บทที่ 64 ด้นสดขั้นเทพ

การประชุมอ่านบทเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

นักแสดงเริ่มผลัดกันอ่านบทพูดตามคิว

เติ้งฮ่าวรับบทเป็น ซือจิ่ว โอรสแห่งเง็กเซียนฮ่องเต้ บทพูดไม่ถือว่าเยอะ หลักๆ คือช่วยส่งเสริมบรรยากาศอันน่าเกรงขามของสวรรค์

อาจจะเป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสละครแนวนางเซียน น้ำเสียงของเขาจึงดูลอยๆ ยังหาความสง่าผ่าเผยในแบบรัชทายาทแห่งสวรรค์ไม่เจอ เจือกลิ่นอายละครไอดอลยุคปัจจุบันมาหน่อยๆ

จางฉวนอันไม่ได้ดุว่าอะไร เพียงแค่ยิ้มแล้วเตือนว่า "เติ้งฮ่าว ลมหายใจให้หนักแน่นกว่านี้หน่อย จินตนาการว่าใต้เท้าที่เหยียบอยู่คือสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ไม่ใช่สนามเด็กเล่น"

เติ้งฮ่าวหน้าแดงเล็กน้อย พยักหน้ารับคำ

ไม่นาน ก็ถึงตาของหลินเยี่ยน

เทพจันทราจิ่นเยว่ในฉากนี้ มีบทพูดแค่ประโยคเดียว

ในเวลานั้น เขายังคงประทับอยู่ ณ วังจันทรา เป็นเทพผู้มองดูสามโลกด้วยสายตาเย็นชา

สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หลินเยี่ยน

เขาไม่เงยหน้า เพียงแค่มองบทละคร แล้วอ่านบทพูดประโยคนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบที่สุด แต่กลับแฝงความเย็นชาที่ผลักไสผู้คนออกไปไกลพันลี้

"สรรพสัตว์ล้วนเป็นทุกข์ มีเพียงข้าที่ตื่นรู้? หึ..."

น้ำเสียงเจือเสียงหัวเราะเยาะที่เบาบางอย่างที่สุด แฝงไปด้วยความดูแคลนอันไร้ที่สิ้นสุด

เขาเลิกคิ้วขึ้น "นั่นเป็นเพราะพวกเจ้า ยังไม่เคยเห็นนรกที่แท้จริงต่างหาก"

สิ้นเสียง บรรยากาศรอบข้างเหมือนหยุดชะงักไปชั่วขณะ

รอยยิ้มใจดีบนหน้าจางฉวนอันหุบลงเล็กน้อย สายตาเคร่งขรึมขึ้น

เพราะวิธีการใช้เสียงของหลินเยี่ยนนั้นเหนือชั้นมาก

ไม่ได้จงใจกดเสียงต่ำเพื่อสร้าง "มาดเทพเซียน" จอมปลอม แต่กลับใช้น้ำเสียงธรรมดาที่สุด ที่แฝงความว่างเปล่าและห่างเหินแบบเทพเจ้าโดยธรรมชาติ

เสียงหัวเราะเบาๆ นั่น ยิ่งเป็นจุดแต้มเนตรมังกร แสดงความหยิ่งทระนงในกระดูกและความไม่ยี่หระต่อกฎเกณฑ์ทางโลกของจิ่นเยว่ออกมาได้อย่างหมดจด

มีของนี่นา

ความรู้สึกของประโยคนี้ ดีกว่าที่เขาจินตนาการไว้เสียอีก

จางฉวนอันเก็บอาการ แต่ในใจลอบพยักหน้ายอมรับ

เมื่อเนื้อเรื่องดำเนินไป ก็ถึงฉากที่จิ่นเยว่ถูกใส่ร้ายป้ายสีจนแก้ต่างไม่ได้อย่างรวดเร็ว

นักแสดงอาวุโสที่เข้าฉากด้วยมีฝีมือลึกล้ำ บทพูดไม่กี่ประโยคก็สร้างแรงกดดันมหาศาล

ตามวิธีแสดงของเด็กใหม่ทั่วไป ตรงนี้น่าจะใช้อารมณ์ที่รุนแรงเพื่อแสดงความน้อยเนื้อต่ำใจและความโกรธของตัวละคร

แต่หลินเยี่ยนไม่ทำแบบนั้น

เขาเพียงแค่ก้มหน้า ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ

น้ำเสียงเริ่มมีการสั่นเครือที่ละเอียดอ่อนจนแทบควบคุมไม่ได้

"...ข้าเปล่า"

