บทที่ 76 "สินบน" ที่น่าอึดอัดและน้ำแข็งที่ละลาย

เช้าตรู่ ทางเดินในโรงแรมเงียบสงัด

หลินเยี่ยนเปิดประตูห้อง เตรียมจะไปห้องแต่งตัว แต่ฝีเท้าต้องชะงักลง

หน้าประตูมีคนยืนขวางอยู่สองคน เย่ชิงหย่าและผู้ช่วยสาวร่างท้วมของเธอ

วันนี้สีหน้าของเย่ชิงหย่าดูประหม่ายิ่งกว่าตอนอยู่ในกองถ่ายเสียอีก ในอ้อมแขนเธอกอดกล่องของขวัญที่ห่ออย่างเวอร์วังอลังการ โบว์สีทองขนาดมหึมานั่นแทบจะใหญ่เท่าหน้าเธอไปครึ่งซีก

สายตาของเธอหลุกหลิก ไม่กล้าสบตาหลินเยี่ยนตรงๆ

ผู้ช่วยสาวส่งสายตาให้เธอรัวๆ จนดูตลกขบขัน

เย่ชิงหย่าถูกเร่งจนไม่มีทางเลือก จึงขยับเข้าไปใกล้ก้าวเล็กๆ เสียงตะกุกตะกัก "อาจารย์หลิน... เมื่อหลายวันก่อน ขอโทษนะคะ"

เธอยื่นกล่องของขวัญในมือออกไป แล้วเปิดออกอย่างเก้ๆ กังๆ

ตรงกลางกล่อง มีแมวกวักทองคำแท้ขนาดเท่าฝ่ามือนั่งเด่นเป็นสง่า

ดวงตาของแมวคือทับทิมเม็ดเป้งสองเม็ด สะท้อนแสงแวววาวดูแพงระยับแต่ก็ไร้รสนิยมอย่างบอกไม่ถูกภายใต้แสงไฟสลัว

รสนิยมแบบนี้ ช่างตรงไปตรงมาสไตล์เศรษฐีใหม่จริงๆ

ทันทีที่หลินเยี่ยนเห็นแมวทองคำตัวนี้ มุมปากก็กระตุกอย่างห้ามไม่อยู่

จากนั้น เขาก็กลั้นขำไม่อยู่ หัวเราะออกมาจนได้

ดาราสาวที่มีข่าวลือหนาหูว่ามีแบ็กดี ถือครองทรัพยากรล้นมือคนนี้ ความคิดความอ่านกลับแปลกประหลาดจนดูน่ารักขึ้นมานิดหน่อย

เย่ชิงหย่าอ้าปากค้าง

เธอไม่เคยเห็นหลินเยี่ยนทำหน้าแบบนี้มาก่อน นี่หมายความว่าเขาไม่ถือสาเธอแล้วใช่ไหม?

หลินเยี่ยนกลั้นขำ ไม่ได้รับกล่องของขวัญสุดเวอร์นั่นไว้ เพียงแค่ยื่นมือไปหยิบลูกอมห่อสวยงามที่วางประดับอยู่ข้างๆ แมวทองคำขึ้นมาเม็ดหนึ่ง

"ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ พูดตามตรง ผมไม่ได้เจาะจงเล่นงานใคร"

"ผมแค่ไม่ชอบคนที่อยู่ในกองถ่าย แต่ใจไม่ได้อยู่กับการแสดง"

"การแสดงวันนั้น คุณไม่ได้กลัวผมหรอก คุณกลัวว่าตัวเองจะเล่นไม่ดี กลัวขายหน้าคนอื่นต่างหาก"

คำพูดนี้ตรงไปตรงมาจนแทบไม่ไว้หน้า แต่กลับทำให้เส้นประสาทที่ตึงเครียดของเย่ชิงหย่าผ่อนคลายลงอย่างน่าอัศจรรย์

เธอคิดมาตลอดว่าหลินเยี่ยนยังแค้นเรื่องในรายการวาไรตี้ หรือแค่อยากจะแกล้งเธอเพราะถือตัวว่าเป็นดาราดังกว่า

ที่แท้ ตั้งแต่ต้นจนจบ สิ่งที่เขาใส่ใจ มีเพียงการแสดงเท่านั้น

ความกลัวในใจเธอสลายไป แต่สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความละอายใจในความโง่เขลาของตัวเอง

ที่กองถ่าย

สีหน้าของผู้กำกับจางฉวนอันยังคงดำทะมึนเหมือนเดิม

วันนี้ ยังคงต้องถ่ายฉาก "ภูตดอกไม้พบเทพจันทราครั้งแรก" ที่เทคไปนับครั้งไม่ถ้วน

ทุกคนลุ้นจนตัวโก่ง สายตาลอบมองเย่ชิงหย่าที่เข้าประจำที่แล้วอย่างอดห่วงไม่ได้

"Action!"

