันห้ามปากชาวบ้านไม่ได้นี่ ปล่อยไปเถอะ"

ลู่เจ๋อมองดูความมุ่งมั่นของเขา ก็ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ

คืนวันศุกร์ เวลาสองทุ่มตรง

รายการ The Character ตอนล่าสุด รอบผู้ท้าชิงออกอากาศตรงเวลาท่ามกลางการจับตามองของมหาชน

ผู้ชมจำนวนมหาศาลที่ตั้งท่าจะมา "พิพากษาขยะ" แห่กันเข้ามาในไลฟ์สตรีม วิดีโอยังไม่ทันเริ่มเล่น คอมเมนต์ด่าทอก็ปกคลุมเต็มหน้าจอไปหมดแล้ว

"จองที่แถวหน้า รอดูหลินเยี่ยนบ้านแตก!"

"มาแล้วๆ เตรียมอัดหน้าจอไว้แล้ว ห้ามหลุดแม้แต่เฟรมเดียว!"

"ไอ้ผู้ชายหน้าตัวเมียไสหัวไป!"

"กล้ารังแกน้องชิงหย่าของพวกเรา มันตายแน่! ฉันมาเพื่อพิพากษาไอ้มือปลาหมึกนี่แหละ!"

ในจอ ไฟในสตูดิโอหรี่ลง

โลโก้ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นกลางจอ เพลงเปิดรายการสุดเร้าใจดังขึ้น

ฉากแรกคือภาพหลินเยี่ยนเดินลงจากรถตู้หรู ที่โถงด้านข้างยังฉายคลิปเขาในบทอิ๋งซิวอยู่