นั่นไม่ใช่การแก้ตัว แต่เป็นความสิ้นหวังเมื่อความเชื่อมั่นพังทลายลงอย่างสมบูรณ์หลังจากถูกคนที่ไว้ใจที่สุดทรยศ

ไม่มีการตะโกน ไม่มีการคำราม แต่กลับบีบหัวใจผู้คนยิ่งกว่าการแสดงอารมณ์แบบระเบิดออกมาเสียอีก

เติ้งฮ่าวที่นั่งอยู่ตรงข้าม หลังเหยียดตรงโดยไม่รู้ตัว

วิธีการจัดการแบบนี้... ความเข้าใจในตัวละคร ลึกซึ้งมาก

ในฉากปะทะอารมณ์ที่ตามมา แรงกดดันของเติ้งฮ่าวยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆ

เขาแสดงเป็นซือจิ่ว รัชทายาทมังกรผู้มีคุณธรรม จิตใจโอบอ้อมอารีและเปิดเผย

เขาต้องยื่นมือเข้าช่วยจิ่นเยว่ที่กำลังจนตรอก แสดงความเมตตาและวิสัยทัศน์ของตัวเอง

แต่เมื่อได้รับผลกระทบจากอารมณ์ที่เกือบจะแตกสลายของหลินเยี่ยน เติ้งฮ่าวอ้าปากจะพูดหลายครั้ง แต่ก็หาความหนักแน่นที่ซือจิ่วควรจะมีไม่เจอ

"เทพจิ่นเยว่ เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำแน่ ท่าน..."

บทพูดของเขาดูรีบร้อน อารมณ์ก็รวนไปหมด

ทันใดนั้น หลินเยี่ยนก็เงยหน้าขึ้น

ขอบตาเขาแดงก่ำ มองเติ้งฮ่าว แล้วพูดแทรกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"องค์ชาย ท่านเชื่อข้าไหม?"

ประโยคนี้ ไม่มีในบท

เติ้งฮ่าวอึ้งไป

หลินเยี่ยนมองเขา แล้วย้ำอีกครั้ง น้ำเสียงแฝงการขอร้องอ้อนวอน "ในฐานะโอรสแห่งเง็กเซียนฮ่องเต้ ว่าที่ประมุขแห่งสามโลกในอนาคต... ท่าน เชื่อข้าไหม?"

ประโยคนี้ ปลุกสติเติ้งฮ่าวให้ตื่นขึ้นทันที

เขาไม่ได้กำลังคาดคั้นซือจิ่ว แต่กำลังเตือนสติให้เขารู้ถึงสถานะของซือจิ่ว

โอรสแห่งเง็กเซียนฮ่องเต้ ไม่ควรถูกข่าวลือชักจูง เขาควรมีวิจารณญาณและความรับผิดชอบของตัวเอง

เติ้งฮ่าวใจสั่นสะท้าน รีบปรับอารมณ์อย่างรวดเร็ว แล้วต่อบทด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและมั่นคง

"ข้าเชื่อ"

ความจริงแล้ว ไม่ว่าจะในห้องประชุมอ่านบทหรือในกองถ่าย การแก้บทถือเป็นข้อห้ามใหญ่

โดยเฉพาะอีกฝ่ายเป็นนักแสดงหน้าใหม่ที่ยังไม่มีชื่อเสียง

ต่อให้เป็นนักแสดงอาวุโสหรือดาราดังทั่วไป จะเพิ่มบทก็ยังต้องปรึกษาผู้กำกับก่อน

แน่นอนว่าผลลัพธ์คือผู้กำกับยอมปล่อยผ่าน น้ำท่วมปากพูดไม่ออก

แต่ตอนนี้ สถานการณ์ต่างออกไป ทุกคนกำลังรอดูว่าผู้กำกับจะจัดการยังไง

เพราะในบทของพวกเขา ไม่มีประโยคนี้

จางฉวนอันขมวดคิ้วมุ่น

การด้นสดช่วงนี้ ทำให้ความตึงเครียดของฉากยกระดับขึ้นอีกขั้นทันที

บทลงโทษคงไม่จำเป็น เพราะเขาไม่ใช่ผู้กำกับหัวโบราณคร่ำครึขนาดนั้น

ครู่ต่อมา จางฉวนอันมองหลินเยี่ยนด้วยสายตาชื่นชม แล้ววงกลมลงบนบทละคร

พอถึงช่วงพักเบรก เขาจงใจเดินไปหาหลินเยี่ยน น้ำเสียงแฝงความชื่นชมจากใจจริง

"หลินเยี่ยน เมื่อกี้ที่เพิ่มบทเข้าไปทำได้ดีมาก รักษาอารมณ์แบบนี้ไว้ ความเข้าใจของเธอถูกต้องแล้ว"