เย่ชิงหย่าจับชายกระโปรง เดินออกมาจากเงาของต้นกุ้ยฮวาอีกครั้ง

เธอรู้สึกได้ถึงสายตานับไม่ถ้วนที่จับจ้องมาที่เธอ ทุกคนต่างคาดเดาว่าโอกาสผ่านในรอบนี้จะมีสักกี่เปอร์เซ็นต์

เธอสูดหายใจลึก ขจัดความคิดฟุ้งซ่านทั้งหมดออกไป

เธอนึกถึงคำพูดของหลินเยี่ยนเมื่อเช้า บังคับตัวเองให้ย้ายความสนใจจากความหวาดกลัวต่อหลินเยี่ยน ไปสู่อารมณ์ของตัวละครแทน

บนต้นกุ้ยฮวา เทพจันทราจิ่นเยว่หันมองมา

ยังคงเป็นท่าทีของเทพเจ้าผู้สูงส่งที่มองสรรพสิ่งเป็นเพียงฝุ่นผง

หัวใจของเย่ชิงหย่ายังคงกระตุกไปจังหวะหนึ่ง แต่ความกลัวทางสรีรวิทยาที่ทำให้ร่างกายแข็งทื่อสมองขาวโพลน ไม่ได้ปรากฏขึ้นอีก

ในที่สุดเธอก็ควบคุมร่างกายของตัวเองได้

เธอไม่หลบสายตา แต่กลับสบตากับดวงตาคู่นั้น พยายามถ่ายทอดความรักและความขวยเขินที่บริสุทธิ์และไม่รู้ตัวของภูตดอกไม้น้อยที่มีต่อเทพจันทราตามที่บทบรรยายไว้ออกมาอย่างเก้ๆ กังๆ

การแสดงยังคงอ่อนหัด การเปลี่ยนสายตายังไม่ลื่นไหล

แต่ความตื่นตระหนกที่ทำตัวไม่ถูก และความในใจของเด็กสาวที่พยายามจะปกปิดแต่ก็ปิดไม่มิด กลับเข้ากันได้ดีอย่างสมบูรณ์แบบกับคาแรกเตอร์ของ "เจาลู่" ภูตดอกไม้น้อยผู้ไม่ประสาโลก

หลังจอมอนิเตอร์ ใบหน้าที่เกร็งเครียดมาตลอดของจางฉวนอัน ในที่สุดก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง

"คัต! ผ่าน!"

สิ้นเสียงประกาศ ร่างกายที่เกร็งเขม็งของเย่ชิงหย่าก็ผ่อนคลายลงทันที

เธอทำได้แล้ว

ในที่สุด เธอก็รับส่งอารมณ์กับหลินเยี่ยนได้เสียที

[ติ๊ง]

[ตรวจพบโฮสต์ช่วยชี้แนะคู่แสดงให้ทำการแสดงสำเร็จ ส่งเสริมความคืบหน้าของกองถ่าย มอบรางวัลพลังชีวิต +24 ชั่วโมง]

หลินเยี่ยนกระโดดลงจากต้นไม้ พยักหน้าให้เย่ชิงหย่า แล้วเดินกลับไปที่โซนพักผ่อน

ไม่ไกลนัก เติ้งฮ่าวมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยสายตาซับซ้อน

เขามองเย่ชิงหย่าที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกและยิ้มออกมาได้ในที่สุด

แล้วหันไปมองหลินเยี่ยนที่ยังคงสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่นตั้งแต่ต้นจนจบ ในใจพลันเกิดความรู้สึกวิกฤตอย่างรุนแรง

นิ้วมือที่กำบทละครของเติ้งฮ่าวบีบแน่นโดยไม่รู้ตัว

เขายังคู่ควรที่จะเป็นพระเอกของเรื่องนี้อยู่หรือเปล่า?

ความไม่มั่นใจนี้ เหมือนหนามแหลมที่ทิ่มแทงลึกเข้าไปในใจของเขา

ในขณะเดียวกัน พายุในโลกออนไลน์เพิ่งจะเริ่มก่อตัว

เนื้อเรื่องของ บันทึกเมฆาเก้าสวรรค์ ที่อัปเดตทุกสัปดาห์ กำลังค่อยๆ ไต่ระดับสู่จุดพีค

ถ้าจะบอกว่าตอนแรกๆ ผู้ชมยังแค่หลงใหลในความงามและความเก่งกาจของตัวละครอวี้อู๋ซิน งั้นเนื้อเรื่องล่าสุด ก็ได้จุดไฟความคลั่งไคล้ของทุกคนให้ลุกโชนอย่างสมบูรณ์

คนเขียนบทเริ่มปูทางสายใยแห่งชะตากรรมระหว่างเขากับพระเอกอวิ๋นจิงหง

ในสองตอนล่าสุด อวิ๋นจิงหงออกตามหาร่องรอยของวังมาร บุกเดี่ยวเข้าไปในดงอันตราย จนถูกคนทรยศฝ่ายธรรมะลอบโจมตี บาดเจ็บสาหัส ตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง

ในขณะที่ผู้ชมทุกคนคิดว่าพระเอกต้องจบเห่แน่ๆ อวี้อู๋ซินก็ปรากฏตัวขึ้น

เดิมทีเขามาเพื่อทำภารกิจ "กวาดล้างคนในพรรค" แต่พอเห็นอวิ๋นจิงหงนอนจมกองเลือด เขาก็ขัดคำสั่งวังมารเป็นครั้งแรก