ที่มุมห้องประชุม นักแสดงอาวุโสหลายคนสุมหัวคุยกันเสียงเบา

"ถึงขั้นทำให้ผู้กำกับจางยอมปล่อยผ่านเรื่องแก้บทได้ เป็นตัวจริงแฮะ"

"สายตานั่น จุ๊ๆ เมื่อกี้ตอนฉันมองเขา ยังรู้สึกหลังเย็นวาบเลย"

อีกด้านหนึ่ง กู้เฉิง ผู้จัดการส่วนตัวของเติ้งฮ่าว สีหน้าไม่ค่อยดีนัก

เขามองดูศิลปินของตัวเองที่ทำหน้าครุ่นคิด แล้วรีบส่งข้อความไปหาทันที

[อาการไม่ดีแล้ว โดนขโมยซีน เดี๋ยวฉันจะไปคุยกับฝ่ายผลิต ต้องเพิ่มบท จะให้เขามาแย่งซีนนายไปหมดไม่ได้]

เติ้งฮ่าวเห็นข้อความ คิ้วขมวด ตอบกลับไปสั้นๆ สองคำ

[ไม่ต้อง]

กู้เฉิงมองสองคำนั้น แทบจะกระอักเลือดตาย

หลินเยี่ยนไม่รับรู้เรื่องราวรอบตัวเลย

เขานั่งจิบน้ำเงียบๆ อยู่มุมห้อง แต่สมองกำลังประมวลผลอย่างรวดเร็ว

เครื่องพ่นเลือด... ขั้นต้น

ฉากถูกเลาะกระดูกเซียน ร่วงหล่นจากแท่นประหารเซียน ควรจะใช้ยังไงดี?

ให้เลือดไหลซึมจากมุมปาก หรือพ่นกระฉูดออกมา?

งานศิลปะที่แตกสลาย... ต้องการความงาม ไม่ใช่ความสยดสยอง

การประชุมอ่านบทเป็นแค่ด่านแรก

ความท้าทายที่แท้จริง คือการถ่ายภาพฟิตติ้งและวันเปิดกล้อง

เขาต้องใช้ภาพลักษณ์ที่ทรงพลังกระแทกตา ยึดตำแหน่ง "เทพจันทรา" นี้ไว้อย่างมั่นคง

มือถือสั่นเบาๆ หนึ่งที

เป็นภาพแคปหน้าจอที่หยางชิ่นส่งมา พาดหัวข่าวที่บัญชีมาร์เก็ตติ้งเตรียมจะปล่อย

《การแสดงระเบิดพลัง หลินเยี่ยนภาพหลุดวันอ่านบท หน้าตาและออร่าข่มพระเอกเติ้งฮ่าวมิด?》

หลินเยี่ยนขมวดคิ้ว ตอบกลับไปว่า

[ยังไม่ทันเปิดกล้อง จะยอให้คนหมั่นไส้ทำไมครับ ไม่เข้าท่า]

หยางชิ่นตอบกลับทันที

[วางใจเถอะ นี่ไม่ได้ให้เธอดู แต่ให้ผู้จัดการหัวทึบของเติ้งฮ่าวดู ผู้จัดการของเขาชอบสร้างเรื่อง ฉันต้องบีบให้เขาเสียกระบวนก่อน]

หลินเยี่ยนมองหน้าจอ พิมพ์ตอบว่า [ผมว่าเติ้งฮ่าวเป็นคนดี หวังว่าจะอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบนะครับ]

หยางชิ่นส่งอีโมจิเยาะเย้ยกลับมา

[ไร้เดียงสา ในวงการนี้ นักแสดงอยากหรือไม่อยากไม่สำคัญ ถ้าไปขวางทางคนอื่น ต่อให้นอนเฉยๆ ทีมงานฝ่ายตรงข้ามก็จะหาวิธีบดขยี้เธออยู่ดี]

หลินเยี่ยนเงียบไป

ขณะที่เขากำลังจะเก็บมือถือ เสียงจักรกลเย็นเยียบก็ดังขึ้นในสมองโดยไม่มีสัญญาณเตือน

[เปิดใช้งานภารกิจต่อเนื่อง: การร่วงหล่นและการกำเนิดใหม่ของเทพจันทรา]

[ด่านที่ 1: ความตะลึงในวันฟิตติ้ง]

[เงื่อนไขภารกิจ: ได้รับคำวิจารณ์สูงสุดจากทีมงานทุกคนในการถ่ายภาพฟิตติ้ง]

[รางวัลภารกิจ: พลังชีวิต +5 วัน, ชิ้นส่วนแท็กแบบสุ่ม x1]