เขาลงมือขับไล่พวก "จอมยุทธ์ฝ่ายธรรมะ" เหล่านั้นไปในลักษณะที่เกือบจะเป็นการหยามเกียรติ แต่ความจริงคือช่วยอวิ๋นจิงหงออกมาจากความตาย

ในวัดร้างท่ามกลางสายฝนกระหน่ำ อวิ๋นจิงหงไข้ขึ้นสูง หมดสติไป

อวี้อู๋ซินที่ปกติชุดขาวสะอาดตาไม่แปดเปื้อนฝุ่นผง ยอมให้ชายเสื้อเปื้อนโคลนเป็นครั้งแรกเพื่อก่อไฟให้ความอบอุ่น

เขานั่งข้างกองไฟ มองดูอวิ๋นจิงหงที่ไม่ได้สติอย่างเงียบๆ

กล้องจับภาพโคลสอัป

นิ้วมือของอวี้อู๋ซิน วาดผ่านอากาศเบาๆ ตามโครงร่างด้ามกระบี่ที่วางอยู่ข้างกายอวิ๋นจิงหง

แววตาของเขาไม่ใช่จิตสังหารที่ว่างเปล่าอีกต่อไป แต่ไหลเวียนไปด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนถึงขีดสุด

นั่นคือความโหยหาและการอยากสัมผัสแสงสว่างของคนที่อยู่ในหุบเหวลึก

เขาอยากสัมผัสแสงนั้น แต่ก็กลัวว่าความมืดมิดในตัวเขา จะทำให้อีกฝ่ายแปดเปื้อน

รายละเอียดนี้ ถูกผู้ชมที่ดูละเอียดระดับแปดคูณจับได้ทันที

[กริ๊ดดดดด! เขาแตะแล้ว! เขาอยากแตะกระบี่ของเขา! รายละเอียดเทพๆ นี่มันอะไรกัน!]

[เขาไม่ได้อยากฆ่า เขาอยากจะเป็นเหมือนเขาต่างหาก! น้ำตาฉันไหลพรากเลย!]

[นี่มันคู่ปรับที่ไหน นี่มันสหายรู้ใจคนเดียวในชีวิตชัดๆ! คนหนึ่งเดินกลางแสงแดด อีกคนเฝ้ามองจากในเงา แม่เจ้าโว้ย ฟินไม่ไหวแล้ว!]

ห้องทำงานชั้นบนสุดของฟ่านอวี๋คัลเจอร์

หยางชิ่นมองดูรายงานข้อมูลกระแสสังคมที่แผนกพีอาร์ส่งมา ยอดการพูดถึงคู่จิ้นอวี้อู๋ซินกับอวิ๋นจิงหง แซงหน้าคู่พระนางไปไกลลิบแล้ว

เธอหยิบโทรศัพท์ โทรหาผู้อำนวยการแผนกพีอาร์ทันที

"ดันหัวข้อ 'พรหมลิขิตสีแดงน้ำเงิน' ขึ้นไปให้ฉันหน่อย"

"แต่จำไว้ อย่าชงคู่จิ้นตรงๆ มันดูราคาถูก ให้ชงคำว่า 'สหายรู้ใจ', 'การไถ่บาป', 'อีกตัวตนหนึ่งของฉันบนโลกใบนี้' น้ำตาลที่โรยมาแบบเนียนๆ แบบนี้แหละ ถึงจะปังที่สุด"

ภายใต้การควบคุมที่แม่นยำของหยางชิ่น งานฉลองของ "สหายรู้ใจแดงน้ำเงิน" ก็ระเบิดขึ้นในทุกแพลตฟอร์ม

ใน Bilibili และ Douyin คลิปตัดต่อสร้างสรรค์คุณภาพสูงผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด

《[อวี้อู๋ซิน x อวิ๋นจิงหง] ความจริงคือเรื่องจริง》, 《เขาเฝ้ามองเทพเจ้าจากหุบเหว เทพเจ้าจึงร่วงหล่นสู่โลกมนุษย์เพื่อเขา》, 《เปิดตำนานบันทึกเมฆาเก้าสวรรค์สไตล์เซียนกระบี่》...

แต่ละคลิปมียอดวิวทะลุล้านอย่างง่ายดาย

ยอดผู้ติดตามเวยปั๋วส่วนตัวของหลินเยี่ยน เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่งวันละหลายแสน จนทะลุสองล้านคนไปในพริบตา

ที่กองถ่าย ดุจเกล็ดน้ำค้าง

หลินเยี่ยนเพิ่งถ่ายฉากบู๊หนักหน่วงเสร็จ นั่งพักเหงื่อท่วมตัวอยู่ที่โซนพักผ่อน

จู่ๆ หยางชิ่นก็พาคนบุกเข้ามา ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทีมงาน

เธอหยุดยืนตรงหน้าหลินเยี่ยน "หลินเยี่ยน แฟนคลับเธอทะลุสองล้านแล้ว ได้เวลาเซอร์วิสแล้ว"